رامرودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

رامرودی، از طایفه‌های سیستانی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.

طایفه رامرودی در روستای جزینک، شهرک و روستای عباس رامرودی از توابع برج میرگل (خمک و لچوی)زابل سکونت دارند. این طایفه اعتقاد دارد که از شیراز به سیستان کوچ کرده‌اند. اکنون مرکز سکونت رامرودی‌ها در منطقه تپه سرخ و بخش شیب آب زابل و جزینک می‌باشد.

عده‌ای معتقد هستند که از افغانستان مهاجرت کرده‌اند درحالیکه این طایفه از اقوام اصیل سیستان هستند و امروزه بسیاری از آن‌ها دراستان گلستان ساکن هستند و به طوایف رمرودی، نمرودی و رامرودی منشعب شده‌اند.[نیازمند منبع] این طائفه یکی از اصیل‌ترین اقوام آریایی میباشد در کتب تاریخی در خصوص این طایفه و مردم آن که از اصیل‌ترین اقوام ایران باستان هستند و همچنین از بزرگان سیستان و دارای سابقه حکمرانی و ریاست هستند بسیار نقل شده‌است. مراجعه کنید به کتاب احیاالملوک که تاریخ سیستان را بشرح آورده است.

منبع[ویرایش]