روبن سواک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روبن سواک
Sevak Ruben.jpg
نام اصلی روبن هوهانسی چیلینکیریان
Ռուբեն Հովհաննեսի Չիլինկիրյան
زادروز ۱۵ فوریه ۱۸۸۵
نزدیکی کنستانتینوپول (استانبول فعلی), امپراتوری عثمانی
مرگ ۲۶ اوت ۱۹۱۵ میلادی (۳۰ سال)
چانقری، امپراتوری عثمانی
ملیت ارمنستان ارمنی
پیشه شاعر، نویسنده و پزشک

روبن سواک (به ارمنی: ‎Ռուբեն Սևակ) ‏ (۱۵ فوریه - ۲۶ اوت ۱۹۱۵) از شاعران نامی کشور ارمنستان بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

روبن هوهانسی چیلینکیریان متخلص به «روبن سواگ» در ۱۵ فوریه ۱۸۸۵ در آبادی «سیلیوری» واقع در نزدیکی کنستانتینوپول (استانبول فعلی) متولد شد. پس از گذراندن دوران ابتدائی، در آموزشگاه آمریکایی «پارتیزاک» به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۰۱ میلادی به کنستانتینوپول مهاجرت کرد و وارد «مدرسه بربریان» شد. در سال ۱۹۰۵ میلادی پس از پایان دوره آموزشگاه، در رشته پزشکی دانشگاه لوزان پذیرفته شد.

سواگ در دانشگاه لوزان با آثار ولتر، ژان-ژاک روسو، لکنت دولیل، پل ورلن، هاینریش هاینه و لئو تولستوی آشنا شد و افکار آنها در پرروش دیدگاه وی تأثیر فراوانی نهاد. در سال ۱۹۱۰ مجموعه شعر سواگ با نام «کتاب سرخ» به چاپ رسید. از دیگر آثار سواگ، «کابوس»، «آخرین ارمنی‌ها»، «کتاب عشق» است. نوشته‌های منثور سواگ در مجموعه‌ای با عنوان «صفحات پرامنده‌ای از کتاب پزشکی» انتشار یافته است.

روبن سواگ در سال ۱۹۱۱ میلادی از دانشگاه لوزان در رشته پزشکی فارغ‌التحصیل شد و مدتی در یکی از بیمارستان‌های شهر طبابت کرد. در سال ۱۹۱۴ میلادی با خانواده اش به کنستانتینوپول بارگشت و به عنوان پزشک متخصص به کار پرداخت و به موازات کار پزشکی، فعالانه در جنبش ادبی ارمنستان غربی، دوشادوش سیامانتو، دانیل واروژان و دیگران، تلاش کرد. روبن نیز در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ میلادی در ارمنستان غربی به دست ترکان عثمانی به مانند دانیل واروژان و سیامانتو جان خود را از دست داد.

دیوان پرآوازه او (منظومه) «زنگبرج خاموش نشدنی» نام دارد که از سوی گئورگ نوباریان به زبان پارسی ترجمه شده است.

افکار و سبک شعری روبن سواک[ویرایش]

Ռուբեն Սևակ.JPG

روبن سواک، شاعری است جامعه گرا که در شعرها و داستان‌هایش، رنج‌ها و محرومیت‌های انسان‌های ستمدیده و غارت شده را با تصاویر و بیانی زنده و انساندوستانه، با خواننده در میان می‌گذرد و علیه بی عدالتی‌ها و نابرابری‌های اجتماعی به ستیز بر می‌خیزد.

سواک که به خاطر تخصص پزشکی اش با درد جسمی و رنج روانی انسان نیز به خوبی آشنا بود، در شعرها و نوشته‌هایش به هنگام تصویر درد و رنج انسانی، به چنان اوج هنری دست می‌یازد که شاید کمتر هنرمندی بتواند مانند او دقایق درد جسمانی و رنج روانی انسان را به کمک واژه‌ها به خواننده انتقال دهد.

شعری از روبن سواک به نام «گل‌های بوسه و قلب و زخم»[ویرایش]

در شبی زیبا که جان را می‌کند از شورها سرشار به گلی آبی
رسته در میان گندمزار بوسه‌ای دادم بوسه‌ای گرم و بر آمده از جان
ای شمائی که می‌گذرید، آن را چیدید آیا؟ جان من ملول بود و آسمانم غمناک
لیک عطر دلپذیر گل‌ها می‌گسترد قلب خود را به ژرفنای گلی سرخ پنهان کردم
ای شمائی که می‌گذرید، آن را بر خواهید چید؟ کنار خاری گزان و تشنه و اندوهناک
که ویرانگری اش مرا سوی او کشاند زخم‌های جانسوزم را نهادم بر جا
ای شمائی که می‌گذرید هشدار! بر می‌چینید آن‌ها را

شعری از روبن سواک به نام «ارمنستان»[ویرایش]

کیست که اینچنین بر آستانه آشیانه من می‌گرید؟ - غریب است خواهر! در را بگشا!
اسکلتی می‌گذرد در بیرون گریان... - قحطی است، در را بگشا!
تبر است که در آشیانه‌ام را پاره‌پاره می‌کند؟ - قتل‌عام و کشتار است در را بگشا!

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]