دوحه (شهرداری)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شهرداری دوحه
شهرداری‌های قطر
موقعیت شهرداری دوحه بر روی نقشهٔ قطر
موقعیت شهرداری دوحه بر روی نقشهٔ قطر
مختصات: ۲۵°۱۷′۱۲″ شمالی ۵۱°۳۲′۰″ شرقی / ۲۵٫۲۸۶۶۷°شمالی ۵۱٫۵۳۳۳۳°شرقی / 25.28667; 51.53333مختصات: ۲۵°۱۷′۱۲″ شمالی ۵۱°۳۲′۰″ شرقی / ۲۵٫۲۸۶۶۷°شمالی ۵۱٫۵۳۳۳۳°شرقی / 25.28667; 51.53333
کشور قطر
مرکزدوحه
تعداد مناطق۵۹
مساحت
 • کل۲۳۴ کیلومتر مربع (۹۰ مایل مربع)
جمعیت(۲۰۱۵)[۱]۹۵۶٬۴۵۷
منطقهٔ زمانیAST (یوتی‌سی +۳)
کد ایزو ۳۱۶۶QA-DA

شهرداری دوحه (عربی: بلدیة الدوحة‎) یکی از ۸ شهرداری قطر است که شهر دوحه، پایتخت قطر، مرکز آن است. دوحه با ۹۵۶٬۴۵۷ نفر پرجمعیت‌ترین شهرداری قطر است.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

بر اساس وبگاه وزارت شهرداری و برنامه‌ریزی شهری،[۲] شهرداری قطر اولین شهرداری بود که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد. بعدتر در همان سال، نام این شهرداری به «شهرداری دوحه» تغییر یافت. این کشور از سال ۲۰۱۵ به ۸ شهرداری تقسیم شده‌است که دوحه با ۹۵۶٬۴۵۷ نفر پرجمعیت‌ترین آنهاست.[۱] به عنوان بخشی از برنامه جامع ملی قطر، ۲۸ مرکز در سراسر قطر برای ارتقاء توسعه پایدار شهری و حمل و نقل عمومی تعیین شده‌است. این مراکز به عنوان قطب به مناطق اطراف خود خدمات‌رسانی می‌کنند.[۳]

جغرافیا[ویرایش]

شهرداری دوحه در منطقه شرقی قطر قرار دارد و از جنوب به شهرداری الوکره، از غرب به شهرداری الریان، از شمال به شهرداری الضعاین، از شمال غرب به شهرداری ام صلال و از شرق به خلیج فارس محدود می‌شود.[۴]

با قرار گرفتن اکثر مراکز مسکونی، مالی و اداری قطر در این شهرداری، منطقه متروپولیتن دوحه بیش از ۸۰ درصد از ساکنان کشور را در خود جای داده‌است. مرکز دوحه، که شرقی‌ترین منطقه شهرداری است، مرکز اداری و مالی کشور و شهرداری است، که محله‌هایی مانند الدفنه و بندر غربی در آن واقع شده‌اند. علاوه بر این، این منطقه میزبان برخی زیرساخت‌های حیاتی کشور مانند شهر پزشکی حمد و فرودگاه بین‌المللی حمد است.[۵]


به گفته وزارت شهرداری و محیط زیست، این شهرداری پنج فرورفتگی، یک وادی، سه دشت، هفت تپه، دو سبخا، چهار دماغه و دو خلیج دارد. همچنین چهار جزیره (به غیر از مروارید) در نزدیکی ساحل شرقی قرار دارند.[۷]

زیر ساخت[ویرایش]

تحصیلات[ویرایش]

به عنوان پرجمعیت‌ترین شهرداری، دوحه دارای بالاترین تراکم مدارس در کشور است. اکثر مدارس این شهرداری در نزدیکی مرکز دوحه، یعنی بخش مرکز شرقی، قرار دارند. کمبود مدارس در ناحیه السد، و نیز بخش‌های شمالی و جنوبی گزارش شده‌است.[۸]

بهداشت[ویرایش]

کار احداث یکی از پروژه‌های مهم بهداشتی قطر به نام شهر پزشکی حمد در سال ۲۰۰۳ در نزدیکی ناحیه رمیله آغاز شد. برای ساخت سه بیمارستان و یک مرکز تحقیقاتی در این مجموعه ۲۲۷۰۰۰ متر مربعی بر هزینه بیش از ۲ میلیارد و یکصد میلیون ریال قطر برنامه‌ریزی شد.[۹] در دسامبر ۲۰۱۷، امیر قطر، شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، شهر پزشکی حمد را به‌طور رسمی افتتاح کرد.[۱۰]

حمل و نقل[ویرایش]

متروی در حال ساخت مرکز دوحه را به نقاط مختلف شهر متصل خواهد کرد.[۱۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "2015 Population census" (PDF). Ministry of Development Planning and Statistics. April 2015. Retrieved 29 May 2018.
  2. "وزارة البلدیة والتخطیط العمرانی". Baladiya.gov.qa. 2013-01-04. Retrieved 2013-03-26.
  3. "About the Centre Plans". Ministry of Municipality and Environment. Retrieved 30 December 2018.
  4. "District map". The Centre for Geographic Information Systems of Qatar. Retrieved 29 May 2018.
  5. "Doha Municipality: Vision and Development Strategy" (PDF). Ministry of Municipality and Environment. 1 June 2014. p. 4. Retrieved 29 May 2018.
  6. "Doha Zoning Map" (PDF). Ministry of Municipality and Environment. 16 November 2017. Archived from the original (PDF) on 30 December 2018. Retrieved 30 December 2018.
  7. "Geonames Sortable Table". arcgis.com. Geographic Information Systems Department (Qatar). Retrieved 13 February 2019.
  8. "Doha Municipality: Vision and Development Strategy" (PDF). Ministry of Municipality and Environment. 1 June 2014. p. 26. Retrieved 29 May 2018.
  9. "Hamad Medical City to open doors to public by end of 2014". justhere.qa. 25 December 2013. Archived from the original on 12 June 2018. Retrieved 29 May 2018.
  10. "Emir officially opens HMC's new Medical City hospitals". Gulf Times. 17 December 2017. Retrieved 29 May 2018.
  11. "Doha Municipality: Vision and Development Strategy" (PDF). Ministry of Municipality and Environment. 1 June 2014. p. 34. Retrieved 29 May 2018.