روابط امارات متحده عربی و ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
روابط امارات متحده عربی و ایران
امارات متحده عربی ایران
Iran United Arab Emirates Locator.svg
     امارات متحده عربی      ایران

روابط امارات متحده عربی و ایران ریشه‌ای عمیق دارد. امارات متحده عربی پیمان نامه‌های اقتصادی نزدیکی را با ایران برقرار کرده است. در این کشور عربی همچنین جامعه‌ای به نام جامعه ایرانیان امارات موجود می‌باشد. با توجه به این روابط، امارات متحده عربی همواره بر تملک سه جزیره واقع در خلیج فارس با نام‌های تنب کوچک، تنب بزرگ و ابوموسی که جزء قلمرو جمهوری اسلامی ایران است، مدعی بوده و پافشاری می‌کند. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ (دو روز قبل از تأسیس امارات متحده عربی) نیروهای بریتانیا این جزایر را تخلیه کردند و نیروهای ارتش شاهنشاهی ایران وارد آنها شدند.[۱][۲]

در مورد موضوع برنامه اتمی ایران، امارات متحده عربی، موضع بی‌طرف گرفته است.[نیازمند منبع]

سرمایه گزاران ایرانی و ایرانیان امارات متحده عربی ۱۰٪ جمعیت این کشور یعنی (تقریباً «۴۰۰ هزار نفر) را تشکیل می‌دهند. ایرانیان امارات مجموعاً» ۱۰٬۰۰۰ شرکت بزرگ و کوچک را در امارات متحده عربی می‌گردانند. داد و ستد تجاری و مبادله کالا بین ایران و امارات متحده عربی از سال ۲۰۰۵ تا سال ۲۰۰۹، سه برابر شده است و به سقف ۱۲ میلیارد دلار آمریکا رسیده است.[۳][۴]

پس از انقلاب اسلامی ایران، امارات متحده عربی همواره بر باز پس گیری سه جزیره مورد مدعا، اصرار ورزیده است. دو کشور در خلال این سال‌ها قراردادهای بزرگ بازرگانی با هم داشته‌اند و همچنین یک انجمن بزرگ از ایرانیان جلای وطن کرده نیز در این کشور وجود دارد.[۱]

روابط سیاسی[ویرایش]

با تشدید تیرگی روابط ایران و بریتانیا در سال ۲۰۱۰، ایرانی‌هایی که قصد سفر به انگلستان را داشتند، مجبور بودند به سفارت بریتانیا در امارات رفته و از آنجا ویزای انگلستان را تهیه نمایند.[۵] مسعود دانشمد رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و امارات در زمینه ارتباطات دو کشور ایران و امارات گفت:

در چند سال گذشته روابط ایران و امارات شاهد رشد قابل ملا حظه‌ای بوده و این رشد ادامه دارد زیرا حفظ و ادامه این روابط نیاز مشترک دوکشور است. در پنج سال گذشته حجم روابط دو کشور پنج میلیارد دلار بوده ولی امروز به پانزده میلیارد دلار رسیده است و ارزش صادرات ایران به امارات هم سه میلیارد دلار است و امارات نیز دوازده میلیارد دلار کالا به ایران صادر می‌کند.

[۶]

روابط اقتصادی[ویرایش]

کشور امارات متحده عربی، یکی از مقاصد اصلی گردشگران ایرانی محسوب می‌شود که موجب درآمد قابل توجه این کشور از سفر گردشگران ایرانی می‌شود. اما با آغاز دهه ۲۰۱۰ (میلادی)، میزان بازدید گردشگران ایرانی از این کشور، افت حدود ۳۲ درصدی را تجربه کرد که ناشی از عوامل متعددی نظیر افزایش نرخ برابری ارز، ناامنی این کشور برای گردشگران ایرانی، اخراج ایرانیان ساکن امارات متحده عربی و نزاع بین شیعیان و سنی‌های خاورمیانه، بوده است. با اینحال، میزان دارایی ۵۰۰ هزار ایرانی ساکن این امیرنشین، در حدود ۳۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.[۷]

