دنیل براین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
دنیل براین
لقب(ها)American Dragon
Bryan Danielson
Daniel Bryan
قد معرفی‌شده۵ فوت ۷ اینچ (۱٫۷۰ متر)
وزن معرفی‌شده210 lb. (95 kg)
معرفی‌شده ازابردین (واشینگتن)
مربی(ها)آکادمی کشتی تگزاس
شان مایکلز
ویلیام رگال
تریسی اسماثرز
ماساتو تاناکا
رودی بوی گُنزالِز
د میز (در دوره کوتاهی)
آغاز به کار۱۹۹۹

براین دَنیِلسون[۱] معروف به دنیل براین یا دانیل براین (به انگلیسی: Daniel Bryan) ورزش‌کار کشتی حرفه‌ای در WWE است. او آمریکایی و متولد ۲۲ می۱۹۸۱ است. وی فعالیت ورزشی خود در این رشته را از سال ۱۹۹۹ میلادی آغاز کرده و تاکنون موفق به کسب کمربندهای بسیاری در تمامی رشته‌های زیرمجموعه شده‌است. همچنین او در کمپانی WWE موفق به کسب کمربند بین قاره ای wwe وWorld Heavyweight Championship ,WWE United States Championship ,WWE Tag Team Championship و همچنین شش بار قهرمان WWE Championship شده و توانسته‌است در سال ۲۰۱۱ «مانی این دِ بَنک اِسمَکدان» را ببرد. در حال حاضر می‌توان از او به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین کشتی‌کج کاران کمپانی یاد کرد. او همچنین مدت‌ها در ژاپن کشتی حرفه‌ای را ادامه داده و به مقام‌های فراوانی هم دست یافته‌است. وی عنوان پرطرفدارترین فرد دبلیو دبلیو ای و سوپراستارز ۲۰۱۳ را کسب کرده‌است. او در رِسلمِینیا ۳۰ کمربند WWE World Heavywight را کسب کرد و برای پنجمین بار قهرمان جهان شدا. او برای بار ششم در مسابقه ای مقابل ای جی استایلز در سال ۲۰۱۸ کمربند قهرمانی جهان را گرفت. او در حال حاضر قهرمان کمربند wwe championship است . براین، که طرفدار حقوق حیوانات است، با معروف کردن خود memoriesبه‌عنوان «بُز چهره» (Goat face) بر این موضوع تأکید می‌کند. به گفتهٔ خودش، او دچار پیسی بوده‌است.

دَنیلسون در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۱۴، با دیوایِ دبلیودبلیوئی، یعنی بری بِلا، ازدواج کرد.

در ۲۱ آوریل ۲۰۱۴، دبلیودبلیوئی خبرِ درگذشت پدر او را اعلام کرد؛ ولی دَنیلسون مغموم در همان شب در برنامهٔ راو حضور یافت و بعد از پایان بخش مربوط به خودش، سریعاً مجموعه را ترک کرد.

در راو ۱۲ می ۲۰۱۴، بر این وارد رینگ شد تا اعلام کند برای مدتی به‌علت عمل گردن که در پیش دارد، از میدانها دور خواهد بود، ولی مطمئن است که باز خواهد گشت. استفنی مک‌ماهون در راو ۱۹ می اعلام کرد که بر این باید خودش در راو هفتهٔ بعدتر آمده و از قهرمانی کمربندهایش انصراف دهد، در غیر این صورت، همسر براین، یعنی بری بِلا، از کمپانی اخراج خواهد شد. بر این حاضر به تسلیم نشد و طی هماهنگیی که با همسرش انجام داد، همسرش تصمیم گرفت خودش قبل از اخراج، اعلام به خروج کند. بری یک سیلی هم به صورت استفنی زد تا شایعات مبنی بر برگزاری مسابقه‌ای در مانی این دِ بَنک سال ۲۰۱۴ بین خودش و استفنی بر سر پس گرفتن کارش در کمپانی افزایش یابد. بری در آن مسابقه به‌خاطر خیانت خواهرش، به استِف باخت.

