روتوسکپی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روتوسکپی [۱] فرایندی است که در تولید فیلم های متحرک به وسیله ی ترسیم توالی تصاویر استفاده می شود.در واقع در این شیوه تصاویر فیلم فریم ،فریم روی یک صفحه ی مات منعکس شده به گونه ای که انیماتور بتواند آنها را بکشد.روش روتوسکوپی برای نخستین بار در سال ۱۹۱۴ توسط مکس فلایشر در سریال انیمیشن Out of the Inkwell ، با هدف دستیابی به یک جنبش واقع بینانه واقع بینانه در یک زمان کوتاه تر مورد استفاده قرار گرفت.

این روش بعداً در درجه اول برای شخصیتهای واقعی و انسانی مورد استفاده قرار گرفت ، به ویژه هنگامی که حرکات بسیار پیچیده ای مانندصحنه های رقص مورد نیاز بود.

از هنرمندان تأثیرگذار در این زمینه می‌توان از کب کلووی نام برد.

از ابتدای دهه ۱۹۹۰ ، کشیدن دوباره تصویر با رایانه انجام شد ، چه در برنامه های مبتنی بر پیکسل با دست و چه به صورت نیمه اتوماتیک از طریق بردار سازی (مانند دو فیلم مربوط به ریچارد لینکلاتر). بر خلاف ضبط حرکت ، روتوسکوپی یک فرایند دو بعدی است. نتایج می تواند از نسبتاً واقع گرایانه و بسیار تلطیفی متغیر باشد. مشکلی که در فناوری انیمیشن وجود دارد این است که پذیرش عاطفی حرکات ایجاد شده با روتوسکوپی از سطح مشخصی از جزئیات کاهش می یابد ، اگرچه داده های زمینه ای به وضوح از مبدأ طبیعی برخوردار هستند. این روش را می توان با عنوان Uncanny Valley هم توصیف کرد.

علاوه بر این کارکرد ، از روتسکوپی نیز برای تصحیح خطا استفاده می شود.

علاوه بر این ، در حال حاضر به طور گسترده ای در ترکیب جلوه های بصری نیز استفاده می شود .(امروزه از آن به عنوان گزینه ای جایگزین برای فناوری صفحه نمایش آبی استفاده می شود) . بیشتر به منظور ساده نگه داشتن صحنه هایی مانند حرکت شدید دوربین و برای جلوگیری از تنظیم مجدد شرایط روشنایی در استودیوی صفحه آبی. روتوسکوپی اکنون در اکثر فیلمهای بلند با جلوه های بصری استفاده می شود.

Horse gif.gif
Rotoscoped frames of Eadweard Muybridge's 'Horse in Motion'


پانویس[ویرایش]

  1. rotoscopy

منابع[ویرایش]

تاریخچه انیمیشن در ایران. مهین جواهریان. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ۱۳۷۸