راکل ولچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
راکل ولچ
RaquelWelchApr2010.jpg
نام اصلی جو راکل تجادا
زمینه فعالیت ستاره سینما
تولد ۵ سپتامبر ۱۹۴۰ ‏(۷۸ سال)
شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
ملیت آمریکایی
سال‌های فعالیت ۱۹۵۹-اکنون
همسر(ها) جمس ولچ (۱۹۵۹–۱۹۶۴)
پاتریک کرتیس (۱۹۶۷–۱۹۷۲)
آندری واینفلد (۱۹۸۰ – ۱۹۹۰)
ریچارد پالمر (۱۹۹۹ – ۲۰۰۸)

راکل ولچ (انگلیسی: Raquel Welch تولد ۵ سپتامبر ۱۹۴۰) یک ستاره آمریکایی-لاتین سینمای آمریکا است.

ولچ در آغاز بخاطر هنرنمایی در فیلم سفر رؤیایی (۱۹۶۶) مورد توجه قرار گرفت، بعد از آن موفق به عقد قرار داد با فوکس قرن بیستم شد. در همان سال یک استودیو بریتانیایی وی را برای شرکت درنسخهٔ بریتانیایی فیلم یک میلیون سال قبل از میلاد محصول ۱۹۶۶ به عاریت گرفت. ولچ با پوششی دو تیکه از پوست نوعی گوزن تنها در سه خط اکشن این فیلم شرکت داشت، مع‌هذا این پوشش سیمای او را همچون تندیسی افسانه‌ای از الههٔ عشق و هوس نمایان ساخت. پوستر فیلم با بهترین فروش مواجه شد و راکوئل ولچ را به یک ستارهٔ سینما مبدل کرد.

راکل در فیلم‌های بسیاری هنرنمایی کرد؛ از آن جمله‌اند: بهت زده (۱۹۶۷)، باندرولا (۱۹۶۸)، ۱۰۰ تفنگدار(۱۹۶۹)، و مایرا براکینریچ (۱۹۷۰). او چند واریته تلویزیونی را نیز در موضوع‌های خاص به نمایش گذاشت.

ولچ در زمینهٔ تبلیغات نیز دارای چهرای مناسب برای عینکهای آفتابی فاستر گرنت و عینک‌های مطالعه است.

دوران اول زندگی[ویرایش]

راکل ولچ با نام جو راکوئل تجادا (به انگلیسی: Jo Raquel Tejada) در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد. پدرش، آرماندو کارلوس تجادا اورکیزو (۱۹۱۱–۱۹۷۶) یک مهندس هوا نوردی اهل لاپاز، بولیوی و مادرش، جوزه فین سارا (۱۹۰۹–۲۰۰۰) دختر خانوادهٔ امری استانفورد هال معمار و خانم کلارا لویز آدامس، بود.
بعنوان یک دختر جوان، ولچ آرزو داشت به کارهای اجرایی بپردازد؛ به همین منظور رقص، باله، را زمینهٔ فعالیت خود قرارداد و از هفت تا هفده سالگی به تحصیل آن همت گماشت؛ اما پس از آنکه مربیش به او گفت: «برای باله اندام مناسب ندارد» دیگر آن را ادامه نداد.

هنگامیکه والش در ۱۹۵۸ دانش‌آموز دبیرستان، لا هویا، واقع در سن دیه‌گو، کالیفرنیا بود، برنده مسابقهٔ زیبایی شد.

در ۱۹۵۷ ولچ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و در ۸ می ۱۹۵۹ با یکی از دوستان صمیمی دوران دبیرستان بنام، جمس ولچ، ازدواج کرد. آن‌ها صاحب دو فرزند شدند (دامون تولد ۶ نوامبر ۱۹۵۹ و لاتنه ۲۶ دسامبر ۱۹۶۱)، اما در ۱۹۶۴ کار آن‌ها به طلاق کشید. در ۱۹۶۶ با پاتریک کرتیس، تولید کنند فیلم، ازدواج کرد و در ۱۹۷۲ از وی جدا شد. در ۱۹۸۰ یک ازدواج ده ساله را با، آندره واینفیلد، آغاز کرد. در ۱۹۹۹ با، ریچارد پالمر، پیمان زناشویی بست و در ۲۰۰۸ از او نیز جدا شد. ولچ می‌گوید: دیگر قصد ازدواج ندارد.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

ولچ درفیلم رُز ۱۹۷۶ نخستین ساخته بت میدلر

ولچ در جستجوی یافتن راهی برای نیل به حرفهٔ بازیگری موفق به دریافت کمک هزینهٔ تحصیل در رشته تئاتر شد. او در کلاس‌های کالج سن دیه‌گو استیت شرکت کرد و توانست در نمایشنامه‌های تئاتر محلی امتیاز اجرای چند نقش را بدست آورد. در ۱۹۵۹ درنمایشنامهٔ خیابانی رامونا نقش کاراکتور هم عنوان با نمایشنامه را بعهده داشت. نمایشنامه مذکور براساس رومان رامونا به قلم، هلن هانت جاکسون و باب بایلو، همه ساله در همت، کالیفرنیا اجرا می‌شود.

