رده‌بندی امتیازی در تور دو فرانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رده‌بندی امتیازی در تور دو فرانس
Mario CIPOLLINI 1.jpg
پیراهن سبز ۱۹۹۳ بر تن Mario Cipollini
جزئیات جایزه
ورزش دوچرخه‌سواری جاده
مسابقه تور دو فرانس
اعطا می‌شود به بهترین آخرخط‌رو
نام محلی Maillot vert (فرانسوی)
تاریخچه
نخستین جایزه ۱۹۵۳
دوره ۶۳ (تا ۲۰۱۶)
نخستین برنده  Fritz Schär (SUI)
بیشترین پیروزی

 اریک تسابل (GER)

۶ بار
تازه‌ترین برنده  پیتر ساگان (SVK)

رده‌بندی امتیازی در تور دو فرانس یک رقابت جانبی در تور دو فرانس است که در سال ۱۹۵۳ میلادی راه‌اندازی شد. نخستین کسانی که یک مرحله را به پایان می‌رسانند یا از خط‌های اسپرینت میانی می‌گذرند، امتیازاتی به دست می‌آورند و این امتیازها در رده‌بندی امتیازی ثبت می‌شوند. این رقابت را مسابقهٔ آخرخط‌روها به شمار می‌آورند. رهبر رده‌بندی با یک پیراهن سبز شناخته می‌شود که به نماد رده‌بندی امتیازی تبدیل شده‌است.[۱]

دو تور بزرگ دیگر نیز از این سیستم امتیازدهی الهام گرفته‌اند. تور ووئلتا از ۱۹۵۵ و جیرو دیتالیا از ۱۹۶۶ از رده‌بندی امتیازی بهره می‌برند.

تاریخچه[ویرایش]

پس از رسوایی در تور دو فرانس ۱۹۰۴، قانون تور ۱۹۰۵ تغییر کرد و برنده به جای سیستم زمانی با استفاده از سیستم امتیازی تعیین شد. رکابزنان امتیازی معادل رتبهٔ خود در مرحله، می‌گرفتند و رکابزن دارای کمترین امتیاز، برندهٔ مسابقه بود. در سال ۱۹۱۲ سیستم زمانی دوباره به کار گرفته‌شد.

در تور دو فرانس ۱۹۵۳ برای جشن پنجاهمین سالگرد افتتاح تو دو فرانس، سیستم امتیازی دوباره راه‌اندازی شد؛ ولی این‌بار به عنوان یک رده‌بندی اضافی معرفی شد. مانند پیراهن زرد که به رهبر رده‌بندی اصلی داده می‌شود، رهبر رده‌بندی امتیازی نیز یک پیراهن خاص به رنگ سبز به تن می‌کند. رنگ سبز به این دلیل انتخاب شد که اسپانسر آن، تولید کنندهٔ علف‌بر بود.

در سال‌های نخست، تنها برای کسانی که یک مرحله را با رتبه‌های خوبی به پایان نمی‌رساندند، امتیاز جریمه ثبت می‌شد و رکابزنی که کمترین امتیاز را داشت، پیراهن سبز را به دست می‌آورد. از ۱۹۵۹ به بعد، سیستم به گونه‌ای تغییر کرد که رکابزنان دارای رتبه‌های بالا امتیازهایی را کسب می‌کردند (بیشترین امتیاز برای برنده و کاهش امتیاز با افزایش رتبه). بنابراین رکابزن دارای بیشترین امتیاز، پیراهن سبز را به تن می‌کرد.

از رده‌بندی امتیازی به عنوان مسابقهٔ آخرخط‌روها نام می‌برند، زیرا بیشترین امتیازها در مرحله‌های مسطح داده می‌شود. در این مرحله‌ها معمولاً رکابزنان در یک گروه بزرگ می‌مانند و بهترین آخرخط‌روها در انتهای مرحله برای پیروزی رقابت می‌کنند.[۲] البته یک رکابزن باید سطح قابل قبولی از همهٔ قابلیت‌ها را داشته‌باشد، زیرا باید در مراحل کوهستانی در محدودهٔ زمانی مجاز از خط پایان بگذرد تا در مسابقه باقی بماند.

سیستم امتیازی[ویرایش]

وضعیت فعلی[ویرایش]

نوع مسیر / رتبه در مرحله ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵
Plainstage.svg خط پایان مرحلهٔ مسطح ۵۰ ۳۰ ۲۰ ۱۸ ۱۶ ۱۴ ۱۲ ۱۰ ۸ ۷ ۶ ۵ ۴ ۳ ۲
Mediummountainstage.svg خط پایان مرحلهٔ تپه‌ای یا نیمه‌کوهستانی ۳۰ ۲۵ ۲۲ ۱۹ ۱۷ ۱۵ ۱۳ ۱۱ ۹ ۷ ۶ ۵ ۴ ۳ ۲
Mountainstage.svg خط پایان مرحلهٔ کوهستانی ۲۰ ۱۷ ۱۵ ۱۳ ۱۱ ۱۰ ۹ ۸ ۷ ۶ ۵ ۴ ۳ ۲ ۱
Time Trial.svg تایم تریل انفرادی ۲۰ ۱۷ ۱۵ ۱۳ ۱۱ ۱۰ ۹ ۸ ۷ ۶ ۵ ۴ ۳ ۲ ۱
اسپرینت میانی ۲۰ ۱۷ ۱۵ ۱۳ ۱۱ ۱۰ ۹ ۸ ۷ ۶ ۵ ۴ ۳ ۲ ۱

[۳]

منابع[ویرایش]

  1. "Tour de France 2013: Who will win the green jersey?". Cycling weekly. 28 June 2013. Retrieved 9 July 2013. 
  2. Christian, Sarah (2 July 2009). "Tour de France demystified - Evaluating success". RoadCycling.co.nz Ltd. Retrieved 17 April 2012. 
  3. http://www.letour.com/le-tour/2015/us/sporting-stakes-rules.html