رامون یوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از رامون لیول)
پرش به: ناوبری، جستجو
رامون یوی
Ramon Llull.jpg
دکتر ایلامیناتوس
نویسنده، شاعر، خداشناس، عارف، ریاضی‌دان، منطق‌دان، شهید
زادروز حوالی ۱۲۳۲
پالما د مایورکا (پالمای کنونی)
پادشاهی مایورکا
درگذشت حوالی ۱۳۱۵
شهر مایورکا،
پادشاهی مایورکا
محترم شمرده‌شده در کلیسای کاتولیک
(Third Order of St. Francis)
تبرک ۱۸۴۷ by پیوس نهم
جشن 30 June
تاثیر گذاشته بر فارابی، ابن سینا، ابن سبعین
تاثیرگرفته از Peter of Limoges، جوردانو برونو، گوتفرید لایبنیتس

رامون یوی[۱][۲] (به کاتالان: Ramon Llull؛ کاتالان: [rəˈmon ˈʎuʎ]؛ به انگلیسی: Raymond Lully؛ زاده حدود ۱۲۳۲، مایورکا - درگذشته ۲۹ ژوئن ۱۳۱۵، مایورکاعارف و شاعر اهل کاتالونیا بود. نوشته‌هایش به گسترش زبان کاتالونیایی (از زبان‌های رومیایی) یاری رساند و نیز عرفان نوافلاطونی را در اروپای قرون وسطی تا قرن هفدهم تحت تأثیر قرار داد.

وی همچنین مبدع روشی بود که در اصطلاح ars inveniendi veritatis (به معنی: هنر یافتن حقیقت)، نامیده می‌شود. این ایده با بکارگیری روش علمی در مذهب عمدتاً دفاع از کیش کاتولیک را در نظر داشت (نظیر علم کلام در آیین اسلام)؛ و نیز در وهله دوم می‌کوشید تمام شاخه‌های علم را به هم پیوند دهد. محیط زندگی وی به گونه‌ای بود که او از نزدیک با عالم اسلام ارتباط داشته باشد. هم با زبان عربی آشنا بود و هم تصوف اسلامی و عرفان شرقی. وی با سفر در بلاد آفریقای شمالی و بکارگیری روش استدلالی و علمی خود سعی در مجادله با علمای مسلمان و به کیش مسیحیت درآوردن مسلمانان آن مناطق می‌کرد. رامون به ترتیب در حدود سنین ۳۰ و بعد چهل سالگی، مدعی مشاهده رویاهایی شد که در نخستین آن مسیح را بر صلیب دیده بود که باعث گشت زندگی دنیوی‌اش را رها و وقف تبلیغ آیین مسیحیت کند و در دومین رؤیا (که به ادعای او در کوه رندا در مایورکا شاهدش بوده) جهان هستی را دیده، به گونه‌ای که که تماماً مظاهر الهی از خود بروز می‌داده.

در سالهای ۱۳۰۵ تا ۱۳۰۸ اثر اصلی خود با نام Ars Magna (به معنی: هنر بزرگ)، را منتشر کرد که شامل این رساله هاست:

  1. درخت علم:Arbor scientiae.
  2. کتاب عروج و هبوط عقل: Liber de ascensu et descensu intellectus.

می‌گویند که او در تونس امروزی سنگسار شد و بعد جسد وی را به مایورکا منتقل کردند. به دلیل بکارگیری عقل و استدلال در دین، پاپ گرگوری نهم در سال ۱۳۷۶ م. تعالیم وی را محکوم کرد تا اینکه در قرن نوزدهم کلیسای رم درمورد وی تجدیدنظر کرد و حتی به تکریم او پرداخت. در فرهنگ کاتالونیایی، کتب تمثیلی وی با نامهای Blanquerna (حدود ۱۲۸۴ م) و Felix (حدود ۱۲۸۸ م)، محبوبیت زیادی دارند. مجموعه آثار او به زبان کاتالونیایی که بالغ بر ۲۱ جلد می‌شود، در قرن بیستم تدوین و ویرایش شد.

منابع[ویرایش]

  1. «همایش بین‌المللی "گفتگوی فرهنگی ایران و اسپانیا" برگزار می‌شود». خبرگزاری مهر، ۲۵ آبان ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۸ مهر ۱۳۹۶. 
  2. «ادبیاتِ اقلیّت‌ها: چیزهایی که آقای نویسنده نمی‌داند در سخنرانی‌اش بگوید یا نگوید!». انسان‌شناسی و فرهنگ، ۱۲ تیر ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۸ مهر ۱۳۹۶.