روندا رزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
راندا روزی
تولدRonda Jean Rousey
۱ فوریهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۲ سال)
شهرستان ریورساید، کالیفرنیا، U.S.
نام دیگرRowdy
محل سکونتونیز، لوس انجلس، U.S.
ملیتآمریکا
قد۵ فوت ۷ اینچ (۱٫۷۰ متر)
وزن۱۳۵ پوند (۶۱ کیلوگرم; ۹٫۶ سنگ)
دستهپَروزن (2011)
خروس‌وزن (2012–present)
Reach۶۶ اینچ (۱۶۸ سانتیمتر)
مبارزهسنتا مونیکا، کالیفرنیا، U.S.
گروه
Glendale Fighting Club
SK Golden Boys
رتبه4th dan black belt in جودو
سال فعالیت2011-present
هنرهای رزمی ترکیبی
مجموع۹
برد۹
ناک‌اوت۱
تسلیم۸
باخت۰
وب‌گاهwww.rondamma.com

راندا روزی (انگلیسی: Ronda Rousey؛ زاده ۱ فوریهٔ ۱۹۸۷) یک ورزشکار اهل آمریکا است. وی در سن ۲۱ سالگی در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ مدال برنز کسب کرد و به اولین زن آمریکایی تبدیل شد که در رشته جودو مدالی کسب کرده‌است. رزی در رشته هنرهای رزمی ترکیبی فعالیت دارد و قهرمان کمپانی یواف سی می‌باشد. هم‌اکنون وی با کمپانی wwe که تحت مالکیت وینس مکمن است قرارداد بسته و هم‌اکنون از کشتی گیران این کمپانی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است نیز می‌توان به سریع و خشمگین ۷ و بی مصرف‌ها ۳ اشاره کرد.

دوران کودکی[ویرایش]

رزی در کالیفرنیا به دنیا آمد. مادرش AnnMaria De Mars اسطورهٔ رشته جودو است و به عنوان اولین زن آمریکایی شناخته می‌شود که در تورنمنت جهانی جودو مدال طلا کسب کرد. رزی در حالی که تنها ۸ سال سن داشت پدرش را از دست داد؛ و از همان دوران بود که به رشته جودو روی آورد. هرچند که به ورزش شنا هم علاقه خاصی داشت.

جودوکار[ویرایش]

رزی دوران جودوکاری اش را به صورت حرفه‌ای از سن ۱۱ سالگی شروع کرد. او درحالی که تنها ۱۷ سال سن داشت در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت کرد اما موفق به کسب مدالی نشد. در سال ۲۰۰۷، رازی به عنوان یکی از ۳ جودوکار زن برتر دنیا شناخته می‌شد. در همان دوران بود که وی در تورنمنت جهانی جودو مدال نقره کسب کرد. یک سال بعد در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ وی توانست مدال برنز کسب کند؛ و این پایانی بر کریر راندا رازی در رشته جودو بود.

ورود به دنیای ام ام ای[ویرایش]

دو سال بعد از المپیک ۲۰۰۸، رازی کریر جدیدش را در هنرهای رزمی ترکیبی آغاز کرد و در اولین مبارزه آماتور خود توانست حریفش را طی ۲۳ ثانیه شکست بدهد. چند ماه بعد، رازی اولین مبارزه رسمی خود را در کمپانی King of the Cage انجام داد جایی که توانست حریفش را در مدت ۲۵ ثانیه مغلوب کند. طولی نکشید تا راندا با کمپانی Strikeforce قرارداد بست و سرانجام درگیری اش با Miesha Tate شکل گرفت. رازی در مبارزه ای که توجه همگان را بخودش جلب کرد از سد میشا تیت گذشت و به یکی از بزرگترین ستارگان دنیای ام ام ای تبدیل شد. سرانجام در نوامبر سال ۲۰۱۲ دینا وایت رئیس کمپانی معروف یواف سی با راندا رازی قرارداد بست و از این رو راندا رازی به اولین مبارز زن این کمپانی تبدیل شد.

