پرش به محتوا

رئیس عالی کلیسای انگلستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
رئیس عالی
کلیسای انگلستان
طول ترین مدت تصدی
هنری هشتم

۱۵۳۱-۱۵۴۷
کلیسای انگلستان
لقباعلی‌حضرت
اقامت‌گاهکاخ وایت‌هال
سند انتصابقانون برتری ۱۵۳۴
پیشینپاپ (به عنوان رئیس کلیسای کاتولیک رومی)
بنیادگذاری۱۵۳۱
نخستین متصدیهنری هشتم
آخرین متصدیماری یکم
برافتاده۱۵۵۵
جانشینیفرماندار عالی کلیسای انگلستان

عنوان رئیس عالی کلیسای انگلستان در سال ۱۵۳۱ برای شاه هنری هشتم ایجاد شد، زمانی که او برای نخستین بار شروع به جدا کردن کلیسای انگلستان از اقتدار سریر مقدس و وفاداری به پاپ کرد. قانون برتری در سال ۱۵۳۴ وضعیت پادشاه را به عنوان مقام برتر بر کلیسا تأیید کرد و مستلزم آن بود که اشراف سوگند یاد کنند که برتری هنری را به رسمیت بشناسد.[۱] در سال ۱۵۳۶، هنری از رم جدا شد، دارایی‌های کلیسای کاتولیک در انگلستان و ولز را تصرف کرد و کلیسای انگلستان را به عنوان کلیسای مستقر و خود را به عنوان رئیس آن اعلام کرد. پاپ پل سوم هنری را در سال ۱۵۳۸ به دلیل طلاق از کاترین آراگون تکفیر کرد.

به طور مشابه، در ایرلند، پارلمان ایرلند قانون برتری را در سال ۱۵۳۷ تصویب کرد و هنری را به عنوان رئیس عالی کلیسای ایرلند معرفی کرد. اینبار هنری دارایی‌های کلیسای کاتولیک در ایرلند را تصرف کرد و کلیسای ایرلند را به عنوان کلیسای تأسیس شده و خود را به عنوان رئیس آن اعلام کرد. او در سال ۱۵۴۱ خود را پادشاه ایرلند کرد، که موقعیت او را تقویت کرد (فرمانروایان پیشین عنوان لرد ایرلند را داشتند).

دختر هنری، ملکه ماری یکم که یک کاتولیک سرسخت بود تلاش کرد تا وفاداری کلیساهای انگلیسی و ایرلندی را به پاپ بازگرداند و در سال ۱۵۵۵ قانون برتری را لغو کرد. خواهر ناتنی او، الیزابت یکم، در سال ۱۵۵۸ تاج‌وتخت را به دست گرفت و پارلمان انگلستان قانون برتری دیگری را در سال ۱۵۵۸ تصویب کرد که قانون اولیه را بازگرداند. پارلمان ایرلند نیز قانون برتری مشابهی را مجدداً در سال ۱۵۶۰ تصویب کرد.[۲] سوگند جدید عنوان فرماندار عالی کلیسای انگلستان را به جای رئیس عالی به فرمانروای انگلستان اختصاص داد تا از این اتهام که سلطنت ادعای الوهیت یا غصب مسیح را دارد، اجتناب کند (انجلیل، مسیح را صراحتاً به عنوان رئیس کلیسا معرفی می‌کند).

فهرست رئیسان عالی

[ویرایش]
نام تصدی یادداشت
هنری هشتم ۱۵۳۱–۱۵۴۷
ادوارد ششم ۱۵۴۷–۱۵۵۳ با توماس کرنمر، کتاب دعای مشترک را مجاز کرد.
لیدی جین گری ۱۵۵۳ مشروعیت سلطنتش مورد مناقشه بود.
ماری یکم و فلیپه دوم ۱۵۵۳–۱۵۵۵ از سال ۱۵۵۴، این زوج بدون مجوز قانونی تا زمانی که در سال ۱۵۵۵ توسط پارلمان مجوز داده شد، این عنوان را حذف کردند. اصلاح متقابل در انگلستان، ولز و ایرلند ترویج شد.

منابع

[ویرایش]
  1. «CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Henry VIII». www.newadvent.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۰۴.
  2. «Elizabeth's Supremacy Act (1559)». history.hanover.edu. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۰۴.