دوشکا

صفحه نیمه‌حفاظت‌شده
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

دوشکا
Mitraliera DShK UM Cugir.jpg
نوعمسلسل سنگین
خاستگاه اتحاد جماهیر شوروی
تاریخچه خدمت
خدمت۱۹۳۸-اکنون
استفاده شده توسطکاربران
جنگ‌هاجنگ جهانی دوم
جنگ کره
جنگ ایران و عراق
تاریخچه تولید
طراحواسیلی دگتیارف
گئورگی اشپاگین
تاریخ طراحی۱۹۳۸
مدل‌های مختلفDK, DShKM , DSHKS, Type 54 HMG
ویژگی‌ها
وزن۳۴ کیلو (تفنگ)
طول۱٬۶۲۵ میلی‌متر
فشنگ۱۲٫۷×۱۰۸م‌م
کالیبر۱۲٫۷
نواخت تیر۶۰۰ گلوله در دقیقه
سرعت سیر دهانه۸۵۰m/s
برد موثر۲۰۰۰ متر
سامانه تغذیهنوار ۷۰ فشنگی
نشانه رویمکانیکی/نوری

دوشکا (به روسی: Дегтярёва Шпагина Крупнокалиберный (ДШК)، آوایش: دِگتیاریووا اشپاگینا کروپنوکالیبِرنیی، به‌معنی «کالیبر-بزرگ دگتیارف-اشپاگین»)، گونه‌ای مسلسل سنگین ساخت شوروی با کالیبر ۱۲٫۷x۱۰۸ میلی‌متری است که تولید آن در سال ۱۹۳۸ آغاز شد. در سال ۱۹۳۸ قبل از جنگ جهانی دوم جهت رفع نیاز ارتش روسیه یک تیربار سنگین ضدهوایی بنام تیربار دوشکا 38 (DSHK38) طراحی و ساخته شد که با فشنگهای ۱۰۸×۱۲/۷ میلیمتری بصورت نواری تغذیه می‌شد و قسمت خوراک دهنده آن شکل توپی رولور عمل کرده و لوله آن قابل تعویض نبود. دارای یک سه‌پایه با چرخ حمل و قابل تغییر جهت تیراندازی علیه هدفهای زمینی بود. در سال ۱۹۴۶ جنگ‌افزار تیربار دوشکا مدل ۱۹۳۸ بازسازی شد و تغییراتی در قسمت خوراک دهنده آن انجام گرفت (از حالت توپی شکل خارج شد) که در نتیجه تیربار سنگین ضدهوایی دوشکا مدل ۱۹۴۶ طراحی و ساخته شد و برای هدف‌گیری هوایی به یک دستگاه نشانه روی هوایی بنام غربالک مجهز گردید و سه‌پایه تغییر یافته و لوله آن قابل تعویض می‌باشد، با تغییراتی بر روی دستگاه خوراک دهنده این جنگ‌افزار از دو طرف تغذیه می‌شود (نوارگذاری می‌شود) و در حال حاضر در کشور روسیه از رده خارج شده و جای خود را به تیربار سنگین ضدهوایی KPV 14/5 داده‌است و هم‌اکنون در اکثر کشورهای بلوک شرق مورد استفاده قرار می‌گیرد. دوشکا سلاحی است که آتش دهانه بالایی دارد و شلیک کننده آن به سرعت کشف می‌شود (علی‌الخصوص در شب). این مسئله از بزرگ‌ترین عیوب سلاح است.

واسیلی دگتیارف طراح اصلی این سلاح بود و گئورگی اشپاگین سازوکار خشاب آن را بهبود بخشید. دوشکا واژه‌ای روسی به معنی «عزیزم» است که با توجه به شباهت آن به نام اختصاری این سلاح DShK برای آن انتخاب شده‌است.

دوشکا هم مثل همتای آمریکاییش ام۲ براونینگ که آن هم مانند دوشکا هنوز در حال خدمت نظامی است، در نقش‌های مختلفی قابل استفاده است. از دوشکا می‌توان به عنوان مسلسل ضدهوایی، مسلسل تانک و خودروهای زره‌پوش جنگی، و سلاح حمایتی پیاده‌نظام استفاده کرد.

