رودلف خامتویچ نوریف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رودلف خامتویچ نوریف
Nureyev 10 Allan Warren.jpg
رودلف نوریف در ۱۹۷۳
زادروز ۱۷ مارس ۱۹۳۸(1938-03-17)
نزدیک ایرکوتسک، روسیه شوروی، اتحاد شوروی
درگذشت ۶ ژانویه ۱۹۹۳ میلادی (۵۴ سال)
لوالوآ-پره، فرانسه
ملیت روس
تبار باشقیرتاتار
تابعیت بریتانیا
از دانشگاه باله مارینسکی
پیشه رقصنده باله، طراح رقص
سال‌های فعالیت ۱۹۵۸–۱۹۹۲
شریک زندگی اریک بروهن (۱۹۶۱–۱۹۸۶)
وبگاه
www.nureyev.org

رودُلف خامِتُویچ نوریِف (به روسی: Рудо́льф Хаме́тович Нуре́ев) (زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۳۸، ایرکوتسک، شوروی — درگذشتهٔ ۶ ژانویه ۱۹۹۳، پاریس، فرانسه) رقصنده مشهور باله و ستاره‌ی باله‌ی اتحاد جماهیر شوروی بود. او برای پرش‌های بلند و چرخش‌های سریع خود شناخته می‌شد. نوریف در طول فعالیت حرفه‌ای خود توانست جایگاه رقصندگان مذکر را احیا کند.[۱]

نوریف تمام سال‌های اوج فعالیت حرفه‌ای خود را در غرب (اروپا) گذراند. هرچند که کا گ ب به دلایل سیاسی با او دشمنی ورزید و چندین بار تلاش کرد او را دستگیر کرده و به شوروی بازگرداند، اما در این راه ناموفق بود.[۲]

زندگی[ویرایش]

سال‌های آغازین[ویرایش]

رودلف نوریف در قطاری از راه‌آهن سراسری سیبری در نزدیکی ایرکوتسک سیبری اتحاد شوروی و زمانی که مادر او به قصد دیدن پدرش به ولادی‌وستوک می‌رفت، به دنیا آمد. وی تنها فرزند پسر یک خانواده باشقیرتاتار در روستایی در نزدیکی اوفا در باشقیرستان بود. نوریف نخستین‌بار زمانی به رقص علاقه‌مند شد که همراه با مادر و خواهرهایش به تماشای اپرایی رفته بود. در کودکی توسط اطرافیانش به رقصیدن در اجراهای محلی باشقیری تشویق شد. زمانی که معلم‌هایش توانایی او را دیدند به وی توصیه کردند در سن پترزبورگ دوره ببیند. نوریف برای ورود به گروه اپرای تالار بولشوی امتحان داد و پذیرفته شد. اگرچه او احساس می‌کرد مدرسه باله مارینسکی بهتر است، پس عازم لنینگراد شد و در ۱۷ سالگی به مدرسه باله لنینگراد پیوست و زیر نظر الکساندر پوشکین تعلیم یافت.

مرگ[ویرایش]

نوریف در سال ۱۹۸۴ متوجه شد که به بیماری ایدز مبتلا است. وی نخست این بیماری را جدی نمی‌گرفت. در ۱۹۹۲ بیماری پیشرفت زیادی کرده بود. نوریف در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۲ در بیمارستان بستری شد و چند هفته بعد در ۵۴ سالگی درگذشت.

پانویس[ویرایش]

  1. “Rudolf Nureyev”. Encyclopædia Britannica. Retrieved 18 September 2013. 
  2. Bridcut, John. “The KGB's long war against Rudolf Nureyev”. The Telegraph, 17 September 2007. Retrieved 14 January 2014. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]