رامش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از رامش (خواننده))
پرش به: ناوبری، جستجو
رامش
Ramesh (Persian Singer).jpg
اطلاعات
نام اصلی آذر محبی
نام مستعار رامش
تولد ۲۲ آبان ۱۳۲۵ تهران
ملیت ایرانی
سبک‌(ها) موسیقی پاپ فارسی
ناشرین کلتکس رکوردز، ترانه رکوردز
تحصیلات دیپلم طبیعی
وبگاه Fb.com/rameshmusicfans

آذر محبی با نام هنری رامش (زاده ۲۲ آبان ۱۳۲۵، تهرانخواننده سبک پاپ ایرانی است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

رامش با نام اصلی آذر محبی در ۲۲ آبان ۱۳۲۵ در شهر تهران و در خانواده‌ای با سه خواهر و یک برادر به دنیا آمد و تا دیپلم طبیعی به تحصیلات خود ادامه داد و تصمیم داشت بعد از دیپلم وارد دانشگاه شود و در رشته جراحی به تحصیلات ادامه دهد اما با صدای مخملی و زیبائی که داشت، به عرصه خوانندگی روی آورد.

خوانندگی[ویرایش]

بعد از اتمام دبیرستان به خاطر علاقه به موزیک و مخصوصاً گیتار، به تعلیم این ساز مشغول شد و گاه همراه با ساز خود زمزمه می کرد. این آواز به گوش دوستان و اطرافیان می رسد و اصرار می کنند که به آواز بپردازد. اما او به خاطر اشتغال به  تحصیل از این کار خودداری می کند؛ بالاخره اصرارها ثمر می دهد و با نام هنری رامش اولین ترانه اش به نام پرستو جان که شعرش را لعبت والا سروده بود، در ۱۲ فروردین سال ۱۳۴۴ در برنامه گلها (یک شاخه گل) اجرا کرد که از رادیو ایران پخش شد و با اجرای زیبایی که داشت، بسیار مورد توجه قرار گرفت.

وی بیشتر به اجرای ترانه های پاپ مایل بود تا ترانه های سنتی. و خود در این باره گفته: «در خواندن ترانه‌های جاز، یک نوع آرامش و نشاط حس می کنم.»

رامش در چندین فیلم سینمایی هم ترانه‌هایی اجرا کرد و بعدها همکاریش را با پرویز مقصدی آغاز کرد و علاوه بر آن با ناصر چشم آذر و منوچهر چشم آذر هم همکاری داشته‌ است.

رامش ترانه تهمت را که کاری از پرویز وکیلی و آهنگسازی ناصر چشم آذر است، به صورت ۳ صدایی (سه بار تکرار هم‌زمان از صدای خود خواننده) اجرا کرد که در زمان خودش یک ابتکار به حساب می‌آمد و تا آن زمان کسی این گونه ترانه‌ایی اجرا نکرده بود.

رامش در کنار ویگن، منوچهر سخایی، گیتی پاشایی، عارف و گوگوش از مشهورترین خوانندگان موسیقی پاپ ایرانی به شمار می‌رفت و در شوهای تلویزیونی چشمک، میخک نقره‌ای و رنگارنگ برنامه‌های زیادی اجرا کرده‌ است.

یکی از مشهورترین ترانه‌های رامش، ترانه رودخونه‌ها -دومین ترانه صادق نوجوکی در مقام آهنگسازی- با کلام محمد علی بهمنی است که با الهام از داستان ماهی سیاه کوچولو اثر صمد بهرنگی سروده شده است؛ داستانی که کتاب آن در آن سالها از کتابهای ممنوعه به شمار می آمد.

از دیگر کارهای بسیار زیبای رامش که خودش هم خیلی دوست دارد می‌توان ترانه پاییز با شعری از فروغ فرخزاد، ترانه زائر از کارهای محمد صالح علا و ترانه منتظر که شعر و آهنگ آن از خود رامش می‌باشد را نام برد.