  • مبارزه مقابل Liz Carmouche: در مسابقات UFC 157 که در تاریخ بیست و سوم فوریه ۲۰۱۳ برگزار شد، راندا رازی مقابل لیز کارموش که سابقه حضور در نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا را داشت، قرار گرفت. این مبارزه به عنوان اولین مبارزه زنان در تاریخ کمپانی یو اف سی شناخته می‌شود. رازی در راند اول و با استفاده از فن آرمبار توانست از سد حریفش بگذرد.
  • مبارزه مقابل Miesha Tate: این دومین مبارزه رازی و تیت مقابل هم بود. مبارزه قبلی آن‌ها در کمپانی Strikeforce شکل گرفته بود. این دو مبارز بعد از حضور در تلویزیون واقع‌نما التیمیت فایتر ۱۸ مقابل هم قرار گرفتن. راندا رازی در مبارزه ای که به عنوان بهترین فایت UFC 168 انتخاب شد توانست میشا تیت را مغلوب کند.
  • مبارزه مقابل Sara McMann: راندا رازی دو ماه بعد از مبارزه مقابل میشا تیت، اینبار در UFC 170 مقابل کشتی‌گیر سابق و مدال دارالمپیک یعنی سارا مکمن قرار گرفت. هر دوی آن‌ها پیش از این مبارزه شکست ناپذیر بودند. رازی در مبارزه ای که حدود ۱ دقیقه بطول انجامید مکمن را شکست داد. این اولین پیروزی TKO راندا رازی بود.
  • مبارزه مقابل Alexis Davis: در پنجم ژوئیه ۲۰۱۴ راندا رازی چهارمین مبارزه خود در کمپانی یو اف سی را مقابل الکسیس دیویس که کمربند مشکی جوجیتسو دارد، انجام داد. راندا تنها در طی ۱۶ ثانیه با ناک آوت کردن حریفش پیروز مبارزه شد و برنده جایزه عملکرد برتر UFC 175 شد. همچنین ناک آوت او به عنوان بهترین ناک آوت سال ۲۰۱۴ انتخاب شد.
  • مبارزه مقابل Cat Zingano: در اصل قرار بود ۲ سال قبل این دو در التیمیت فایتر ۱۸ حضور داشته باشند و سپس به مصاف هم بروند؛ ولی کت زنگانو دچار مصدومیت شد و میشا تیت جایگزین وی شد. بعد از پشت سر گذاشتن مصدومیت‌ها و اتفاقات ناگواری که در زندگی شخصی زنگانو رخ داد بالاخره در بیست و هشتم فوریه ۲۰۱۵ یعنی UFC 184 نوبت مبارزه بین بهترین فایتران زن دنیا فرار رسید. راندا رازی در مبارزه ای که به عنوان سریعترین مبارزه سر کمربند در تاریخ یو اف سی شناخته می‌شود در عرض ۱۴ ثانیه از سد حریفش گذشت.
  • UFC 193:رواندا روزی در UFC 193 در مقابل هالی هولم قرار گرفت و در آن مسابقه به طرز فجیعی ناک اوت شد و کمربند خود را به هالی هولم واگذار کرد. رواندا روزی بعد از این باخت از خودش ناامید شده بود و حتی در مصاحبه ای که انجام داده بود گفت حتی به فکر خودکشی هم بوده‌ام او در فیلم بی‌مصرف‌های ۳ نیز بازی کرد و محبوبیت خوبی کسب کرد. در UFC 196 میشا تیت توانست با سابمیشن فنی هالی هولم را شکست داده و قهرمان جدید خروس وزن زنان بشود ولی در UFC200 کمربند خود را به آماندا نونس برزیلی واگذار کرد. آماندا نونس بعد از این مسابقه از دانا وایت رئیس UFC خواستار مبارزه با رواندا روزی شد و رواندا روزی نیز این چلنج را پذیرفت و درUFC207 در مین اونت به مصاف آماندا نونس برای کمربند قهرمانی برود. او در طی این مدت با هیچ رسانه ای مصاحبه نکرد که عصبانیت بسیاری را برانگیخت.منتقدان رواندا روزی اذعان داشتند چطور یک مبارز معروف و یک انسان محبوب دو دقیقه برای هواداران وقت ندارد. رواندا روزی نیز پیشتر گفته بود نه مصاحبه‌ها برایش مهم است و نه هیچ چیز دیگر تنها چیزی که برایش مهم است برنده شدن در ان مسابقه و به دست آورد کمربند است. سرانجام در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ در ورزشگاه تی موبایل رواندا روزی و آماندا نونز به مصاف هم رفتن که آماندا نونس توانست در ۴۸ ثانیه در راند اول رواندا روزی را با ناک اوت فنی شکست دهد و همچنان قهرمان باقی بماند. بعد از باخت رواندا شکایت به مربی رواندا بیشتر شد که چرا رواندا روزی که یک بوکسور نیست چرا با استایل بوکس پا به میدان مسابقه می‌گذارد.