اختلافات مرزی[ویرایش]

اختلافات مرزی ایران و امارات بر سر سه جزیره است و هنگامی که به مالکیت ایران درآمد هنوز کشور امارات متحده عربی تأسیس نشده بود:

  1. امارات متحده عربی همواره بر مالکیت دو جزیرهٔ ایران، با نام‌های تنب کوچک (به عربی: تنب الصغری) و تنب بزرگ (به عربی: تنب الکبری)، واقع در خلیج فارس، مدعی بوده است.
  2. امارات متحده عربی همواره بر مالکیت جزیره ابوموسی واقع در خلیج فارس که مشاعا «و مشترکاً» به همراه ایران نظارت و اداره می‌شده است، اصرار ورزیده است. ایران از سال ۱۹۹۲ گام‌هایی را در جهت اعمال نفوذ بیشتر و کنترل یک سویه بر جزیره ابوموسی برداشته است. از اقداماتی که دال بر تسلط یک طرفه ایران است، می‌توان به کاستن میزان دسترسی به این جزیره و افزایش قوای نظامی بر آن را نام برد.

ایران در رابطه با این مدعاها، از امارات متحده عربی به خاطر بازگذاشتن دست فرانسه در ایجاد یک پایگاه دائمی در خلیج فارس در منطقه مورد اختلاف، ناخشنود بوده و انتقاداتی داشته است.[۸] لازم است ذکر شود ایرانیان امارات نخستین دسته از مهاجرانی بوده‌اند که در کشور امارات متحده عربی، ساکن و مستقر شده‌اند.

طرح بازنگری در روابط با امارات در دستور کار مجلس ایران[ویرایش]

طرح مقدماتی تجدیدنظر در روابط با امارات متحده عربی در کمیته روابط خارجی مجلس شورای اسلامی تهیه و تدوین شد.[۹]

کاهش روابط امارات با ایران[ویرایش]

سطح کاردار[ویرایش]

در ۱۴ دی ۱۳۹۴، در پی قطع روابط عربستان و بحرین با ایران به دنبال حمله به کنسولگری و سفارت عربستان در ایران، دولت امارات متحده عربی اعلام کرد روابط خود را با تهران به سطح کاردار کاهش داده است.[۱۰]

اتهام جاسوسی و قاچاق[ویرایش]

در ۱۰ اوت ۲۰۱۷ (۱۹ مرداد ۱۳۹۶) دادگاهی در امارات متحده عربی یک تبعه ایران را بخاطر جاسوسی و کمک به برنامه اتمی ایران به ۱۰سال زندان و سپس اخراج محکوم کرده است. این فرد H.R.M.H.M که ۴۸ ساله می‌باشد بخاطر جاسوسی، جعل اسناد و تقلب برای قاچاق تجهیزات و دستگاه‌هایی که می‌تواند در برنامه اتمی ایران مورد استفاده قرار گیرد مقصر شناخته شده است. حکم روز چهارشنبه دادگاه استیناف فدرال مستقر در ابوظبی نیز او را بخاطر آسیب رساندن به روابط امارات متحده عربی و آمریکا با وارد کردن تجهیزات از آمریکا و قاچاق آن به ایران مقصر شناخت که همزمان در نقض تحریم‌های جاری سارمان ملل می‌باشد.[۱۱][۱۲]

منابع[ویرایش]

Iran – United Arab Emirates relations
Map indicating locations of Iran and United Arab Emirates

Iran

United Arab Emirates

Relations between the neighboring countries of Iran and the United Arab Emirates (UAE) are deeply historic, dating back centuries prior to the establishment of the modern-day United Arab Emirates. They maintain diplomatic relations, with embassies in each other countries, and have close economic ties.

There is a significant community of Iranians in the United Arab Emirates, mostly residing in the emirate of Dubai. An Arabic-speaking native community lives in the southern provinces of Iran, some of whose members share historical ties with the southern shores of the Persian Gulf.

