رمضان بشردوست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رمضان بشردوست
نماینده پارلمان افغانستان (ولسی جرگه)
مشغول به کار
۱۳۸۴ – تاکنون
وزارت پلان (برنامه ریزی)
مشغول به کار
۱۳۸۳ – ؟
پس از محمد محقق
اطلاعات شخصی
تولد ۱۳۴۰ خورشیدی
ولسوالی قره باغ، ولایت غزنی
ملیت Flag of Afghanistan.svg افغانستان
حزب سیاسی مستقل
محل اقامت کابل
محل تحصیل دانشگاه تولوز
پیشه فعال اجتماعی، سیاستمدار
دین اسلام
وب‌گاه وبسایت شخصی رمضان بشردوست
کنیه(ها) گاندی افغانستان

رمضان بشردوست نماینده پارلمان افغانستان (ولسی جرگه) و یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۸ خورشیدی است.

رمضان بشردوست متولد ولایت غزنی است. او از دانشگاه تولوز فرانسه دکترای حقوق و علوم سیاسی گرفته است[۱].

بشردوست در سال ۱۳۸۱ کارمند وزارت خارجه شد و در سال ۱۳۸۳ پس از برکناری محمد محقق از وزارت پلان/برنامه ریزی به این وزارت رسید.

آقای بشردوست پس از چند ماه کار در این مقام تصمیم به انحلال ۱۹۳۵ سازمان غیردولتی (NGO) گرفت، اما موفق به این کار نشد و در پی آن از وزارت برنامه ریزی استعفا داد.

او برای مدت کوتاهی به تدریس حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه کاپیسا در شمال کابل پرداخت.

آقای بشردوست در حال حاضر عضو مجلس نمایندگان ا ست

بشردوست در انتخابات پارلمانی ۱۳۸۴ شرکت کرد و با رای بالایی به عنوان نماینده کابل به مجلس نمایندگان راه یافت.

اقای بشر دوست در انتخابات پارلمانی، مبارزات انتخاباتی خود را از یک خیمه/چادر کوچک در پارکی در مرکز شهر کابل مدیریت می کرد. آقای بشردوست این خیمه را "خیمه ملت" نامید و پس از راه یافتن به مجلس نمایندگان آن را در مقابل ساختمان مجلس نمایندگان برافراشت. این خیمه محل دیدارهای او با مردم و هواداران او است و درحال حاضر مبارزات انتخاباتی خود را نیز از همین خیمه رهبری می کند.

آقای بشردوست از منتقدان سرسخت حکومت حامد کرزی است. او از موجودیت فساد در ادارات دولتی و پرداخت حقوق بالا به کارمندان ارشد دولتی و مشاوران خارجی آنها به شدت انتقاد کرده است.

بشردوست بارها تاکید کرده که حقوق اعضای شورای ملی هم باید در حد حقوق یک کارمند ساده دولتی باشد. او خود حقوق ماهیانه خود را به افراد و خانواده های فقیر کابل می دهد.

معاون اول: محمد موسی بارکزی

معاون دوم: عفیفه معروف

نامزدی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان[ویرایش]

رمضان بشردوست یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۸ خورشیدی بود که با ۲۴ هزار و ۴۵۰ شماره کارت رای دهی و امضای هوادارانش رسماً وارد رقابت های انتخاباتی شد.[۲] این در حالیست که فقط داشتن ده هزار امضای هواداران و شماره کارت رای دهی آنان، برای نام نویسی در انتخابات کافی است. طرفداران اش او را اوبامای افغانستان خوانده اند.[۳]

وعده‌های انتخاباتی[ویرایش]

قطع معاشات گزاف دالری مشاورین خارجی، شاهزاده گان غربی و جنگی.[۴] پاک کردن ادارات دولتی از بی قانونی، بی عدالتی و فساد اداری[۵] دادن حق اولیت به شرکت‌های داخلی در پروژه‌های بازسازی و نوسازی[۶] ساختن عاجل بندهای ذخیره آب و آب گردان برای زراعت و تولید برق[۷] بررسی، کنترول و نظارت جدی بر کمکهای جامعه بین‌المللی[۸]

منابع[ویرایش]