کشتی کج[ویرایش]

در رسلمانیا۳۱ تریپل اچ و استفنی مک‌ماهون (رووسا) وارد رینگ شدند تا از رکوردشکنی در ورزشگاه Levi’s با جمعیت ۷۶۹۷۶ نفر خبر دهند و از موفقیت‌های خودشان و پیروزی اچ بر استینگ صحبت کنند که ناگهان د راک وارد شد. او به رینگ آمد و بعد از کمی صحبت بین راک و آن دو علیه هم، استفنی یک سیلی به صورت راک زد و کنایه‌وار گفت که او یک زن را نمی‌زند (چرا که راک قبلاً به استفنی راک بارم زده بود). راک هم این کار را نکرد ولی در عوض سراغ راندا رَوزی رفت که در ردیف تماشاگران کنار رینگ نظاره‌گر رویداد بود و او را به رینگ آورد. راندا گفت که «هر رینگی که او در آن قدم بگذارد مال اوست»؛ سپس راک به تریپل اچ حمله کرد و راندا تریپل اچ را از رینگ به بیرون پرت کرد و بعد از آن هم استفنی را با یک حرکت بازوقفل(Armbar) شکنجه کرد و سپس او را هم به بیرون انداخت. در رویال رامبل(۲۰۱۸)، آسکا با بیرون انداختن آخرین نفر یعنی نیکی بِلا، پیروز اولین مسابقه رویال رامبل تاریخ زنان شد؛ بنابراین آسکا این حق را به دست آورد که از بین دو مسابقه کمربند زنان راو یا کمربند زنان اسمک‌داون برای رسلمانیا، یکی را انتخاب کند. بعد از پایان مسابقه و قبل از اینکه او بخواهد تصمیمش را اعلام کند، با ورود ناگهانی راندا رَوزی مواجه شد که به‌نوعی رسماً حضور خود در دبلیودبلیوئی را تأیید کرد. بعدتر اعلام شد که او قرارداد راو خود را در رویداد الیمینیشن چمبر امضا خواهد کرد. در این رویداد، جنرال منیجر راو یعنی کرت انگل، نایب رئیس دبلیودبلیوئی یعنی تریپل ایچ و همچنین مدیر راو یعنی استفنی مک‌ماهون او را معرفی کردند تا او وارد رینگ شود. قبل ار اینکه او قراردادش را امضا کند، تریپل اچ گفت که رَوزی هیچ امتیاز خاصی را در قرارداد خود درخواست نکرده ولی او حتماً یک مسابقه در رسلمانیا ۳۴ خواهد داشت. ناگهان کرت انگل، اتفاقی که بین رَوزی، تریپل اچ، استفنی و د راک در رسلمانیا ۳۱ افتاد را پیش کشید و گفت که تریپل اج و استفنی برای سه سال منتظر این لحظه بودند تا «مالک» رَوزی شوند و او را بازی دهند. تریپل اچ و استفنی سعی کردند که قضیه را ختم به‌خیر کنند ولی انگل گفت که استفنی گفته که رَوزی دیگر دوره‌اش تمام شده و حالا حتی او (استفنی) هم می‌تواند رَوزی را شکست دهد. رَوزی سپس تریپل اچ را به درون میز قرارداد کوبید و استفنی به او یک سیلی زد و به‌سرعت از رینگ خارج شد. بعد از آن رَوزی قراردادش را امضا کرد. شب بعد در راو، هر چهار نفر در رینگ حاضر شدند تا مسئله حل شود، انگل گفت که به شغلش نیاز دارد پس می‌گوید که شب قبل دروغ گفته بود؛ سپس استفنی از انگل تشکر کرد و با تریپل اچ در حال رفتن بود که رَوزی گفت که همه چیز حل شده به‌غیر از سیلی‌ای که استفنی به او زده و اینکه او باید عذرخواهی کند. استفنی که ترسیده بود، عذرخواهی کرد. ناگهان تریپل اچ به انگل مشت زد و او را نقش بر زمین کرد و با استفنی از رینگ خارج شد. در راو پنجم مارچ، استفنی به رَوزی گفت که می‌تواند رقیبی برای خودش از بین ورزشکاران زن فعال کمپانی انتخاب کند، به غیر از قهرمان؛ که رَوزی استفنی را انتخاب کرد. استفنی سعی کرد که بگوید او عضو مدیران است نه ورزشکاران ولی انگل آشکار کرد که استفنی قرارداد دومی هم مبنی بر ورزشکار بودن و کشتی گرفتن دارد. سپس انگل همچنین به تریپل اچ یادآور شد که در سراویور سریز به او هشدار داده بود که اگر تریپل اچ یک بار دیگر به او حمله کند، او برای انتقام دنبال تریپل اچ خواهد آمد. او گفت تریپل اچ هم یک قرارداد دوم برای کشتی گرفتن دارد، و بنابراین در رسلمانیا، تریپل اچ و استفنی مقابل راندا و خود انگل مسابقه خواهند داد که این مسابقه از نوع تگ تیم ترکیبی خواهد بود. در راو ۶ مارس آکرت و راندا با تریپل ایچ و استفنی درگیر شدند و آن‌ها را کتک زدند. در راو۲۶ مارس راند و کرت وارد شده و صحبت کردند، ولی بعد از آن اعضای گروه ابسولوشن(پیج، سونیا دویل و مندی روز) وارده شده و به راندا پیشنهاد دوستی و عضویت در گروهشان را دادند. اما راندا نپذیرفت و این باعث شد که سونیا دویل و مندی روز به او حمله کنند، اما او دویل را از رینگ بیرون کرد و حرکت آرم بار را روی مندی روز اجرا کرد. هفته بعد در المنیشن چمبر کرت انگل و رندا توانستد تریپل اچ و استفانی را شکست دهند و این پایانی بود بر این ماجرا.