از آنجایی که بر این در مانی این دِ بَنک سال ۲۰۱۴ به‌دلیل کامل نشدن دورهٔ نقاهت ناشی از عمل جراحی گردن قادر به مسابقه نبود، قرار شد تا قهرمان جدید کمربندش در یک مسابقه نردبان مانی این دِ بَنک در این پی-پر-ویو مشخص شود؛ و در آن شب جان سینا توانست قهرمان جدید کمربندهای قهرمانی سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیوئی شود.

پس از کش و قوس‌های فراوان و اصرار بر این بر اینکه قادر است کشتی بگیرد، سرانجام در آخرین آزمایش نوار مغزی مشخص شد که او به‌علت آسیب مغزی حاد و حملات صرعی که از این آسیب‌ها برایش رخ می‌دهد دیگر قادر به کشتی گرفتن نخواهد بود. بعداً بر این در یک برنامه اعلام کرد که در طول ۱۶ سال فعالیتش ۱۰ آسیب دیدگی شدید در بدنش داشته‌است که همان آسیب‌ها تشدید شدند و به این مورد اخیر منجر شدند. سرانجام بر این در توییتر خود، بازنشستگی خود را اعلام کرد و پس از آن هم در راو ۸ فوریه ۲۰۱۶ با مو و ریش کوتاه شده در رینگ حاضر شد؛ او بخاطر انجمن خیریه کودکان سرطانی به نام «کلاه‌گیس برای بچه‌ها» موهایش را کوتاه کرد. بر این در آن شب با چشمانی اشک‌بار با طرفداران و دنیای کشتی حرفه‌ای خداحافظی کرد.[۲][۳][۴]

در اسمک‌داون ۲۰ مارس ۲۰۱۸، بر این که جنرال منیجر این برنامه بود وارد رینگ شد و اعلام کرد که از نظر همه پزشکان مجرب کمپانی و سایر متخصصانی که وضعیت جسمانی او را بررسی کرده‌اند، دیگر مشکلی برای حضور در رینگ نداشته و می‌تواند فعالیت‌های ورزشی‌اش را از سر بگیرد.[۵]

ورود به کمپانی دبلیودبلیوئی (۲۰۰۹)[ویرایش]

در ماه اوت سال ۲۰۰۹ از طرف وینس مک‌من (رئیس کمپانی دبلیودبلیوئی) اعلام شد که قرار است یک برَند جدید برای کشتی‌کج کاران آماتور به راه بیندازد تا برای آن‌ها یک موقعیت پیش آید تا به سطح‌های بالاتری در این عرصه برسند و نام این برَند را NXT گذاشت. جندی بعد، هشت کشتی‌کج کار تازه‌کار با مربیانی از کشتی‌کج کاران حرفه‌ای وارد این برَند تازه تأسیس شدند. در روز ۲۳ ماه اوت با دنیل بر این قرادادی بسته شد و قرار شد که د میز آموزش‌های لازم را به او بدهد.

قهرمانی کمربند ایالت متحدهٔ آمریکا

او اولین بازی خود را در روز افتتاحیهٔ برَند ان‌اکس‌تی یعنی روز ۲۳ فوریه انجام شد که پس از مسابقه مورد حملهٔ مربی‌اش یعنی د میز قرار گرفت. از آن به بعد درگیری میان این دو شدت گرفت، به‌طوری‌که در روز ۳۱ ماه مه در راو با هم مسابقه دادند که به پیروزی دنیل انجامید.

