رنسانس میانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آفرینش آدم اثر میکل‌آنژ، نقاشیِ نشانگر دست خدا و آدم که از مهمترین شاهکارهای هنری رنسانس میانه است و امروزه در مرکز سقف کلیسای سیستین خودنمایی می‌نماید

رنسانس میانه (انگلیسی: High Renaissance) در تاریخ هنر رنسانس، عنوان دوره‌ای به نسبت کوتاه و مصادف با دورهٔ رنسانس ایتالیا می‌باشد که با شکوفایی و بالندگی استثنایی در کشور ایتالیا و به ویژه ایالات پاپی شهر روم همراه بود. بیشتر مورخان هنری معتقدند که رنسانس میانه از حدود سال ۱۴۹۵ یا ۱۵۰۰ آغاز و در سال ۱۵۲۰، همزمان با مرگ رافائل به پایان خود رسید.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]