رابرت کرام

رابرت کرام
رابرت کرام
	کرامب در چسترتاون، 2010
زادهٔ	رابرت دنیس کرامب; ۳۰ اوت ۱۹۴۳ ‏(۸۳ سال); فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده
ملیت	آمریکایی
فعالیت	کاریکاتوریست * نویسنده * نوازنده;
نام مستعار	R. Crumb
آثار مهم	Zap Comix * Keep on Truckin' * Fritz the Cat * Mr. طبیعی * عجیب;
همسر	دانا مورگان (ا. ۱۹۶۴–ج. ۱۹۷۸); آلین کومینسکی-کرامب (ا. ۱۹۷۸);
فرزندان	سوفی کرامب، جسی کرامب
خویشاوندان	چارلز کرامب، جونیور (برادر); مکسون کرامب (برادر); Carol دی جنارو (خواهر); ساندرا کلرادو (خواهر); چارلز کرامب (پدر); بیتریس کرامب (مادر)

رابرت دنیس کرام ((به انگلیسی: Robert Crumb)‎/krʌm/‎; متولد ۳۰ اوت ۱۹۴۳) کاریکاتوریست و نوازنده آمریکایی است. کار او معمولاً بیان‌کننده احساساتِ همدلی‌برانگیز با فرهنگ فولک آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و همچنین هجو فرهنگ آمریکای معاصر است.

اوایل زندگی (۱۹۴۳–۱۹۶۶)

رابرت کرام متولد ۳۰ اوت سال ۱۹۴۳ در فیلادلفیا از یک خانواده کاتولیک^[۲] با اجدادی انگلیسی و اسکاتلندی تبار است.^[۳] پدر او چارلز وی. کرامب مؤلف کتاب آموزش مؤثر مردم^[۲] و همچنین برای بیست سال تصویرگر جنگ در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بوده است. مادر او با نام بئاتریس، بارها از قرصهای رژیمی و امفتامین استفاده می‌کرده است. چارلز و بئاتریس با هم خوشحال نبودند و بچه‌هایشان مدام شاهد جروبحث آن دو بودند.^[۴] این زوج صاحب چهار فرزند دیگر بودند: چارلز جونیر (۱۹۴۲–۹۳) و راموس که هر دو از بیماری‌های روانی رنج می‌بردند و کارول و ساندرا (1946-1998).^[۵]^[۶] خانواده زمانی که رابرت دوازده سالش بود به میلفورد، دلاور، نقل مکان می‌کند. در آنجا، او یک دانش آموز معمولی است که معلم‌هایش شدیداً از کشیدن کاریکاتور منعش می‌کنند. ^[۷]

با الهام از آثار انیمیشن والت کلی، برادران فلایشر و دیگران، کرامب و برادرانش، خودشان شروع به کشیدنِ کمیک می‌کنند.^[۲] کارتونهای کرامب با فشارها و نقدهای مداوم برادر بزرگترش، چارلز، پیشرفت می‌کند. در سال ۱۹۵۸ برادران کرامب سه شماره از کمیک استریپ خودشان با عنوان فوو، که تقلیدی از هامبوگ و ماد اثر هاروی کورتزمن است، را منتشر می‌کنند.^[۲] آن‌ها این شماره‌ها را به دروهمسایه می‌فروشند که موفقیت کوچکی برایشان به بار می‌آورد.

در پانزده سالگی کرامب، شیفتهٔ جمع کردنِ صفحه‌های موسیقی جز و بلوز متعلق به سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰ می‌شود و در شانزده سالگی، مذهب کاتولیک را کنار می‌گذارد.^[۸]

دوران کار حرفه‌ای

اوایل کار (۱۹۶۲–۱۹۶۶)

وقتی رابرت دبیرستان را تمام کرد و می‌خواست خانه را ترک کند، پدرش چهل دلار به او داد.^[۸] اولین شغل او کشیدن کارت‌های خوشامد گویی برای سلام آمریکا بود.^[۹] او برای چهار سال به این کار ادامه داد و بیش از صدها کارت در خط تولیدهای بروی شرکت، تولید کرد.^[۹]

منابع

1 2 Lovece, Frank (June 2, 1995). "A new documentary focuses on Robert Crumb -- Crumb highlights the cartoonist's dysfunctional family". هفته نامه سرگرمی.
1 2 3 4 Duncan & Smith 2013, p. 158.
↑ Crumb, Robert Crumb Family Comics.
↑ Crumb, Maxon, edited by Maxon Crumb ; (1998). Crumb Family Comics. San Francisco, Calif.: Last Gasp. pp. 105, 129. ISBN 0-86719-427-8. {{cite book}}: |first= نام عام دارد (کمک)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) نگهداری یادکرد:نقطه‌گذاری اضافی (رده)
↑ Duncan و Smith ۲۰۱۳، p. ۱۵۸; Goldstein ۲۰۱۳، p. 517.
↑ http://www.sfgate.com/entertainment/article/Still-in-the-shadows-an-artist-in-his-own-right-2487551.php#page-3
↑ Maremaa 2004, p. 29.
1 2 Goldstein 2013, p. 517.
1 2 Duncan & Smith 2013, p. 159.

[EW-1] 1 2 Lovece, Frank (June 2, 1995). "A new documentary focuses on Robert Crumb -- Crumb highlights the cartoonist's dysfunctional family". هفته نامه سرگرمی.

[FOOTNOTEDuncanSmith2013158-2] 1 2 3 4 Duncan & Smith 2013, p. 158.

[3] Crumb, Robert Crumb Family Comics.

[4] Crumb, Maxon, edited by Maxon Crumb ; (1998). Crumb Family Comics. San Francisco, Calif.: Last Gasp. pp. 105, 129. ISBN 0-86719-427-8. {{cite book}}: |first= نام عام دارد (کمک)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) نگهداری یادکرد:نقطه‌گذاری اضافی (رده)

[FOOTNOTEDuncanSmith۲۰۱۳۱۵۸Goldstein۲۰۱۳517-5] Duncan و Smith ۲۰۱۳، p. ۱۵۸; Goldstein ۲۰۱۳، p. 517.

[6] ttp://www.sfgate.com/entertainment/article/Still-in-the-shadows-an-artist-in-his-own-right-2487551.php#page-3

[FOOTNOTEMaremaa200429-7] Maremaa 2004, p. 29.

[FOOTNOTEGoldstein2013517-8] 1 2 Goldstein 2013, p. 517.

[FOOTNOTEDuncanSmith2013159-9] 1 2 Duncan & Smith 2013, p. 159.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]