ولچ در ایستگاه تلویزیون محلی، ک اف ام بی، واقع در سن دیه گو برای اجرای پیشگویی وضع هوا شغلی بدست آورد، اما به دلیل محدودیت ساعات کار، تحصیلاتش را رها کرد. او پس از جدایی از همسرش، جمس ولچ، همراه دو فرزندش راهی دالاس، تکزاس شد، در آنجا یک زندگی پرتملق و مخاطره‌آمیز را تجربه کرد. او برای کسب معیشت در یک فروشگاه بزرگ متعلق به، نیومن مارکوس به عنوان مدل، و در بارهای اغذیه فروشی به عنوان پیشخدمت نا گزیر به کار شد. پس از چندی ابتدا تصمیم گرفت از آنجا به نیویورک سیتی برود، اما در ۱۹۶۳ به لوس آنجلس بازگشت و در استودیوهای فیلم‌سازی به جستجوی کار پرداخت؛ در همین حال با، پاتریک کرتیس، برخورد کرد. پاتریک، که یکی از کارگزاران فعلی هالیوود و از هنرپیشگان خردسال دوران قبل بود، مدیریت امور شخصی و مالی، ولچ، را بعهده گرفت و ترتیبی داد تا ولچ را به سمبل اغواگری مبدل سازد. برای حذف عنوان، لاتینی راکوئل تجادا، از او خواست، تا نام فامیل شوهرش را برای خود برگزیند. وی همچنین ولچ را وادار کرد تا برای بهبود انحنای بینی به جراحی پلاستیک تن در دهد.

به ولچ در دو فیلم نقش کوتاهی داده شد، وی همچنین موفق شد، در، شوهای، تلویزیونی افسون شده، کشتی جنگی مک هیل و ویرجینیایی سهم کوچکی داشته باشد؛ و در همین اثنا توانست در سریال رنگارنگ هالیوود پالاس که یک شو هفتگی بود به عنوان مجری، اعلام برنامه، برای خود کاری دست و پا کند. ولچ نیز از جملهٔ زنان بیشماری بود که برای بدست آوردن نقش، ماری آن سامرس، شخصیت فیلم جزیره گیلیگنس در آزمون شرکت کرد.

ولچ اولین نقش برجستهٔ خود را در فیلم تابستان پرهیجان ایفا می‌کند (۱۹۶۵). ماجرای این فیلم در کنار دریا به وقوع می‌پیوندد. هم‌زمان ولش موفق به دریافت جایزهٔ ستاره تازه‌کار می‌گردد و مورد توجهٔ همسر، سول دیوید تولید کنند، واقع می‌شود. وی ولچ را به فوکس قرن بیستم معرفی می‌کند. در آنجا ولچ با دستیاری کرتیس با یک قرارداد غیر انحصاری هفت ساله برای بازی در هفت فیلم، پنج فیلم برای پنج سال آینده و دو فیلم پیش‌بینی نشده، موافقت می‌کند.[۱] در ۱۹۶۶ ولچ در فیلم سفر رؤیایی محصول، سای فای فیلم، نقش اول را به عهده داشت. این فیلم که یکی از ابتکارات تحسین‌برانگیز فیلم‌های علمی تخیلی است ماجرای یک گروهٔ پزشکی را به تصویر می‌کشد که برای نجات جان یک دیپلمات مجروح با استفاده از تجهیزات پیشرفتهٔ علمی کوچک می‌شوند و به وسیلهٔ سرنج به بدن او تزریق می‌گردند. این فیلم با استقبال و فروش بالایی مواجه شد و ولچ درردهٔ ستارگان سینما قرارگرفت. ولچ آخرین ستاره‌ای است که در دوران سیستم استودیو[۲] کشف شد.

