رپرتاژ آگهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رپرتاژ آگهی (به فرانسوی: Publireportage) یعنی، مخاطبان رسانه‌ای تصور کنند که یک گزارش بی‌طرف به آن‌ها ارائه می‌شود، در حالی که آنچه آن‌ها می‌بینند، می‌شنوند و می‌خوانند، در واقع یک آگهی و تلاشی سازمان یافته برای تقویت جنبه‌های ذهنی یک محصول یا خدمت در ذهن آن‌ها است.[۱] اصطلاح رپرتاژ آگهی برای اولین بار در سال ۱۹۴۵ به ادبیات انتقادی رسانه‌ها اضافه شد. به دلیل اعتماد مخاطبان به رسانه‌ها، رپرتاژ آگهی‌ها بسیار مؤثر است و به همین دلیل در کشورهای پیشرفته قوانین بسیار سختی علیه رپرتاژ آگهی‌ها تصویب شده و می‌شود. دیوان بین‌المللی تجارت، در قانون آگهی‌های خود که در سال ۱۹۹۷ به تصویب رسانده، خواهان مشخص کردن تبلیغات می‌شود تا مخاطبان قادر به تشخیص آن شوند[۲]

کاربرد های رپرتاژ آگهی[ویرایش]

امروزه نیز بعد دیگری از رپرتاژ را در فضای اینترنت مشاهده می‌کنیم؛ به گونه‌ای که یک مقاله در قالب یک پست عادی به یک سایت اضافه می‌شود که در حالت عادی یک مطلب معمولی یا خبری است. اما در اصل یک متن کاملاً تبلیغاتی است که کاملاً سازمان یافته و با اهداف تبلیغ یک محصول یا یک سایت است که شامل چندین لینک به سمت وب‌سایت تبلیغ‌کننده است. هم‌اکنون سایت‌ها و شرکت‌هایی هستند که در قبال ثبت رپرتاژ آگهی مبالغی نیز از شرکت تبلیغ‌کننده دریافت می‌کنند. در SEO (بهینه‌سازی موتور جستجو) رپرتاژ آگهی برای دریافت لینک‌های خارجی مورد استفاده قرار می‌گیرد که با ایجاد بک‌لینک و دریافت ترافیک در نهایت باعث افزایش رتبه سایت‌ها در موتور های جستوجو می‌شود. همچنین رپورتاژ یکی از بهترین روش‌های بازاریابی در اینترنت می‌باشد که به وسیله آن قادر خواهید بود تا اخبار خود را در برترین رسانه‌ها منتشر نمایید.

منابع[ویرایش]

  1. شاه قاسمی، الف، معصومی، ح. (۱۳۹۳) آگهی با ماسک گزارش: رپرتاژ آگهی در ایران، مجله ارتباطات و فرهنگ.
  2. Erjavec, K. , & Poler Kovacic, M. (2010). Relations with the media: Who are the main actors in an advertorial production process in Slovenia?. [I]Journalism[/I], 11, 1, 91-109