راجیو گاندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
راجیو گاندی
راجیو گاندی.jpg
راجیو گاندی
۶مین نخست‌وزیر هند
مشغول به کار
۳۱ اکتبر ۱۹۸۴ – ۲ دسامبر ۱۹۸۹
رئیس جمهورزیل سینگ
پس ازایندیرا گاندی
پیش ازوی.پی. سینگ
اطلاعات شخصی
زاده۲۰ اوت ۱۹۴۴
بمبئی،
درگذشت۲۱ مهٔ ۱۹۹۱ (۴۶ سال)
سریپرومبودور، تامیل نادو
ملیت هند
حزب سیاسیکنگره ملی هند
همسر(ان)سونیا گاندی
فرزندانپریانکا، راهول
شغل، سیاستمدار
مذهبهندو

راجیو گاندی (به هندی: राजीव गांधी) (زاده ۲۰ اوت ۱۹۴۴ – درگذشته ۲۱ مه ۱۹۹۱) ششمین نخست‌وزیر هندوستان بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

راجیو گاندی در ۲۰ اوت ۱۹۴۴ در شهر بمبئی چشم به جهان گشود. راجیو که پسر بزرگ ایندیرا گاندی و فیروز گاندی بود، بعنوان نهمین نخست‌وزیر هند بعد از مرگ مادرش در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۴ تا زمان شکست اش در انتخابات عمومی در۲ دسامبر ۱۹۸۴ بود. همچنین او لقب جوانترین نخست‌وزیر هند (بخاطر نخست‌وزیر شدن در سن ۴۰ سالگی) را داراست.

راجیو گاندی قبل از ورود به عرصهٔ سیاست یک خلبان حرفه‌ای در خطوط هوایی هند بود. هنگام تحصیل در دانشگاه کمبریج با سونیا گاندی که ایتالیایی بود آشنا شد که بعدها این آشنایی منجر به ازدواج راجیو با سونیا شد.

او تا زمان نخست‌وزیر شدن مادرش و تعقیب مرگ برادر جوانش سانجی گاندی تا سال ۱۹۸۰ از سیاست دور بود. بعد از ترور مادرش در سال ۱۹۸۴ حزب کنگره ملی هند او را بعنوان نخست‌وزیری منصوب کرد. کنگره در دسامبر همان سال، توانست به رهبری راجیو گاندی با کسب ۴۱۱ کرسی از ۵۴۲ کرسی مجلس نمایندگان هند به پیروزی بزرگی دست یابد. با وجود تعهد راجیو گاندی برای مبارزه با فساد در مدیریت‌های دولتی، دیری نپایید که حزب کنگره نیز با فساد مالی آلوده شد و در انتخابات سال ۱۹۸۹ شکست بزرگی را متحمل شد و بدین ترتیب راجیو گاندی از مقام نخست‌وزیری استعفا داد.

گاندی در سال ۱۹۹۱ دوباره مأمور به تشکیل کابینه شد، ولی در عملیات انتحاری سنمجی راجاراتنام یکی از اعضای ببرهای تامیل کشته شد. بعد از مرگ او، همسرش، سونیا گاندی رهبری کنگره را در سال ۱۹۹۸ برعهده گرفت و در نتیجه در سال ۲۰۰۴ کنگره دوباره موفق به کسب آرا شد. فرزند او پریانکا گاندی در حال حاضر دبیرکل کنگره ملی هند می‌باشد. فرزند دیگر وی راهول گاندی رئیس کنگره است.

راجیو گاندی بعد از مرگش، برندهٔ باارزش‌ترین نشان ملی هندوستان یعنی بهارات راتنا شد که شخصیت‌های ممتازی مانند ایندیرا گاندی موفق به کسب آن شده بودند.

راجیو گاندی در سال ۱۹۸۶ و در دوران نخست‌وزیری و در مقام رهبر جنبش عدم تعهد در حال مصاحبه با خبرنگار ایرانی علی اکبر عبدالرشیدی

منابع[ویرایش]