رکورد راه‌انداز اصلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

رکورد راه انداز اصلی (به انگلیسی: Master Boot Record/MBR) اولین سکتور(به انگلیسی Sector) از دیسک سخت رایانه است که اطلاعات پارتیشن‌ها روی آن قرار دارد و فرآیند راه اندازی رایانه از روی آن آغاز می‌شود.

مفهوم MBR اولین بار در سال 1983 با PC DOS2 معرفی شد. MBR اطلاعات چگونگی تقسیم بندی منطقی یک حافظه شامل فایل سیستم‌ها را نگهداری می‌کند. در کنار آن MBR شامل کدهای اجرائی که تابع راه انداز سیستم‌های عامل نصب شده‌است نیز می‌شود.

منبع[ویرایش]

کتاب سیستم‌عامل جلد دوم (چاپ سال ۱۳۸۵ خورشیدی) سال دوم هنرستان (فنی و حرفه ای) صفحه ۴