رئیسجمهور ونزوئلا
| رئیس جمهوری بولیواری ونزوئلا | |
|---|---|
| Presidente de la República Bolivariana de Venezuela | |
مهر ریاستجمهوری | |
استاندارد ریاستجمهوری | |
| لقب | رئیسجمهور (Señor Presidente) عالیجناب (Su Excelencia) |
| عضوی از | کابینه |
| جایگاه | کاخ میرافلورس، کاراکاس |
| گمارنده | انتخابات ریاستجمهوری ونزوئلا |
| مدت دوره | شش سال، بدون محدودیت |
| بنیادگذاری | ۱۳ ژانویهٔ ۱۸۳۰ |
| حقوق | ماهیانه ۴٬۰۶۸ دلار آمریکا[۱] |
| وبگاه | |
رئیسجمهور ونزوئلا (اسپانیایی: Presidente de Venezuela)، که رسماً با نام رئیس جمهوری بولیواری ونزوئلا (اسپانیایی: Presidente de la República Bolivariana de Venezuela) شناخته میشود، رئیس کشور و رئیس دولت در ونزوئلا است. رئیسجمهور رهبری اجرایی ملی دولت ونزوئلا را عهدهدار است و فرمانده کل نیروهای نظامی بولیواری ونزوئلا میباشد. با تصویب قانون اساسی ونزوئلا در سال ۱۹۹۹، دورهٔ ریاستجمهوری به مدت شش سال تعیین شد و محدودیت دورهٔ ریاستجمهوری در سال ۲۰۰۹ برداشت شد.
اداره رئیسجمهوری ونزوئلا از زمان اعلان استقلال ونزوئلا از تاج و تخت اسپانیا در سال ۱۸۱۱ وجود داشته است. نخستین رئیسجمهور کریستوبال مندوزا بود. ونزوئلا از سال ۱۸۲۱ تا ۱۸۳۰، عضوی از کلمبیای بزرگ بود و دولت اجرایی ونزوئلا توسط دولت کلمبیایی در بوگوتا جذب شد. هنگامی که ایالت ونزوئلا از کلمبیای بزرگ جدا و مستقل شد، دورهٔ ریاستجمهوری زیر رهبری ژوزه آنتونیو پائز بازگشت.
در طول قرن ۱۹، ونزوئلا با ناثابتی سیاسی و استبداد مواجه شد و تا نیمه قرن ۲۰ توسط دیکتاتورهای نظامی منطقهای اداره میشد. از سال ۱۹۵۸ به بعد، این کشور دولتهای دموکراتیکی داشته که یک استثنا در میان کشورهای منطقهای بود که توسط دیکتاتورهای نظامی اداره میشد و این دوره با رونق اقتصادی مشهودی همراه بود.
فهرست
[ویرایش | اشتراکگذاری]ایالات متحده ونزوئلا (۱۹۵۳–۱۸۶۴)
[ویرایش | اشتراکگذاری]- خوان کریسوستومو فالکون (۱۸۶۸–۱۸۶۳)
- مانوئل ازکیل بروزوال (۲۸ ژوئن ۱۸۶۸–۲۵ آوریل ۱۸۶۸)
- گیرمو تل ویلگاس (۱۸۶۹–۱۸۶۸)
- خوزه روپرتو موناگاس (۱۸۷۰–۱۸۶۹)
- آنتونیو گوزمان بلانکو (۱۸۷۷–۱۸۷۰)
- فرانسیسکو لینارس آلکانتارا (۱۸۷۸–۱۸۷۷)
- خوزه گرگوریو والرا (۱۸۷۹–۱۸۷۸)
- آنتونیو گوزمان بلانکو (۱۸۸۴–۱۸۷۹)
- خواکین کرسپو (۱۸۸۶–۱۸۸۴)
- آنتونیو گوزمان بلانکو (۱۸۸۷–۱۸۸۶)
- هرموگنس لوپز (۱۸۸۸–۱۸۸۷)
- خوان پابلو روخاس پاول (۱۸۹۰–۱۸۸۸)
- رایموندو آندوئزا (۱۸۹۲–۱۸۹۰)
- گریمو تل ویلگاس (۱۸۹۲)
- خواکین کرسپو (۱۸۹۸–۱۸۹۲)
- ایگناسیو آندرهآ (۱۸۹۹–۱۸۹۸)
- سیپریانو کاسترو (۱۹۰۸–۱۸۹۹)
- خوان ویسنته گومز (۱۹۱۳–۱۹۰۸)
- ویکتورینو مارکز بوستیلوس (۱۹۲۱–۱۹۱۴)
- خوان ویسنته گومز (۱۹۲۹–۱۹۲۱)
- خوان بائوتیستا پرز (۱۹۳۱–۱۹۲۹)
- خوان ویسنته گومز (۱۹۳۵–۱۹۳۱)
- الیزار لوپز کانترریس (۱۹۴۱–۱۹۳۵)
- ایسایاس مدینا انگاریتا (۱۹۴۵–۱۹۴۱)
- روملو بتانکورت (۱۹۴۸–۱۹۴۵)
- رومولو گایهگوس (۱۹۴۸)
- کارلوس دلگادو چالباود (۱۹۵۰–۱۹۴۸)
- خرمان سوارز فلامریچ (۱۹۵۲–۱۹۵۰)
جمهوری ونزوئلا (۱۹۹۹–۱۹۵۳)
[ویرایش | اشتراکگذاری]- مارکوس پرز خیمنز (۱۹۵۸–۱۹۵۲)
- روملو بتانکورت (۱۹۶۴–۱۹۵۹)
- رائول لئونی (۱۹۶۹–۱۹۶۴)
- رافائل کالدرا (۱۹۷۴–۱۹۶۹)
- کارلوس آندرس پرز (۱۹۷۹–۱۹۷۴)
- لوئیس اررا کامپینس (۱۹۸۴–۱۹۷۹)
- جیم لوسینچی (۱۹۸۹–۱۹۸۴)
- کارلوس آندرس پرز (۱۹۹۳–۱۹۸۹)
- رامون خوزه ولاسکوئز (۱۹۹۴–۱۹۹۳)
- رافائل کالدرا (۱۹۹۹–۱۹۹۴)
جمهوری بولیواری ونزوئلا (۱۹۹۹–اکنون)
[ویرایش | اشتراکگذاری]- هوگو چاوز (۲۰۱۳–۱۹۹۹)
- نیکلاس مادورو (۲۰۲۶–۲۰۱۳)
بحران ریاستجمهوری ۲۰۱۹
[ویرایش | اشتراکگذاری]بحران ریاستجمهوری ونزوئلا بحرانی بر سر ریاستجمهوری مشروع ونزوئلا است. این بحران از تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹ آغاز شده است. در این تاریخ مجلس ملی ونزوئلا، نتیجه انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۸ را که منجر به پیروزی نیکلاس مادورو شد، نامعتبر اعلام کرد. مجلس ملی ونزوئلا در این روز، خوان گوایدو را به عنوان رئیسجمهور موقت معرفی کرد. نشستهای ویژهای نیز در تاریخ ۲۴ ژانویه در سازمان کشورهای آمریکایی و در تاریخ ۲۶ ژانویه در شورای امنیت سازمان ملل متحد برگزار شدند ولی نتیجهای در پی نداشتند. دولت مادورو مدعی شده این یک کودتا بوده که توسط ایالات متحده آمریکا و متحدانش برای سرنگونی وی انجام شده است.
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «President of Venezuela». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۸ اکتبر ۲۰۲۳.