به دست آوردن کمربند قهرمانی ایالت متحدهٔ آمریکا (۲۰۱۱–۲۰۱۰)[ویرایش]

درگیری میان دنیل بر این و د میز پایان‌ناپذیر بود، تا جایی که قرار شد در پی پر ویو نایت آف چمپینز سال ۲۰۱۰ (شب قهرمانان) بین این دو مسابقه‌ای سر کمربند قهرمانی ایالت متحده صورت گیرد. بین این دو مسابقهٔ زیبایی برگزار شد که در آخر دنیل بر این توانست قهرمانی را با اجرای حرکت پایانی خود از د میز بگیرد. او توانست این قهرمانی را تا چند ماه نزد خود نگه دارد. در تاریخ ۱۴ ماه مارس سال۲۰۱۱ در یک مسابقه در راو سر کمربند با شیمس انجام داد که از او شکست خورد و کمربند ایالت متحده به شیمس واگذار شد.

درگیری با تریپل اچ (۲۰۱۴–۲۰۱۳)[ویرایش]

قبل از پی پر ویو سامر اسلم سال ۲۰۱۳ رئیس برند راو به جان سینا (قهرمان آن زمان دبلیودبلیوای) گفت که از طرفداران او هست و از جان سینا می‌خواهد تا حریفش را در پی پر ویو سامر اسلم توسط خود جان سینا صورت گیرد در این هنگام نیز تماشاگران فریاد yes بر سر دادند که این به این معنا بود که تماشاگران می‌خواهند دنیل بر این در مقابل جان سینا مسابقه دهد؛ بنابراین جان سینا دنیل بر این را از میان سوپر استاران وقت آن کمپانی به عنوان حریف خود در سامر اسلم ۲۰۱۳ برگزید. تریپل اچ نیز می‌گفت که با این تصمیم موافق است و اظهار داشت که دنیل لیاقت و شایستگی بازی سر قهرمانی دبلیو دبلیو ئی را دارد. تریپل اچ از رئیس کمپانی یعنی وینس مک‌ماهون درخواست کرد که در مسابقه آن‌ها به عنوان داور اختصاصی شرکت کند که بالاخره وینس مک مون پذیرفت. این مسابقه در سامر اسلم در حالی که جان سینا از ناحیه دست مصدوم شده بود برگزار شد و دو کشتی‌گیر زیبا کار کردند و تریپل اچ در زمان مسابقه نیز خوب قضاوت می‌کرد و طرف کسی نبودو سرانجام دنیل بر این توانست با اجرای حرکت پایانی خود جان سینا را شکست دهد. او قهرمان جدید کمپانی شده بود و به نظر می‌آمد که تریپل اچ نیز از این اتفاق راضی است؛ ولی یک دفعه قهرمان چمدان مانی ان د بنک یعنی رندی اورتن وارد سالن شد و در همین هنگام بود که تریپل اچ حرکت پایانی خود را روی دنیل بر این زد و همه از این اتفاق متعجب شده بودند و رندی اورتن نیز از این فرصت طلایی استفاده کرد و وارد رینگ شد و چمدان خود را به تریپل اچ داد و سپس رندی اورتن دنیل را پین کرد و قهرمانی را از دنیل بر این گرفت.
پس از آن تریپل اچ مخالفت خود را با دنیل بر این و حمایت کنندگان او آغاز کرد و برای آن‌ها مسابقات سختی ترتیب می‌داد. گروه شیلد در آن زمان از تریپل اچ و استفانی مک‌من و رندی اورتن حمایت می‌کردند. چندین بار نیز گروه شیلد ضد دنیل بر این چند مسابقه دادند. در آن زمان عدهٔ زیادی از سوپراستاران کمپانی از دنیل بر این حمایت می‌کردند. سوپر استارهایی همچون: دولف زیگلر، بیگ شو و بسیاری دیگر که تریپل اچ برای این افراد مسابقات سختی را ترتیب داد. این درگیری‌ها میان تریپل اچ و دنیل بر این ادامه داشت تا مسابقهٔ دنیل ضد اورتن بر سر قهرمانی دبلیو دبلیو