راجیو گاندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
راجیو گاندی
راجیو گاندی.jpg
راجیو گاندی
۶مین نخست‌وزیر هند
مشغول به کار
۳۱ اکتبر ۱۹۸۴ – ۲ دسامبر ۱۹۸۹
رئیس جمهور زایل سینگ
پس از ایندیرا گاندی
پیش از وی پی سینگ
اطلاعات شخص
زاده ۲۰ اوت ۱۹۴۴(۱۹۴۴-08-۲۰)
بمبئی،
درگذشت ۲۱ مه ۱۹۹۱ میلادی (۴۶ سال)
سریپرومبودور، تامیل نادو
ملیت  هند
حزب سیاسی کنگره ملی هند
همسر(ان) سونیا گاندی
فرزندان پریانکا، راهول
شغل ، سیاستمدار
مذهب هندو

راجیوگاندی (به هندی: राजीव गांधी) (زاده ۲۰ آگوست ۱۹۴۴ - درگذشته ۲۱ مه ۱۹۹۱) ششمین نخست وزیر هندوستان بود.

زندگینامه[ویرایش]

راجیوگاندی در ۲۰ آگوست ۱۹۴۴ در شهر بمبئی چشم به جهان گشود. راجیو که پسر بزرگ ایندیرا گاندی و فیروز گاندی بود، بعنوان نهمین نخست وزیر هند بعد از مرگ مادرش در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۴ تا زمان شکست اش در انتخابات عمومی در۲ دسامبر ۱۹۸۴ بود. همچنین او لقب جوانترین نخست وزیر هند (بخاطر نخست وزیر شدن در سن ۴۰ سالگی) را داراست.

راجیو گاندی قبل از ورود به عرصهٔ سیاست یک خلبان حرفه‌ای در خطوط هوایی هند بود. هنگام تحصیل در دانشگاه کمبریج با سونیا گاندی که ایتالیایی بود آشنا شد که بعدها این آشنایی منجر به ازدواج راجیو با سونیا شد.

او تا زمان نخست وزیر شدن مادرش و تعقیب مرگ برادر جوانش سانجای گاندی تا سال ۱۹۸۰ از سیاست دور بود. بعد از ترور مادرش در سال ۱۹۸۴ حزب کنگره ملی هند او را بعنوان نخست وزیری منصوب کرد. کنگره در دسامبر همان سال، توانست به رهبری راجیو گاندی با کسب ۴۱۱ کرسی از ۵۴۲ کرسی مجلس نمایندگان هند به پیروزی بزرگی دست یابد. با وجود تعهد راجیو گاندی برای مبارزه با فساد در مدیریت‌های دولتی، دیری نپایید که حزب کنگره نیز با فساد مالی آلوده شد و در انتخابات سال ۱۹۸۹ شکست بزرگی را متحمل شد و بدین ترتیب راجیو گاندی از مقام نخست وزیری استعفا داد.

گاندی در سال ۱۹۹۱ دوباره مامور به تشکیل کابینه شد، ولی در عملیات انتحاری سنمجی راجاراتنام یکی از اعضای ببرهای تامیل کشته شد. بعد از مرگ او، همسرش، سونیا گاندی رهبری کنگره را در سال ۱۹۹۸ برعهده گرفت و در نتیجه در سال ۲۰۰۴ کنگره دوباره موفق به کسب آرا شد. فرزند او راهول گاندی در حال حاضر یکی از رهبران کنگره ملی هند می‌باشد.

راجیو گاندی بعد از مرگش، برندهٔ باارزش‌ترین نشان ملی هندوستان یعنی بهارات راتنا شد که شخصیت‌های ممتازی مانند ایندیرا گاندی موفق به کسب آن شده بودند.

راجیو گاندی در سال ۱۹۸۶ و در دوران نخست وزیری و در مقام رهبر جنبش عدم تعهد در حال مصاحبه با خبرنگار ایرانی علی اکبر عبدالرشیدی

منابع[ویرایش]