رشنو (طایفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

رشنو نام یکی از طوایف لر است[۱][۲] که در استان‌هایلرستان، خوزستان و ایلام ساکن هستند.[۳] این طایفه لر زبان دراثر گذشت زمان، زبانشان تغییر کرده؛ برای نمونه در الشتر لکی، در ایلام زبان‌ مهکی،در روستای سرخه شوش عربی ودر رشنوی رومشکان به زبان لری تکلم می‌کنند.[۴][منبع بهتری نیاز است] اکثراً پیرو مذهب شیعه هستند اما معدودی هنوز اهل حق محسوب می‌شوند.[۵] عادل خان، بزرگ طایفه رشنو در دوران زندیه یا احتمالاً ابتدای قاجار بوده که با حکومت مرکزی رابطه داشته و یکی از سرداران وقت است. وی با نفوذی که در مناطق لر نشین داشت در جنگ‌های با عثمانی قشونی به همراه داشته و برای حکومت نیرو گردآوری می‌کرده‌است. در زمان وی طایفه رشنو در اوج قدرت بوده و چندی از خاندان‌های این طایفه از جمله بداق، خیری، درونی و تخت کش را گرد طایفه آورد. عادل خان در یکی از جنگ‌های ایران با عثمانی در مندلی عراق کشته می‌شود و در خواستگاهش دفن می‌شود. پس از او طایفه رو به افول می‌گذارد. طایفه رشنو با جمعیت و پراکندگی زیاد با طوایف دیگر مناطق پیوند بسیار داشته تا آنجا که یکی از موثرترین طوایف در لرستان، ایلام و شهرهای شمالی خوزستان (اندیمشک، دزفول، شوش و…) است.

سایر[ویرایش]

طایفه رشنو یکی از طوایف مؤثر از ایل بالاگریوه است. خاستگاه اصلی این طایف در میانکوه و در منطقهٔ طایی بوده‌است.

ریشه نام[ویرایش]

رشنو نامی اوستایی به معنای «فرشته دادگستر» است.[۶] درمکتب زرتشت دشمن دزدان و راهزنان بوده و «رشنوی راست» لقبش بوده‌است.[۴]

رشنو های رومشکان[ویرایش]

رشنو های رومشکان یکی از طوایف رشنو میباشند که دررومشکان لرستان سکونت دارند.مرحوم حاج عادل امرایی و مرحوم نیازعلی امیری بزرگان و کدخداهای این طایفه بوده اند.


رشنوهای ایلام[ویرایش]

رشنوهای ایلام از دو دودمان بزرگ یعنی دودمان «نایب» و دودمان «میرزا» تشکیل یافته‌اند و به همراه حسن خان والی به لرستان پشتکوه مهاجرت نموده‌اند. سایر دودمانهای رشنو شیرخانی و نعمتی هستند. آن‌ها از زمان والی‌ها تا زمان معاصر به علت با سواد بودن دارای مشاغل دولتی و حکومتی بوده‌اند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. پشتدار، علی‌محمد. لرها و لرستان از دیدگاه ولادیمیر مینورسکی. علوم انسانی، «ایران شناخت»، ۱۳۷۶. ۱۶۷ پایگاه مجلات تخصصی نور. 
  2. رفعتی، رستم. انساب شهری و عشایری ایلام. ایلام: انتشارات برگ آذین، 1386. صفحه 56-80، 375-380. 
  3. ایرنا (خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران)
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ «طایفه رشنو». عشایر، رنگواره‌های یک رنگ. بازبینی‌شده در 2017-08-15. 
  5. یوسف علی میر شکاک. «تاملی در شعر لری». مجله تخصصی نور، پاییز ۱۳۷۶. 
  6. رشنو-لغتنامه دهخدا