ای. این مسابقه با برتری دنیل به پایان رسید و همهٔ طرفداران بر این شادمان از پیروزی و قهرمانی دنیل بر این بودند. این شادی زیاد طولی نکشید که روز تریپل اچ مسابقه را غیرقانونی خواند و علت این بود که داور مسابقه برای دنیل بر این سریع شمارش کرده و بعد از آن باز کمربند قهرمانی دبلیو دبلیو ئی به دست رندی اورتن افتاد. تمامی طرفداران دنیل بر این از این اقدامات تریپل اچ ناراضی بودند ولی هیئت رئیسه از او حمایت می‌کردند. او در آن زمان‌ها نیز طبق صحبتی که با کودی روز داشت او را مقابل رندی اورتن قرار داد و قرار گذاشته‌بود که اگر کودی شکست بخورد باید کمپانی را ترک کند. آن مسابقه برگزار شد و رندی اورتن و کودی در مقابل هم قرار گرفتند که این مسابقه با پیروزی رندی اورتن و اخراج کودی روز به اتمام رسید و تریپل اچ در پایان بازی رسماً اعلام کرد که کودی روز از کمپانی اخراج شده‌است. پس از آن یک نظر سنجی صورت گرفت که چه کسی داور مسابقهٔ دنیل برایان و رندی اورتن در پی پر ویو هل این اِ سل باشد که شان مایکلز (رفیق صمیمی تریپل اچ) بیش‌ترین رأی را آورد و به عنوان داور اختصاصی آن مسابقه انتخاب شد. مسابقه در آن شب برگزار شد و در آخر با دخالت خود شان مایکلز بازی با قهرمانی رندی اورتن پایان یافت. در آن شب جان سینا از مصدومیت بازگشت و در مقابل آلبرتو دل ریو سر کمربند سنگین‌وزن جهان مسابقه داد که با برتری جان سینا پایان پذیرفت. فردای آن روز دنیل در راو حضور یافت و به‌شان مایکلز اعتراض کرد و شان نیز از او عذر خوای کرد ولی وی نپذیرفت و حرکت سابمیشن خود را به نام یِش لاک را روی او اجرا کرد. این درگیری‌ها ادامه داشت تا جایی که تریپل اچ سعی کرد که کاری کند تا او را از هدفش دور کند پس او را با گروه وایت فمیلی درگیر کرد. او در آخرین قسمت راو در سال ۲۰۱۳ از طریق مردم به عنوان سوپر استار سال انتخاب شد. او در پی پر ویو TLC در مقابل کل گروه وایت فمیلی به مبارزه پرداخت ولی شکست خورد. آن شب نیز مسابقهٔ مهمی میان رندی اورتن و جان سینا سر قهرمانی سنگین‌وزن دبلیو دبلیو ای (دو کمربند جهانی) انجام پذیرفت که رندی اورتن توانست جان را شکست دهد. تنش و درگیری میان گروه وایت فمیلی و دنیل بر این ادامه داشت و آن‌ها در پی پر ویو رویال رامبل با هم مسابقه دادند و باز هم دنیل برایان از بری وایت شکست خورد. در آن شب رندی اورتن توانست از قهرمانی اش در مقابل جان سینا دفاع کند و باتیستا قهرمان رویال رامبل (۲۰۱۴) شد و باتیستا با این قهرمانی می‌توانست در رسلمانیا ۳۰ در مقابل قهرمان جهان مسابقه دهد. در پی پر ویو بعدی دنیل باز با دخالت کین نتوانست قهرمان شود و رندی اورتن توانست از قهرمانی اش دفاع کند. از آن به بد درگیری باز هم میان او و تریپل اچ شدت گرفت. او می‌خواست که در راسلمنیا با تریپل اچ مسابقه دهد و قهرمان آن مسابقه با رندی اورتن و باتیستا سر قهرمانی سنگین‌وزن دبلیو دبلیو ئی مسابقه دهد اما تریپل اچ و همسرش استفنی مک‌ماهون مخالفت کردند.