Trade

Iranian businesses have a major presence in the UAE. Around 8,000 Iranian traders and trading firms are registered in the UAE, according to the local Iranian Business Council. Iranians are estimated to account for roughly 10 percent of Dubai's population of 2 million.[1] Trade between Dubai and Iran tripled to $12 billion from 2005 to 2009.[2] UAE's exports to Iran are four times greater than its imports from Iran.[3]

Disagreements

In recent decades, there have been tensions over three islands in the Persian Gulf: Abu Musa, Greater Tunb, Lesser Tunb.[4][5] Both the UAE and Iran have maintained that they are trying to find a solution to this issue according to the rules of international law. As for Iran's nuclear program,the UAE and Iran claim to adopt the principle of not interfering in the internal affairs of each other. The UAE has officially stated that it prefers not to interfere with Iran's nuclear program as long as Iran continues to reassure the international community that its nuclear program is for peaceful purposes. Both the UAE and Iran call for the removal from the Middle East of all weapons of mass destruction.[citation needed]

Outstanding conflicts are:

  • UAE challenges Iran's sovereignty over two islands in the Persian Gulf while Iran considers them as its inseparable parts: Lesser Tunb (called Tunb-al-Sughra in Arabic and Tonb-e-Kuchak in Persian) and Greater Tunb (called Tunb-al-Kubra in Arabic and Tonb-e-Bozorg in Persian). The islands have been in Iran's control since November 1971, following the departure of British forces from the Persian Gulf, and a few days before UAE's declaration of independence in December 1971.
  • UAE has disputed Iran's sovereignty over Abu Musa, an island in the Persian Gulf that was agreed in a 1971 memorandum of understanding to be jointly administered with Iran for civil matters in the southern part of the island (called Jazirat-Abu-Musa in Arabic and Jazireh-ye-Abu-Musa in Persian). The island was under Iranian control until Britain gained control in 1908. In the late 1960s, Britain transferred administration of the island to the British-appointed Sharjah sheikhdom, one of the seven sheikdoms that would later form the UAE. On November 30, 1971 (two days before the official establishment of UAE), Iran and Sharjah signed a memorandum of understanding to jointly administer a part of the island based on a map annexed to the memorandum, allowing Iran to station military forces and the Sharjah sheikhdom to maintain a limited number of police in the island. However, Iran has taken steps to exert unilateral control since 1992, including access restrictions and a military build-up on the island, as well as expelling the foreign workers who operated the UAE-sponsored school, medical clinic, and power-generating station.
  • Iran has criticized the UAE for allowing France to develop its first permanent base in the Persian Gulf[6] and generally considers the UAE's permission for stationing the western powers' military forces in the region as a threat to its national security.
  • UAE Football League's name change has been viewed as a revival of the Persian Gulf naming dispute.[7]
  • UAE's political supports for Saudi Arabia, Iran's rival. The Government of Iran claims that UAE and Saudi Arabia collaborate with each other in attempt to destabilize Iran.

On November 28, 2013, the foreign minister of the UAE visited Iran.[8]

References

  1. ^ Pamuk, Humeyra (15 February 2012). "Sanctions sap Dubai's role as Iran trade hub". Reuters. 
  2. ^ "Dubai Helps Iran Evade Sanctions as Smugglers Ignore U.S. Laws". Bloomberg. 25 January 2010. Archived from the original on 21 March 2010. 
  3. ^ http://www.turquoisepartners.com/iraninvestment/IIM-Jan12.pdf
  4. ^ "United Arab Emirates - Foreign Relations". Retrieved 18 May 2016. 
  5. ^ "Abu Musa and The Tunbs: The Dispute That Won't Go Away, Part Two". July 28, 2001. Retrieved 2008-01-06. 
  6. ^ "Tehran Times". Tehran Times. Retrieved 18 May 2016. 
  7. ^ James M. Dorsey (13 September 2011). "Gulf rivalry between Iran, UAE transfered [sic] to the football pitch". Hurriyetdailynews.com. Retrieved 23 September 2013. 
  8. ^ "وزير خارجية الإمارات يزور إيران". Retrieved 18 May 2016.