چند هفته بعد الکسا بلیس به او پیشنهاد دوستی داد و از او خواست به گروهش بپیوندد ولی رندا نپذیرفت و درگیری ایجاد شد بین اونا تا اینکه بعد مدتی نایا جکس قهرمان زنان راو شد. رندا دوستی رو با ناتالیا آغاز کرده و به او در بعضی مواقع کمک می‌کند. بعد مانی این د بنک زنان که دوباره بلیس قهرمان راو شد دوباره درگیری بین رندا و بلیس ایجاد شد. هفته بعد بلیس قراردادی به رندا پیشنهاد کرد که اون سمت کمربند نرود ولی بلیس کاری به او هم نداشته باشد ولی رندا قرارداد رو در حضور انگل نپذیرفت و به بلیس و انگل حمله کرد و انگل یک ماه اون رو در حالت تعلیق در آورد. بعد یک ماه میکی جیمز و آلیشیا فاکس همراهان بلیس درگیری رو با ناتالیا شروع کردند ولی در این دو مسابقه که ناتالیا باخت و همراهان بلیس با دخالت بردند رندا وارد سالن شد و به کمک ناتالیا میشتافت و بلیس و فاکس یا جیمز رو میزد تا اینکه در 31راو ژوئن دوباره بلیس و جیمز حمله به ناتالیا کردند و دوباره رندا به کمک ناتالیا شتافت و تا اینکه کرت انگل وارد سالن شد و اعلام کرد رندا روزی و الکسا بلیس در سامراسلم سر کمربند زنان راو مسابقه میدهند و در پشت صحنه بعد بلیس ناراضی پیش انگل میرود و میگوید نمیخواهد این کار را انجام دهد تا اینکه ناگهان یه چیزی میبیند و فرار می‌کند و دوربین روی رندا روزی میرود و میرود پیش کرت انگل و از کارش در راو یک ماه پیش عذر خواهی می‌کند. راندا در سامراسلم با armbar(قفل بازو) به راحتی بلیس را شکست داد و قهرمان زنان راو شد بالاخره راندا روزی در رسلمنیا۳۵کمربند را به یکی لینچ واگذار کرد

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ronda Rousey». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ آوریل ۲۰۱۴.
  • «Ronda Rousey». دریافت‌شده در ۳ آوریل ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]

Ronda Jean Rousey Vereinigte StaatenVereinigte Staaten
Ronda Rousey beim Hall of Fame Event im Jahr 2018.

Ronda Rousey beim Hall of Fame Event im Jahr 2018.