طی دو دهه فعالیت (دهه چهل و پنجاه خورشیدی)، قریب به ۱۰۰ ترانه از رامش به یادگار مانده است که شماری از آنها عبارتند از: رودخونه‌ها، زائر، اشک، نم نم بارون میاد، غریبه، شیطونک، لب دریا، عشق گناهکار، بی تو من کسی ندارم، آدمک، داغ داغ، تو آفتابی تو مهتابی، از خودم بدم میاد، من وجودم مال توست، افسوس، تابستون، زوج، وسوسه، شرم بوسه، نیش، سازش، موندنم از بودنت، غروبا قشنگن، میتونی مشت منو وا بکنی، نماز، جاده غم، جانم لیلی، گریه مکن، تولدت مبارک، فروغ وفا، قصه لبهای یخ بسته، دلم برات هلاکه، قسمت، عروس نقره پوش، پیشواز، بلا بلا بگیری ای دل، شب عروسی، تهمت، آواره جهان، دست رو دست گذاشتن، کوچه ها، همزاد، چه میشه گفت به این دل دیوونه، لب لب من، قلب من چه جوری میزنه، تو رو هر کسی که بخواد من نمی خوام، هدیه تولد، دریا دریا، درد عاشقی، چی میشه؟، بگو بگو، دختر ترکمن، مگه من دل ندارم، بر بالین او، گفتم و نشنید، تو را نمی بخشم، اگه صبح نشد امشب، خورشید خانم، عشوه گر، اگه هوسه، یه دفعه بسه، جدایی، دلکم، بلم رانان، مادر، چادر نماز، بوسه عید، دلم میخواد عاشق بشم، زیر چراغ آسمون، آی دنیا نیا، اسم قشنگت، دیگه بسه دل من، بی تو دلم تنگه، فراموشم بکن مادر، نصیحت، لحظه‌های انتظار، آرزوی خفته، اسیر، به خنده هام نگاه نکن، نگو نه، خواب خوب من، و...

رامش ترانه های دوصدایی نیز اجرا کرده است؛ از جمله گل بوسه همراه با ویگن، چه خواهد شد خدایا همراه با حسین خواجه امیری (ایرج)، یار رویایی همراه با امیر رسایی، بیا یک بوس بده همراه با ضیاء اتابای، تک، دستام دستام و منتظر همراه با فریدون فرخزاد، جهاز، خدا نگهدار و شنبه و یکشنبه همراه با رامین

بازیگری[ویرایش]

در سال ۱۳۵۲ رامش به دعوت منوچهر نوذری برای اولین بار به عنوان بازیگر در فیلم خیالاتی حضور پیدا کرد و پس از آن در فیلمی بازی نکرد.

پس از انقلاب[ویرایش]

رامش بعد از انقلاب در سال ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ دو ترانه به نام‌های گفتگوی سبز و تهرون را اجرا کرد که شعر و آهنگ ترانه تهرون از خود رامش می‌باشد و بعد از ۱۷ سال سکوت در سال ۱۳۷۴ آلبوم جهان سوم را به بازار داد و بعد از سالیان سال دوباره یک آلبوم با داریوش و فرامرز اصلانی به نام معشوق همین جاست (۲۰۰۳) را به بازار عرضه کرد و بعد از آن فعالیتی نداشته است.

او درباره کناره‌گیری اش از خوانندگی می‌گوید: «نخواندن من ابتدا اعتراض بود به صدای قدغن زنان در ایران، صدای قدغن خوانندگان زن در سرزمینم، که حتی اجازه خواندن و فریاد درون خود را به گوش ها رساندن هم نداشتند. بعد کم کم این اعتراض یک عادت شد و با من سالها ماند. حالا به نخواندن عادت دارم، ولی اگر روزی دوباره به ایران بازگشتیم، از ته دل برای همه مردم می خوانم.»[۱]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

بازیگری

خوانندگی

آلبوم‌ها[ویرایش]

  • ۱. آدمک
  • ۲. تهرون
  • ۳. دریا دریا
  • ۴. تهمت
  • ۵. داغ داغ
  • ۶. سنگسار
  • ۷. جهان سوم
  • ۸. معشوق همینجاست

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]