هفتهٔ بعد، دنیل عدهٔ زیادی از طرفدارانش را به داخل رینگ آورد و همگی خواستار این مسابقه شدند. تریپل اچ و همسرش هر کاری که انجام دادند نتوانستند جلوی دنیل را بگیرند و تریپل اچ به ناچار این مسابقه را ثبت کرد. هفتهٔ بعد دنیل در رینگ حاضر شده بود و به صحبت کردن دربارهٔ مسابقهٔ خود می‌پرداخت که مأموران ویژهٔ دبلیودبلیوئی به دستور استفنی مک‌ماهون به دنیل دستبند پلیس زدند و پس از این تریپل اچ با ضرباتی به دست دنیل بر این آسیب رساند. هفتهٔ بعد تریپل اچ که فکر می‌کرد دنیل نمی‌تواند در آن شب حضور پیدا کند مسابقه‌ای میان باتیستا و رندی اورتن ترتیب داد و با همسرش کنار گزارش گران نشستند. وسط مسابقه دنیل از سوی تماشاگران وارد سالن می‌شود و به ضربه زدن به تریپل اچ می‌پردازد.

مسابقهٔ دنیل براین و تریپل اچ در رسلمنیا ۳۰

بالاخره روز یکشنبهٔ هفتهٔ بعد رسلمانیا ۳۰ برگزار شد و دنیل در اوایل شب توانست با حرکت پایانی خود تریپل اچ را شکست دهد و در مسابقهٔ سر قهرمانی سنگین‌وزن دبلیو دبلیو ئی حضور یابد. در آن مسابقه که در آخر آن شب انجام گرفت دنیل توانست رندی اورتن و باتیستا را شکست دهد و قهرمان جدید کمپانی شود. بعد از ان بود که دنیل برایان برای مدت زمانی طولانی مصدوم شد و بعد از ان به دلایل پزشکی جنبش یس مومنت را رها کرد و خودش را در شوی راو بازنشسته کرد.

حضور به عنوان جنرال منیجر اسمک دان[ویرایش]

دنیل بر این به عنوان جنرال منیجر اسمکدان از طرف شین مکمهن انتخاب شد. پس از بازگشتش به رینگ، بر این از سمت جنرال منیجر کناره‌گیری کرد و اکنون پِیج این سمت را برعهده دارد.

بازگشت دوباره(۲۰۱۸ تا کنون)[ویرایش]

دنیل بر این بعد از دو سال سپری کردن مصدومیت در شوی ۲۰ مارس اسمک‌داون (برند) اعلام کرد که مصدومیت وی بهبود پیدا کرده و می‌تواند به رینگ برگردد در اواخر شو ناگهان مورد حمله سمی زین و کوین اونز قرار گرفت.

بعد از این حمله اعلام شد دنیل بر این و شین مک‌من باید به مصاف سمی زین و کوین اونز در رسلمانیا ۳۴ بروند. تا اینکه با بیگ کس درگیری رو شروع کرد و بیگ کس بعد چند مسابقه باخت و بیخیال شد

تا اینکه در اسمک داون دو هفته بعد زمانی که بلادجین برادرز (لوک هارپر و اریک روان) داشتند بعد بردشان از سالن خارج می‌شدند ناگهان برایان آمد داخل در صورتی که هارپر و روان کامل خارج نشده بودند

در میز تی وی هفته بعد میز به این مسئله پرداخت و اون‌ها رو مسخره کرد تا اینکه برایان اومد و بحث داشتند تا اینکه هارپر و روان اعلام کردند که می‌خواهند با برایان مسابقه بدهند.

در اسمک داون هفته بعد برایان هارپر رو برد ولی روان و هارپر به اون حمله کردند که در اتفاقی ناگهانی تم سانگ کین به نمایش در اومد و به کمک برایان شتافت و بعد از مدت‌ها دوباره د هل نو برگشت.

