دی‌بوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دیبوران)
دی‌بوران
Stereo skeletal formula of diborane with all explicit hydrogens added and assorted measurements
Ball and stick model of diborane
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۱۹۲۸۷-۴۵-۷ ✔Y
کم‌اسپایدر ۱۷۲۱۵۸۰۴ ✔Y
شمارهٔ ئی‌سی 242-940-6
ChEBI CHEBI:33590 ✔Y
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس HQ9275000
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
  • [BH2]1[H][BH2][H]1

  • InChI=1S/B2H6/c1-3-2-4-1/h1-2H2 ✔Y
    Key: KLDBIFITUCWVCC-UHFFFAOYSA-N ✔Y


    InChI=1/B2H6/c1-3-2-4-1/h1-2H2
    Key: KLDBIFITUCWVCC-UHFFFAOYAF

خصوصیات
فرمول مولکولی H۶B۲
جرم مولی ۲۷٫۶۷ g mol−1
شکل ظاهری Colorless gas
چگالی 1.216 g/dm3
دمای ذوب −۱۶۴٫۸۵ درجه سلسیوس (−۲۶۴٫۷۳ درجه فارنهایت؛ ۱۰۸٫۳۰ کلوین)
دمای جوش −۹۲٫۵ درجه سلسیوس (−۱۳۴٫۵ درجه فارنهایت؛ ۱۸۰٫۷ کلوین)
ساختار
چهاروجهی (for boron)
شکل مولکولی see text
گشتاور دوقطبی 0 D
خطرات
لوزی آتش
Special hazards (white): no codeNFPA 704 four-colored diamond
دمای خودآتشگیری
ترکیبات مرتبط
مرتبط با boron compounds دکبوران
تری‌فلورید بور
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references


معرفی[ویرایش]

دی‌بوران (به انگلیسی: Diborane) یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، گاز بی‌رنگ و آتش‌زا و دارای بوی شیرین زننده است. ترکیب شیمیایی دی بوران حاوی بور و هیدروژن با فرمول شیمیایی B2H6 است. دی بوران اسامی مختلفی دارد که شامل، بورتان، بورن هیدرید، دی بورن هگزا هیدرید می‌باشند. دی بوران یک ترکیب کلیدی بور است که کاربردهای متنوع دارد. به دلیل ساختار الکترونی مورد توجه بسیاری قرار گرفته‌است.

ساختار و پیوند[ویرایش]

ساختار دی بوران دارای یک تقارن مولکولی است. چهار هیدرید پایانه هستند درحالی که دو پل بین مراکز بور وجود دارد. طول پیوند بور-پل هیدروژنی و طول پیوند بور-هیدروژن پایانه به ترتیب ۱٫۳۳ و ۱٫۱۹ آنگستروم است. به دلیل اختلاف در طول پیوند استحکام مکانیکی آنها نیز اختلاف دارند. پیوند بور-پل هیدروژنی ضعیف تر است. پیوند بین اتم‌های بور و اتم‌های هیدروژن پل زده متفاوت از مولکول‌های هیدروکربن است. هر اتم بور از دو الکترون در اتصال به اتم‌های هیدروژن پایانه استفاده می‌کند و یک الکترون ظرفیت باقی مانده برای اتصال اضافی دارد. اتم‌های هیدروژن پل زده هرکدام یک الکترون تأمین می‌کنند. حلقه‌های دی بوران توسط چهار الکترون که دو پیوند (۳ مرکز ۲ الکترون) نگهداشته شدند.

تولید و سنتز دی بوران[ویرایش]

مطالعات در مورد دی بوران منجر به توسعه سنتز چندگانه شده‌است . سنتز صنعتی دی بوران شامل احیا تری‌فلورید بور توسط سدیم هیدرید، لیتیم هیدرید یا لیتیم آلومینیوم هیدرید انجام می‌شود. دو روش آزمایشگایی وجود دارد که شامل واکنش تری‌کلرید بور با لیتیم آلومینیوم هیدرید، یا تری‌فلورید بور با سدیم تترا هیدروبورات است.

BCl3 + 3 LiAlH4 → 2 B2H6 + 3 LiAlCl

BF3 + 3 NaBH4 → 2 B2H6 + 3 NaBF4

کاربردها[ویرایش]

دی بوران به عنوان پیشرانه موشکی مورد تست قرار گرفته‌است و احتراق به شدت گرما زا است. همچنین دی بوران به عنوان rubber vulcaniser، به عنوان کاتالیست برای پلیمریزاسیون هیدروژن، به عنوان شتاب‌دهنده سرعت شعله و همچنین برای پوشش دیواره توکامک‌ها برای کاهش میزان ناخالصی‌های فلزات سنگین در پلاسمای هسته استفاده می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.