مشخصات

دوشکا جنگ‌افزاری است اجتماعی ساخت روسیه (شوروی) و کشورهای بلوک شرق سابق که با فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح و با هوا و در صورت لزوم با آب خنک می‌شود و لوله این سلاح قابل تعویض می‌باشد. وزن کامل سلاح ۳۴ کیلوگرم است ولی با مهمات و سه‌پایه به ۱۵۷ کیلوگرم نیز می‌رسد. دوشکا با جعبه نوارهای استاندارد ۷۰ فشنگی از سمت چپ و با تغییراتی بر روی در جعبه و صفحه خوراک دهنده از سمت راست سلاح تغذیه می‌شود. دستگاه چکاننده در این سلاح از نوع پایه آتشی یا انعکاسی می‌باشد. دارای برگه ناظم آتش دو وضعیتی (S) ضامن، (F) آتش می‌باشد که اگر سلاح در حالت ضامن باشد مسلح نمی‌شود دستگاه نشانه روی این سلاح در دو نوع می‌باشد: ۱ – دستگاه نشانه روی زمینی که از دو قسمت تشکیل شده‌است: الف) ستون درجه که از اعداد ۰ الی ۳۳ مدرج شده‌است و هر عدد ضریب ۱۰۰ متر می‌باشد. ب) مگسک که در سمت ۵ میلیم به چپ و ۵ میلیم به راست قابل تنظیم می‌باشد. ۲ – دستگاه نشانه روی هوایی (غربالک): که در حال حاضر بخاطر سرعت زیاد هواپیماها این دستگاه نشانه روی دیگر، مورد استفاده ندارد و از رده خارج شده‌است. این سلاح دارای شیر گاز (رگلاتور) می‌باشد که می‌توان بوسیله آن نواخت تیر را با توجه به وضعیت سلاح و منطقه تنظیم کرد. قبضه دوشکا که برای حمل آن چرخ حمل ساخته شده‌است.

متعلقات

۱ - دستگاه نشانه روی هوایی (غربالک) ۲ – دوشی ۳ – جعبه نوار ۷۰ فشنگی ۴ – لوله یدک ۵ – کیسه برزنتی محتوی ابزار و وسایل تنظیف (چکش، انواع آچارها، پوکه کش، روغندان، سنبه) ۶ – نوار پر کن

مأموریت

این جنگ‌افزار دارای دو مأموریت می‌باشد: الف) مأموریت اصلی: تیراندازی علیه هدفهای هوایی با سقف پرواز کم ب) مأموریت فرعی: تیراندازی علیه سنگرهای فعال دشمن و تجمع نفرات دشمن سازمان این تیربار بصورت متمرکز در یگانهای ادوات مورد استفاده قرار می‌گیرد قبضه دوشکا که پایه خودرویی برای آن ساخنه شده‌است.

کاربران

دوشکا بر روی یک چرخ
دوشکای مجاهدین افغانی عضو جمعیت اسلامی، ۱۹۸۷

نگارخانه

منابع

  1. ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ ۱٫۱۲ ۱٫۱۳ ۱٫۱۴ ۱٫۱۵ ۱٫۱۶ ۱٫۱۷ ۱٫۱۸ ۱٫۱۹ ۱٫۲۰ ۱٫۲۱ ۱٫۲۲ ۱٫۲۳ ۱٫۲۴ ۱٫۲۵ ۱٫۲۶ ۱٫۲۷ ۱٫۲۸ ۱٫۲۹ ۱٫۳۰ ۱٫۳۱ ۱٫۳۲ ۱٫۳۳ ۱٫۳۴ ۱٫۳۵ ۱٫۳۶ ۱٫۳۷ ۱٫۳۸ ۱٫۳۹ ۱٫۴۰ ۱٫۴۱ ۱٫۴۲ ۱٫۴۳ ۱٫۴۴ ۱٫۴۵ ۱٫۴۶ ۱٫۴۷ ۱٫۴۸ ۱٫۴۹ ۱٫۵۰ ۱٫۵۱ ۱٫۵۲ ۱٫۵۳ ۱٫۵۴ ۱٫۵۵ ۱٫۵۶ ۱٫۵۷ ۱٫۵۸ ۱٫۵۹ ۱٫۶۰ Jones, Richard D.; Ness, Leland S., eds. (January 27, 2009). Jane's Infantry Weapons 2009/2010 (35th ed.). Coulsdon: Jane's Information Group. ISBN 978-0-7106-2869-5.
  2. Gander, Terry J. ; Hogg, Ian V. Jane's Infantry Weapons 1995/1996. Jane's Information Group; 21 edition (May 1995). ISBN 978-0-7106-1241-0.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ Miller, David (2001). The Illustrated Directory of 20th Century Guns. London: Salamander Books Ltd. ISBN 978-1-84065-245-1.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ «G3 Defence Magazine August 2010». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۲.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۲ ژوئیه ۲۰۰۶.