دوک بورگونی
| دوکنشین بورگونی | |
|---|---|
  | |
| تاریخ ایجاد | ۸۸۰ |
| مقام اشرافی | Peerage of France |
| اولین دارنده | ریچارد قاضی |
| آخرین دارنده |
|
| وضعیت | منقرض شده |
| تاریخ انقراض |
|
| مقر | |
دوک بورگونی (فرانسوی: duc de Bourgogne، عنوانی بود که توسط حاکمان دوکنشین بورگونی، از زمان تأسیس آن در سال ۸۴۳ تا الحاق آن به پادشاهی فرانسه در سال ۱۴۷۷، و بعدها توسط اعضای خاندان هابسبورگ، از جمله امپراتوران مقدس روم و پادشاهان اسپانیا، که ادعای مالکیت بورگونی را داشتند و بر هلند بورگونی حکومت میکردند، استفاده میشد.[۱]
دوکنشین بورگونی بخش کوچکی از سرزمینهای سنتی بورگونیها در غرب رودخانه سون بود که در سال ۸۴۳ به پادشاهی فرانکهای غربی، متعلق به شارل تاس، واگذار شد. در رژیم کهن، دوک بورگونی، عالیترین مقام غیرروحانی پادشاهی فرانسه بود. با شروع از روبر دوم، پادشاه فرانسه (حک. ۹۹۶–۱۰۳۱)، این عنوان در اختیار کاپتیها، خانواده سلطنتی فرانسه، بود. در سال ۱۰۳۲، هانری یکم، پادشاه فرانسه، دوکنشین را به برادر کوچکترش، روبر، که خاندان بورگونی را تأسیس کرد، اعطا کرد. هنگامی که دودمان ارشد خاندان بورگونی در سال ۱۳۶۱ منقرض شد، این عنوان از طریق خویشاوندی خونی به ژان دوم، پادشاه فرانسه به ارث رسید. ژان در سال ۱۳۶۳ میلادی، دوکنشین را به پسر کوچکترش، فیلیپ جسور، واگذار کرد. دوکهای والوا-بورگونی به تدریج بر مجموعهای وسیع از سرزمینها که به عنوان دولت بورگونی شناخته میشد، حکومت کردند و به رقبای خطرناکی برای خاندان سلطنتی ارشد فرانسوی، یعنی خاندان والوآ، تبدیل شدند.
هنگامی که نسل مردان دوکهای والوا-بورگونی در سال ۱۴۷۷ منقرض شد، دوکنشین بورگونی توسط لوئی یازدهم، پادشاه فرانسه مصادره شد. عنوان «دوک بورگونی» پس از ازدواج ماری بورگونی با ماکسیمیلیان یکم، آرشیدوک اتریش در سال ۱۴۷۷ به پادشاهان هابسبورگ منتقل شد. هابسبورگها از این ارتباط برای ادعای مالکیت بورگونی و حکومت بر میراث بورگونی خود تا دوران ناپلئون استفاده کردند. این عنوان متعاقباً برای چندین پسر کوچکتر خاندان بوربون احیا شد و از سال ۱۹۷۵، شاخههای آن از «دوک بورگونی» به عنوان یک عنوان افتخاری احیا شده استفاده کردهاند.
منابع
[ویرایش]- ↑ Duerloo, Luc (2019-01-02). "The Utility of an Empty Title. The Habsburgs as Dukes of Burgundy". Dutch Crossing. 43 (1): 63–77. doi:10.1080/03096564.2018.1559527. ISSN 0309-6564.
- Calmette, Joseph. Doreen Weightman, trans. The Golden Age of Burgundy; the Magnificent Dukes and Their Courts. New York: W.W. Norton, 1962.
- Chaumé, Maurice. Les Origines du Duché de Bourgogne. 2v. in 4 parts. Dijon: Jobard, 1925 (Darmstadt: npub, 1977).
- Michael, Nicholas. Armies of Medieval Burgundy 1364–1477. London: Osprey, 1983. شابک ۰−۸۵۰۴۵−۵۱۸−۹.
- Vaughan, Richard. Valois Burgundy. London: Allen Lane, 1975. شابک ۰−۷۱۳۹−۰۹۲۴−۲.