Daten
Ringname Ronda Rousey
Namenszusätze Rowdy
The Baddest Woman on the Planet
Organisation WWE
Körpergröße 170 cm
Kampfgewicht 61 kg
Geburt 1. Februar 1987
Riverside, Kalifornien, USA
Wohnsitz Venice, Kalifornien, USA
Trainiert von WWE Performance Center

Ronda Jean Rousey (* 1. Februar 1987 in Riverside, Kalifornien) ist eine US-amerikanische Judoka, Mixed-Martial-Arts-Kämpferin, Wrestlerin und Schauspielerin. Aktuell steht sie beim Wrestling-Marktführer WWE unter Vertrag und tritt bei dessen Show RAW auf.

Rousey wurde als erste Frau von der Ultimate Fighting Championship unter Vertrag genommen und war die erste Titelträgerin der Organisation.

Ihren bisher größten Erfolge waren der Erhalt der UFC Women’s Bantamweight Championship und der Raw Women’s Championship.

Olympische Judokarriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Mit 17 Jahren qualifizierte sich Rousey für die Olympischen Spiele 2004 in Athen und war dort die jüngste Judoka. Ebenfalls 2004 gewann Rousey eine Goldmedaille bei den Judo-Juniorenweltmeisterschaften in Budapest.

Im April 2006 gewann sie Gold beim Birmingham World Cup in Großbritannien. Später im selben Jahr gewann sie die Bronzemedaille bei den Junioren-Weltmeisterschaften. Sie errang die Silbermedaille bei den Judo-Weltmeisterschaften 2007 in der Mittelgewichts-Klasse und die Bronzemedaille bei den Panamerikanischen Spielen 2007.

Im August 2008 nahm Rousey an den Olympischen Spielen 2008 in Peking teil. Sie verlor im Viertelfinale gegen die niederländische Ex-Weltmeisterin Edith Bosch, aber qualifizierte sich für ein Match um die Bronzemedaille, in dem sie Annett Böhm aus Deutschland bezwang.

MMA-Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Anfänge[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Rousey hatte ihr MMA-Debüt als Amateurin am 6. August 2010. Sie besiegte Hayden Munoz durch Armhebel. Am 12. November 2010 gewann sie gegen Autumn Richardson durch Aufgabe (Armhebel).

Am 7. Januar 2011 gewann sie gegen Taylor Stratford.

Strikeforce (2011–2012)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Ihr Profidebüt hatte sie am 27. März 2011 gegen Ediane Gomes. Nach weiteren Erstrundensiegen gegen Charmaine Tweet, Sarah D’Alello und Julia Budd trat Rousey am 3. März 2012 im Strikeforce-Hauptkampf gegen Titelträgerin Miesha Tate an. Auch diesen Kampf konnte Rousey für sich entscheiden und Tate per Aufgabe (Armhebel) besiegen, wodurch sie den Strikeforce-Titel im Bantamgewicht der Frauen gewann. Diesen Titel verteidigte sie erfolgreich am 18. August 2012 gegen Sarah Kaufman. Auch hier gewann sie durch einen Armhebel in der ersten Runde.[1]

Ultimate Fighting Championship (2012–2016)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Seit Ende 2012 steht sie beim UFC unter Vertrag. Sie wurde am 6. Dezember 2012 die erste Titelträgerin der Organisation und hielt ihren Bantamgewicht-Titel bis zur UFC 193 am 15. November 2015, bei der sie den Titel an Holly Holm durch KO in der zweiten Runde verlor. Sie verlor am 30. Dezember 2016 auch den nächsten Kampf gegen Amanda Nunes und hat seitdem keinen weiteren MMA-Fight mehr bestritten.

Alle ihre neun Aufgabe-Siege erzielte sie mit einem Armhebel („armbar“), der im Judo als Juji Gatame bezeichnet wird, und mit dem sie bereits in ihrer Judo-Karriere sehr erfolgreich war.[2] Auch zum vorbereitenden Drehen des Partners auf den Rücken und zum Lösen vor dem Strecken des Arms des Partners benutzt sie dabei aus dem Judo bekannte Techniken.[3] Um ihre Gegner zuvor in die Bodenlage zu zwingen, benutzt sie oft Wurftechniken wie Harai Goshi, Uchi Mata oder Ko Uchi Gari.[4]

