راز آفرینش (رباعی ۶ خیام)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


رباعی شماره ۶ خیام نیشابوری با مضمون راز آفرینش است. وزن این رباعی «مفعول مفاعیل مفاعیل فعل» می‌باشد.[۱]

رباعی[ویرایش]

تا چند زنم به روی دریاها خشت

بیزار شدم ز بت‌پرستان و کُنِشْت

خیام که گفت دوزخی خواهد بود؟

که رفت به دوزخ و که آمد ز بهشت؟

پانویس[ویرایش]

  1. رباعی ۶ وب‌گاه گنجور

پیوند به بیرون[ویرایش]