موفقیت‌های بعدی[ویرایش]

ولچ پس از اجرای نقش، هوس مجسم، در فیلم افسون شده از بریتانیا، به آمریکا بازگشت و همراه با جیمز استوارت و دین مارتین در فیلم باندولرو ظاهر شد، بدنبال آن در فیلم کاراگاهی و درام، بانویی در سمنت، با فرانک سیناترا همراهی کرد. مجله پلی بوی جذابیت و شهرت ولچ را ستود، و او را مطلوبترین زن ۱۹۷۰ لقب داد. ولچ بخاطر محبوبیتی که داشت در اثنای ۱۹۷۰ چندین بار در مراسم اعطای جایزهٔ آکادمی حضور یافت. یکبار نیز به نیابت از، گولدی هاون، ستاره سینما، جایزه اسکار بهترین اکترس پشتیبان را درغیاب او پذیرفت.
ولچ برای نیل به مقام یک ستاره راستین سینما در فیلم بحث‌برانگیز ماریا برکینریچ اجرای نقش زنی را می‌پذیرد که تغییر جنسیت داده، این فیلم به عنوان، بدترین فیلمی که تاکنون ساخته شده، با شکست مواجه شد. در ۱۹۶۷ ولچ در وسترن ۱۰۰ تفنگدار به کارگردانی، تام برایس، با جیم براون، برت رینولدز، و فرناندو ساماس، همراهی کرد.

ویژه برنامه‌های تلویزیون[ویرایش]

ولچ علاوه بر ویژه برنامهٔ تلویزیونی راکوئل ۱۹۷۰ که با مدیریت، تام جونز، دیوید وینترز تولیدکننده، و خودش به صحنه می‌آمد؛

شو، تلویزیونی شنبه شب ۱۹۷۶ زنده، همراه باگیلدا راندر

اجرای فیلم‌های تلویزیونی وی عبارتند از: افسانه همراهی دورتر با زنان و حق مردن به دشواری‌های زندگی زنان بیماری می‌پردازد که تحت تأثیر نوعی آسیب مغزی قرار دارند. در فیلم خانوادهٔ آمریکایی زندگی یک خانوادهٔ مکزیکی آمریکایی را در لوس آنجلس شرقی به تصویر می‌کشد. او همچنین در اپرای شبانگاهی پارک مرکزی در غرب ظاهرشد. تولید ویدئوهایی در زمینه تبلیغات و ورزش نیز از جملهٔ فعلیت‌های او در تلویزیون به‌شمار می‌آیند.

فیلم‌های دیگر[ویرایش]

ولچ پس از بازی در دو فیلم سینمایی سه تفنگدار و گروهٔ وحشی قرار بود در فیلم راسته کنسرو سازی اثر، جان استاینبک ایفای نقش کند ۱۹۸۲، اما تولیدکنندهٔ فیلم چند روز قبل شروع، از شرکت ولچ در فیلم ممانعت کرد. وی گفته بود: «ولچ در سن ۴۰ سالگی سالمند تر از آن است، که اجرای نقش را بعهده گیر.» ولچ در اعتراض به این امر ادعای خسارت کرد و ۱۰/۸ میلیون دلار غرامت گرفت نقش مذکور به، دبرا وینگر، واگذارشد.

خوانندگی[ویرایش]

در ۱۹۸۷ ولچ به خواندن آهنگ‌ها پاپ روی آورد، و آهنگ رقص این دختر به شهر بازگشته است را منتشر کرد. وی در کلوپ شبانه تنها یک زن در لاس‌وگاس به اجرای موسیقی پرداخت و در برادوی در برنامهٔ زن سال شرکت کرد، بخاطر دنباله روی از لورن باکال در اجرای، نقش -عنوان، مورد تحسین قرار گرفت. مهذا ولچ درییروی از جولی اندروز و لیزا مینلی در فیلم ویکتور/ ویکتوریا موفقیت کمتری داشت.

اجرای برنامه مهمان تلویزیون[ویرایش]

در قسمت ۱۹۹۷مین سریال کمدی ساین فیلد با عنوان تابستان جرج، ولچ با حمله به، کرایمل و

ولچ در ۳۶ مین مراسم اعطای جایزهٔ گوی حکومتی امی در سپتامبر۱۹۸۶

ایلین، دو بازیگر سریال مذکور تند خویانه‌ترین صحنه را از خود برجای گذاشت. حمله به کرایمل به این دلیل بود، که وی ولچ را از یکی از صحنه‌های بازی کنار گذاشته بود، و حمله به ایلین این بود، که ولچ اشتباهاً گمان کرده بود، وی او را مسخره کرده‌است.

ولچ در سریال تلویزیونی آمریکایی سابرینا ساحره جوان به عنوان بازیگر مهمان در نقش، عمه سابرینا الهه شعله و آتش، ظاهر شد.