Wrestling-Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

WWE (seit 2014)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Vereinzelte Auftritte (2014–2018)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Zwischen 2014 und 2017 hatte Rousey einige sporadische Auftritte bei World Wrestling Entertainment, dem weltweiten Marktführer im Wrestling. Erstmals war sie beim SummerSlam 2014 zu sehen, als die sogenannten Four Horsewomen der UFC (Rousey, Jessamyn Duke, Marina Shafir und Shayna Baszler) in der ersten Reihe im Publikum standen. Nach der Veranstaltung gab Rousey auf der Webseite der WWE ein Interview. Ihren zweiten Auftritt hatte sie bei WrestleMania 31, wo sie sich ebenfalls mit den anderen drei UFC-Horsewomen im Publikum befand. Während der Veranstaltung nahm sie an der Seite von The Rock an einem Promo-Segment mit Triple H und Stephanie McMahon teil. Im Verlauf des Mae Young Classic saß Rousey wiederum mehrmals mit den zwei UFC-Horsewomen Duke und Shafir im Publikum, um ihre ehemalige Gefährtin Baszler zu unterstützen, die an dem Turnier teilnahm und im Anschluss einen WWE-Vertrag unterschrieb. Dabei kam es zu einer Konfrontation mit den WWE-Horsewoman (Bayley, Becky Lynch, Charlotte Flair und Sasha Banks), was Gerüchte auslöste, die beiden Gruppierungen würden bald ein Fehdeprogramm in der WWE starten.

Raw und Raw Women's Champion (2018–2019)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Ronda Rousey mit Kurt Angle beim Wrestlemania 34 Event im Jahr 2018.

Am 28. Januar 2018 hatte Rousey einen Überraschungsauftritt beim Royal Rumble, als sie nach dem Frauen-Royal Rumble-Match Asuka, die Siegerin des ersten Royal Rumble der Frauen, die WWE RAW Women’s Championesse Alexa Bliss und die WWE SmackDown Women’s Championesse Charlotte Flair konfrontierte. Während des Segments wurde bekannt gegeben, dass Rousey einen Vollzeitvertrag bei World Wrestling Entertainment unterschrieben hat.[5][6]

Am 25. Februar 2018 hatte Rousey einen Auftritt bei Elimination Chamber, wo sie laut Storyline einen Raw-Vertrag unterschrieb, womit sie ein Teil des RAW-Rosters wurde.[7]

Ihr Debüt gab Rousey bei Wrestlemania 34; an der Seite von Kurt Angle trat sie in einem Mixed Tag Team-Match gegen Triple H und Stephanie McMahon an. Ihr Auftritt hatte eine breite positive Resonanz; Dave Meltzer beschrieb ihn in seinem Wrestling Observer als eines der besseren Debüts, die er jemals gesehen hat.

Beim Summerslam am 19. August 2018 durfte sie Alexa Bliss besiegen und so die RAW Women’s Championship erhalten. Am 7. April 2019 bei Wrestlemania 35 verlor sie den Titel gegen Becky Lynch.

Außerhalb vom Sport[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Rousey war auch als Schauspielerin und Autorin erfolgreich, sie erschien in den Filmen The Expendables 3, Furious 7 und Mile 22 und veröffentlichte ihre Autobiographie My Fight/Your Fight im Jahr 2015.

MMA-Erfolge[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Ultimate Fighting Championship
Strikeforce
  • Strikeforce Women’s Bantamweight Championship (1×)

