دوپلان (کیار)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دوپلان (اردل))
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۱°۵۵′۱۱″ شمالی ۵۰°۳۶′۱۷″ شرقی / ۳۱٫۹۱۹۷۲°شمالی ۵۰٫۶۰۴۷۲°شرقی / 31.91972; 50.60472

دوپلان
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان چهارمحال و بختیاری
شهرستان کیار
بخش ناغان
دهستان مشایخ (کیار)

روستای دوپلان مرکز دهستان مشایخ از توابع بخش ناغان و شهرستان کیار (استان چهارمحال و بختیاری) می‌باشد.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان مشایخ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۱ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.

موقعیت[ویرایش]

این روستا در ۳۵ کیلومتری شهر اردل مرکز شهرستان اردل و نیز در ۱۳۰ کیلومتر شهرکرد مرکز استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. اهمیت این روستا قرار گرفتن در کنار پل اصلی جاده شهرکرد به ایذه و خوزستان بر روی جریان‌های اولیه رودخانه کارون است. وجه تسمیه این روستا نیز به دلیل وجود دو پل برروی این رودخانه می‌باشد.

طبیعت[ویرایش]

مناظر طبیعی بسیار زیبا از جمله صخره‌های عمودی رو به سوی رودخانه و شکاف‌ها و دره‌های عمیق و بسیار زیبای حاشیه رودخانه که با درختان بلوط و سرو وحشی مزین شده‌است همچنین چشمه‌های جانبی رودخانه از جمله جاذبه‌های این روستا و روستاهای مجاور مانند گل سفید، رحیم آباد، فیروز آباد و اسلام‌آباد است.

فاصله این روستا تا دریاچه تازه ایجاد شدهٔ کارون بر روی سد کارون ۳ حدود ۲۰ کیلومتر است و به دلیل قرار گرفتن این روستا و روستاهای مجاور بر سر راه اصلی که محل عبور بسیاری از گردشگران داخلی و خارجی است در همهٔ ماه‌های سال پذیرای مسافران است.

جاده‌های کوهستانی و بارش شدید برف در فصل زمستان در پاره‌ای موارد موجب در راه ماندن مسافران شده‌است که مردم منطقه به خوبی از پس یاری رساندن به مهمانان برآمده‌اند. مردم این روستا و بسیاری از روستاهای اطراف از طایف‌ه مشایخ (بزرگان) بختیاری هستند.

نژاد و گویش[ویرایش]

گویش آنان لری بختیاری بوده و از نژادهای اصیل ایرانی به‌شمار می‌روند. خاستگاه کوهستانی و دشواری تردد تا چند دههٔ قبل باعث مصون مانده مردم این منطقه مانند بسیاری از زاگرس نشینان از گزند حملات اقوام بیگانه نظیر اعراب، مغول، افغان‌ها و غیره شده‌است و این امر باعث آن گردیده‌است تا مردم این‌گونه مناطق (بختیاری نشین‌ها) از خالص‌ترین اقوام ایرانی باشند. گویش محلی آنان ریشه در ادبیان کهن پارسی داشته و بساری از واژه‌های مصطلح که توسط مردم این مناطق به کار می‌رود واژه‌های اصیل و به جای مانده از زبان پارسی دری می‌باشد.

منابع[ویرایش]