روشنایی معابر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

چراغ برق یا روشنایی معابر که به اختصار چراغ، تیر یا روشنایی هم گفته می‌شود، به منابع روشنایی عمومی در سطح معابر و مکانهای عمومی گفته می‌شود. منابع روشنایی معابر عمدتاً در بالای تیرهای برق قرار دارند و امروزه عمدتاً از نوع الکتریکی هستند. پایه روشنایی پارکی یکی از تجهیزات سیستم تأمین روشنایی پارک‌ها و فضاهای سبز شهری و تفرجگاه‌ها می‌باشد . فرایند روشن سازی این فضاها نه تنها باید از نظر خصوصیات فنی استاندارد باشد بلکه چراغ پارکی باید از جنبه‌های ایمنی، هنری، بهداشتی، روانشناسی، ارگونومی و نیازهای استفاده کنندگان را برآورده نماید.

تاریخچه[ویرایش]

روشنایی معابر در شهرها از دیرباز مورد توجه بوده‌است و در هر زمان با امکانات متفاوتی نسبت به آن اقدام می‌شده‌است. مشعل، چراغ روغنی و چراغ گاز از نمونه‌های قدیمی تر روشنایی معابر هستند.

مزایا[ویرایش]

  • ایمنی عابران و وسایل نقلیه
  • کاهش جرم

معایب[ویرایش]

نگه داری[ویرایش]

چراغ‌های روشنایی معابر نیاز به بازرسی و مراقبت دارند که معمولاً به دو صورت پیشگیرانه و به هنگام بروز مشکل است[۱]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «Street light».