Wrestling-Erfolge[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

World Wrestling Entertainment

MMA-Kampfstatistik[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Ergebnis Bilanz fix Gegner Methode Veranstaltung Datum Runde Zeit Ort Notiz
Niederlage 12-2 BrasilienBrasilien Amanda Nunes TKO (punches) UFC 207: Nunes vs. Rousey 30. Dez. 2016 1 0:48 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Las Vegas, Nevada UFC Women's Bantamweight Championship[8]
Niederlage 12-1 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Holly Holm KO (punch und high kick) UFC 193: Rousey vs. Holm 15. Nov. 2015 2 0:59 AustralienAustralien Melbourne, Australien Verlor die UFC Women's Bantamweight Championship[9]
Sieg 12-0 BrasilienBrasilien Bethe Correia KO (punches) UFC 190: Rousey vs. Correia 01. Aug. 2015 1 0:34 BrasilienBrasilien Rio de Janeiro, Brasilien UFC Women's Bantamweight Championship, Titelverteidigung[10]
Sieg 11-0 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Cat Zingano Aufgabe (Armbar) UFC 184: Rousey vs. Zingano 28. Feb. 2015 1 0:14 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Los Angeles, USA UFC Women's Bantamweight Championship, Titelverteidigung
Sieg 10-0 KanadaKanada Alexis Davis KO (punches) UFC 175: Weidman vs. Machida 05. Juli 2014 1 0:16 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Las Vegas, USA UFC Women's Bantamweight Championship, Titelverteidigung
Sieg 9-0 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Sara McMann TKO (knee to the liver) UFC 170: Rousey vs. McMann 22. Feb. 2014 1 1:06 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Las Vegas, USA UFC Women's Bantamweight Championship, Titelverteidigung
Sieg 8-0 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Miesha Tate Aufgabe (Armbar) UFC 168: Rousey vs. Tate 28. Dez. 2013 3 0:58 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Las Vegas, USA UFC Women's Bantamweight Championship, Titelverteidigung
Sieg 7-0 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Liz Carmouche Aufgabe (Armbar) UFC 157: Rousey vs. Carmouche 23. Feb. 2013 1 4:49 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Anaheim, USA UFC Women's Bantamweight Championship; als erster Frauenkampf der UFC. Rousey war zum Zeitpunkt des Kampfes bereits Titelträgerin.
Sieg 6-0 KanadaKanada Sarah Kaufman Aufgabe (Armbar) Strikeforce: Rousey vs. Kaufman 18. Aug. 2012 1 0:54 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten San Diego, USA Bantamgewichts Titelkampf
Sieg 5-0 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Miesha Tate Aufgabe (Armbar) Strikeforce: Tate vs. Rousey 03. Mär. 2012 1 4:27 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Columbus, USA Titelkampf im Bantamgewicht, Bantamgewicht Debüt
Sieg 4-0 KanadaKanada Julia Budd Aufgabe (Armbar) Strikeforce: Challengers 20 18. Nov. 2011 1 0:39 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Las Vegas, USA
Sieg 3-0 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Sarah D'Alelio Aufgabe (Armbar) Strikeforce: Challengers 18 12. Aug. 2011 1 0:25 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Las Vegas, USA Strikeforce Debüt
Sieg 2-0 KanadaKanada Charmaine Tweet Aufgabe (Armbar) HKFC: School of Hard Knocks 12 17. Juni 2011 1 0:49 KanadaKanadaCalgary, Kanada Catchweight 150lbs
Sieg 1-0 BrasilienBrasilien Ediane Gomes Aufgabe (Armbar) KOTC: Turning Point 27. Mär. 2011 1 0:25 Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Tarzana, USA Federgewicht

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Ronda Rousey in der Datenbank von Sherdog (englisch)
  2. Wie etwa beim Sieg über Katarzyna Piłocik bei der Olympiade in Peking 2008. Siehe youtube.com: RONDA ROUSEY JUDO JUJI GATAME
  3. Zum Beispiel bei ihrem Sieg gegen Liz Carmouche. Siehe youtube.com: UFC 190 Pelea Gratis: Rousey vs Carmouche
  4. Judo-Wurftechniken Sumi Gaeshi (1. Rd.), Uchi Mata (2 × 1. Rd.), Sambo-Variante von Kuchiki Daoshi, die in den 1980ern ins Judo einfloss (1. Rd.), Ko Uchi Gari (2. Rd.), Harai Goshi (2. Rd.), O Goshi (2. Rd.) beim Sieg über drei Runden gegen ihre bislang zäheste Gegnerin Miesha Tate. Sieg-Technik auch hier: Juji Gatame. Siehe youtube.com: UFC 190 Pelea Gratis: Ronda Rousey vs Miesha Tate
  5. Ronda Rousey unterschreibt WWE-Vertrag GN1, abgerufen am 12. März 2018
  6. WWE „Royal Rumble 2018“ Ergebnisse + Bericht aus Philadelphia, Pennsylvania vom 28. Januar 2018 (inkl. Videos + kompletter Pre-Show) wrestling-infos.de, abgerufen am 12. März 2018
  7. WWE „Elimination Chamber 2018“/„No Escape 2018“ Bericht + Ergebnisse aus Las Vegas, Nevada (25.02.2018) (inkl. Videos + kompletter Pre-Show) wrestling-infos.de, abgerufen am 12. März 2018
  8. Rousey-Comeback endet mit Blitz-K.o. sport1.de, 31. Dezember 2016
  9. UFC 193: Holm deklassiert Rousey, Jedrzejczyk dominant
  10. Rousey beats Correia in 34 seconds, retains bantamweight title Fox News, 2. August 2015

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Ronda Rousey – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien