دوره مرزبانی ارمنستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دورهٔ مرزبانی (به ارمنی: Մարզպանական Հայաստան) به بخشی از تاریخ ارمنستان گفته می‌شود که با سرنگونی سلسله اشکانی ارمنستان در ۴۲۸ میلادی و گماردن یک مرزبان از سوی ساسانیان برای فرمانروایی بر بخش خاوری ارمنستان آغاز می‌شود. در این زمان بخش باختری ارمنستان نیز زیر فرمان روم درآمده‌ بود. مرزبانی ارمنستان با یورش عرب‌های مسلمان در سدهٔ هفتم میلادی سرنگون شد.

ایرانیان در دورهٔ مرزبانی چند بار در برابر گرویدن ارمنیان به مسیحیت واکنش نشان دادند.

فهرست مرزبانان[ویرایش]

  • واساک سیونی، (۴۴۲–۴۵۱)
  • ساهاک دوم باگراتونی، (۴۸۱–۴۸۲)
  • واهان یکم مامیکونیان، (۴۸۴–۵۰۵/۵۱۰)
  • وارد مامیکونیان، (۵۰۵/۵۰۹–۵۱۰/۵۱۴)
  • مجج یکم گنونی، (۵۱۸–۵۴۸)
  • وارتان سوم مامیکونیان، (۵۷۳–۵۷۷)
  • موشغ دوم مامیکونیان، (۵۹۰–۵۹۱)
  • سمبات چهارم باگراتونس، (۶۰۴/۶۱۱–۶۱۶)
  • ورازتیروس دوم باگراتونی، (۶۲۸)
  • داویت ساهارونی، (۶۳۸–۶۴۳)
  • تئودور رشتونی، (۶۴۳–۶۴۵)

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Marzpanate Armenia»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ مه ۲۰۱۰).