در میز تی وی هفته بعد میز خواست آن‌ها را به جان هم بیاندازد که کین اعلام کرد من آرامم ولی میز یک توهین به او کرد باعث شد کین میز را بزند.

در اکستریم رولز هل نو (برایان و کین) به مصاف هارپر و روان رفتند که قبل مسابقه هارپر و روان به کین حمله کردند و پای او مصدوم کردند.

آن شب هارپر و روان بردند ولی نیو دی ناگهان به کمک برایان و کین آمدند و ناگهان چراغ‌ها خاموش شد و سانیتی به کمک هارپر و روان آمدند که ناگهان در این هیایو جنرال منیجر اسمک داون یعنی پیج داخل سالن آمد و گفت مردم امشب یک مسابقه تگ تیم 10vs10 برگزار خواهد شد بین نیودی و هل نو در مقابل بلادچین برادرز و سانیتی در این مسابقه نیودی و هل نو بردند.

فعلاً برایان و کین منتظر این هستند که پای کین خوب شود و از بند مصدومیت رهایی یابند تا که دوباره به مصاف کمربند تگ تیم اسمک داون که دست بلادچین برادرز (لوک هارپر و اریک روان) بروند. در شو اسمک داون میز به تیم هل نو هتاکی کرد و برایان سریعا جوابش را داد و او را به یک مبارزه در سامراِسلم فراخواند. در ان بازی میز سربلند بیرون امد. درگیری این دو به بازی دیگری در هل این سل انجامید که باز میز پیروز شد. سرانجام در سوپر شو-داون برایان میز را شکست داد و توانست شانسی برای قهرمانی WWE بدست آورد. اما قهرمان WWE ای جی استایلز او را در اسمک داون شکست داد و همچنین در کرون جولساموا جو را شکست داد. در همان شب براک لزنر توانست قهرمانی یونیورسال را باری دیگر به چنگ اورد. مسابقه ای میان دو قهرمان جهانی در سروایور سریز ختم شد. انها سال پیش نیز به مصاف هم رفته بودند. ولی در شو اسمک داون قبل از رویداد، برایان با یک حرکت غیرقانونی قهرمانی را برد و بعد از ان ای جی را مورد ضرب و شتم قرار داد. از این رو تبدیل شد به یک هیل ( شخصیت منفی ). در سروایور سریز نیز براک او را درهم کوبید. در اسمک داون او اعلام کرد که میخواهد بدنبال رویاهایش باشد و برایش محبوبیت بی ارزش است و مورد توهین تماشاچیان قرار گرفت. همچنین گفت که حرکت محبوبش ( YES YES YES!) را دیگر انجام نمیدهد. در تی ال سی توانست ای جی را ببرد و از قهرمانیش دفاع کند. ای جی استایلز بازی دیگر فرصت رویارویی با او را البته اینبار در رویال رامبل بدست آورد‌. در این بازی ای جی به پیروزی بسیار نزدیک بود. البته تا پیش ازانکه برایان اشتباهی داور را بزند. در این اوضاع اریک روان دوباره به میادین کشتی بازگشت و برایان را برای پیروزی یاری کرد. دو روز بعد در اسمکدان از شکل جدید و چوبی کمربند قهرمانی رونمایی کردند و شکل قبلی انرا دور انداختند. این حرکتشان باعث عصبانی شدن مردم شد. همچنین روان زان پس به عنوان بادیگارد برایان شناخته شد. در الیمینیشن چمبر برایان توانست از قهرمانی دفاع کند. در فستلین نیز کوین اونز و مصطفی علی را شکست داد. در رسلمانیا ۳۵ کمربندش را به کوفی کینگستون واگذار کرد

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Milner, John M.; Clevett, Jason. "Bryan Danielson". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. