راجپوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

راجپوت (هندی: राजपूत) یک خوشه بزرگ چند جزء از کاست ها و گروه های محلی است که وضعیت اجتماعی و ایدئولوژی تبار و شجره نامه خود را از شبه قاره هند منشأ می دانند. اصطلاح راجپوت شامل قبیله های مختلفی است که از لحاظ تاریخی با جنگجوها در ارتباط اند: چندین قبیله ادعای راجپوت را دارند ، اگرچه همه ادعاها مورد قبول جهانی نیست.

خاستگاه راجپوتها موضوعی است که بسیار مورد بحث در بین مورخین بوده است. نویسندگان دوره استعمار ، آنها را به عنوان نوادگان مهاجمان خارجی مانند سکاها یا هون توصیف می كردند و معتقد بودند كه اسطوره آگنیكولا برای پنهان كردن منشاء خارجی آنها اختراع شده است. براساس این نظریه ، راجپوت ها از زمان منشاء این مهاجمان در قرن 6 یا 7 ، به دنبال فروپاشی امپراتوری گوپتا ، در دسته کشاتریا جذب شدند. در حالی که بسیاری از این نویسندگان استعماری برای اثبات قانون اساسی استعمار ، این نظریه با منشاء خارجی را تبلیغ می کردند ، این تئوری توسط بعضی از محققان هندی همچون D. R. Bhandarkar نیز پشتیبانی می شد

محل سکونت فعلی آنها در شبه قاره هند، به ویژه شمال هندوستان است. شهرت آنان بیشتر در سربازی و جنگاوری است و بسیاری از آنان در نیروهای مسلح هند خدمت می‌کنند.

امروزه بیشتر راجپوت‌های هند در ایالت راجستان زندگی می‌کنند هرچند در تمام شبه قاره به ویژه ایالت‌های شمالی و مرکزی هند مانند هیماچال پرادش، جامو، پنجاب، اوتارانچال، مادیا پرادش، بیهار، گجرات، ماهاراشترا و اوتار پرادش پراکنده‌اند.

منابع[ویرایش]