رجبعلی مزروعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
علی مزروعی
شناسنامه
نام کامل رجبعلی مزروعی
زادروز ۱۵ مهر ۱۳۳۶
زادگاه اصفهان،  ایران
همسر(ان) مکیه عقیل زاده
فرزندان حنیف، ضحی و حمزه
دین اسلام شیعه
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی جبهه مشارکت ایران اسلامی
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران

رجبعلی مزروعی (۱۵ مهر ۱۳۳۶، اصفهان) سیاستمدار و اقتصاددان ایرانی می‌باشد که سابقه عضویت در دوره ششم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نمایندهٔ مردم اصفهان را دارد. وی در حال حاضر در شهر بروکسل زندگی می‌کند.

دوران کودکی و نوجوانی[ویرایش]

علی مزروعی در روستای مارچین متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در روستای زادگاه خود و متوسطه را در دبیرستانهای حافظ ابونعیم، نمونه و صائب اصفهان سپری کرده و پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۵۴ در رشته فیزیک دانشگاه اصفهان پذیرفته شد.

فعالیت سیاسی[ویرایش]

وی در دهه ۵۰ شمسی هم‌زمان با تحصیل در دانشگاه به فعالیت‌های سیاسی روی آورد. او فردی فعال و مبارز با گرایش‌های اسلامی بود. با اوج‌گیری نهضت اسلامی به رهبری آیت الله خمینی، بر فعالیت‌هایش افزود و تا مجروح شدن در تظاهرات اعتراضی به دلیل دستگیری و تبعید جلال‌الدین طاهری و نیز بازداشت و زندان در اولین روزهای برقراری حکومت نظامی در اصفهان پیش رفت. با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ و بازگشایی دانشگاه‌ها به تحصیل ادامه داد و همگام با فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی در بهمن سال ۱۳۵۸ دانشنامه کارشناسی فیزیک خود را دریافت کرد. در مردادماه سال ۱۳۵۹ عازم خدمت سربازی شد و پس از طی دوره آموزشی به پایگاه هشتم شکاری اصفهان منتقل و بقیه دوران خدمت خود را در اداره عقیدتی و سیاسی این پایگاه سپری کرد و در مرداد ماه سال ۱۳۶۱ خدمت سربازی را به اتمام رساند. پس از آغاز جنگ ایران و عراق چندین بار به صورت داوطلبانه عازم جبهه‌های جنگ شد و در عملیات فتح المبین حضور داشت. مزروعی در مرداد ماه ۱۳۶۱ در وزارت نفت مشغول به کار شد اما به دلیل علائق به کار فرهنگی از سال ۱۳۶۳ به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مأمور و سپس انتقال یافت و در پست‌های رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی در نیجریه (۱۳۶۳–۱۳۶۵)، وابسته فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کراچی پاکستان(۱۳۶۵–۱۳۶۸)، معاون مدیر کل اداره مطبوعات و رسانه‌های خارجی (۱۳۶۸–۱۳۷۰)، مدیر کل مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها(۱۳۷۰–۱۳۷۱)و مشاور مدیرکل مرکزمطالعات و تحقیقات رسانه ها(۱۳۷۱–۱۳۷۴)خدمت کرد. در این دوران (سال ۱۳۷۰) با پذیرفته شدن در رشته کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی سیستم‌های اقتصادی دانشگاه شهید بهشتی بار دیگر به تحصیل پرداخت و در بهمن ماه ۱۳۷۳ به دریافت دانشنامه کارشناسی ارشد در این رشته نائل گردید. به دلیل تحولات حادث در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سال ۱۳۷۵ به وزارت نیرو منتقل و در شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران درپست مدیر امور برنامه‌ریزی و قراردادهای سد کرخه به خدمت پرداخت. پس از انتخابات دوم خرداد سال ۷۶ و روی کار آمدن دولت خاتمی، وی در سال ۱۳۷۷ به نهاد ریاست جمهوری مأمور و به عنوان مشاور اقتصادی رئیس‌جمهوری به کار ادامه داد تا اینکه در انتخابات مجلس ششم به‌عنوان نمایندهٔ مردم اصفهان انتخاب شد و از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ در این سمت باقی ماند. پس از رد صلاحیت توسط شورای نگهبان برای حضور در انتخابات مجلس هفتم و اتمام کار مجلس ششم در خرداد ماه سال ۱۳۸۳ به کار قبلی خود در وزارت نیرو بازگشت و به عنوان مشاور اقتصادی مدیر عامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران بکار ادامه داد. پس از روی کارآمدن دولت نهم به دلیل سابقه سیاسی و مواضع مخالف دولت پست وی به کارشناس تقلیل و در مهرماه سال ۱۳۸۷ بازنشسته شد. وی بارها و بارها در خصوص دولت احمدی‌نژاد اعلام داشته‌است که دولت وی هیچگونه برنامه اقتصادی برای اداره کشور ندارد.[۱] وی در تاریخ ۱۴ فروردین ۱۳۹۰ به عنوان سخنگوی سازمان مجاهدین انقلاب انتخاب شد[۲]

فعالیت مطبوعاتی[ویرایش]

مزروعی از سال ۱۳۶۹ فعالیت‌های مطبوعاتی خود را به‌طور حرفه‌ای در روزنامه سلام پی گرفت و در این روزنامه در رده‌های عضو تحریریه، دبیر بخش خارجی و اقتصادی و عضو شورای سردبیری فعالیت نمود. با توقیف و تعطیلی روزنامه سلام در تیرماه ۱۳۷۸، وی با روزنامه‌های صبح امروز، مشارکت، نوروز، یاس نو، اقبال، وقایع اتفاقیه و سرمایه؛ فعالیت‌های مطبوعاتی خود را ادامه داد.

در مهرماه سال ۱۳۷۶ با تشکیل اولین مجمع عمومی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و تصویب اساسنامه و تأسیس این نهاد و برگزاری انتخابات هیئت مدیره و بازرسان، مزروعی به عنوان عضو هیئت مدیره انجمن انتخاب و با رای اعضای هیئت مدیره به ریاست این نهاد منصوب شد که این انتخاب در سه دوره بعدی نیز تکرار وتا کنون نیز در این مسئولیت قرار دارد.

فعالیت حزبی[ویرایش]

مزروعی در تمام سال‌های پس از انقلاب، فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خود را پی گرفته‌است. در ادامه این مسیر در آذر ماه سال ۱۳۷۷ به عنوان عضو مؤسس حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی در تشکیل این نهاد سیاسی نقش فعال داشته و پس از آن نیز به عنوان عضو شورای مرکزی و دفتر سیاسی جبهه مشارکت به فعالیت پرداخته‌است که تا هم‌اکنون ادامه دارد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]