در ۲۰۰۱ ولچ در فیلم موفق شرعاً بلوند در مقابل، ریس ودرسپون، نقش ستاره پشتیبان را داشت. او همچنین در ۴ فوریه ۲۰۰۸ در فیلم نزد کاپیتان خوش آمدید که برای اولین بار درتلویزیون سی بی اس به نمایش گذاشته می‌شد، شرکت کرد.

پانویس[ویرایش]

  1. «Raquel Welch». دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۳.
  2. http://www.ask.com/question/what-is-the-definition-of-studio-system. دریافت‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۳. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Raquel Welch," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Raquel_Welch&oldid=568970622 (accessed August 18، ۲۰۱۳).

Raquel Welch, 2010

Raquel Welch (* 5. September 1940 in Chicago, Illinois, als Jo Raquel Tejada) ist eine US-amerikanische Schauspielerin.

Kindheit und Jugend[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Die Tochter eines bolivianischen Ingenieurs wuchs in Kalifornien auf. Nach dem Besuch der High School nahm sie Ballettunterricht. 1954 gewann sie einen Schönheitswettbewerb.

Beruflicher Werdegang[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Sie wurde zunächst Fotomodell und nahm am San Diego State College Schauspielunterricht. Welch wurde 1963 von dem Presseagenten Patrick Curtis entdeckt. Er gründete mit ihr zusammen die Firma Curtwell Enterprises. Der Agent übernahm ihre Vermarktung und verschaffte ihr einen Filmvertrag bei 20th Century Fox. 1964 bekam sie eine erste kleine Rolle in dem Musikfilm König der heißen Rhythmen mit Elvis Presley. Bald darauf erlangte Welch weltweite Popularität durch den Streifen Eine Million Jahre vor unserer Zeit, in dem sie in einem knappen Fell-Bikini agierte.

Raquel Welch war in den 1960er und 1970er Jahren eines der großen Sexsymbole des europäischen und US-amerikanischen Kinos. Ende der 1970er Jahre zog sie sich vorübergehend aus dem Filmgeschäft zurück. 1978 hatte sie einen US-Fernsehauftritt in der populären The Muppet Show. 1979 war sie im Playboy zu sehen. In den 1980er Jahren erteilte Welch Aerobic-Unterricht auf Videos, die sich sehr gut verkauften. 1982 versuchte sie sich mit mäßigem Erfolg als Musical-Darstellerin am Broadway. Erfolgreicher war sie in den 1990er Jahren mit der Produktion Victor/Victoria nach der gleichnamigen Filmkomödie.[1] Hinzu kamen einige Fernsehfilme. Ab den späten 1990er Jahren war sie auch wieder im Kino zu sehen. So hatte sie 2001 eine kleine Rolle in dem Kinohit Natürlich blond! neben Reese Witherspoon.[2]

Welch versuchte sich hin und wieder als Sängerin, so 1970 in dem Fernsehspecial Raquel!, 1977 mit der Disco-Single L’animal aus dem gleichnamigen Film und zehn Jahre später mit der Single This Girl’s Back in Town.[3]

Im März 2010 veröffentlichte Welch unter dem Titel Raquel: Beyond the Cleavage ihre Autobiografie.[4]

Persönliches[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Am 8. Mai 1959 heiratete sie ihren Schulfreund James Welch.[5] Der Ehe, die 1964 wieder geschieden wurde, entstammen zwei Kinder. Tahnee Welch wurde ebenfalls Schauspielerin. Von 1967 bis 1972 war Raquel mit Patrick Curtis verheiratet. Auf ihn folgten noch die Ehepartner Andre Weinfeld (1980–1990) und der Restaurator Richard Palmer (1999–2003).[6]

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Raquel Welch bei der Emmy-Verleihung 1987

Auszeichnungen (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 1975: Golden Globe Award in der Kategorie Beste Hauptdarstellerin – Komödie oder Musical für Die drei Musketiere

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Raquel Welch – Sammlung von Bildern

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Raquel Welch in der Titelrolle von Victor/Victoria. In: New York Times, 27. Juni 1997 (englisch)
  2. https://www.imdb.com/title/tt0250494/?ref_=nm_knf_i3
  3. https://www.discogs.com/Raquel-Welch-This-Girls-Back-In-Town/master/206708
  4. https://www.amazon.com/Raquel-Beyond-Cleavage-Welch/dp/1602860971/
  5. Raquel Welch. Glamour Girls of the Silver Screen. Abgerufen am 15. August 2013.
  6. Eintrag bei filmreference.com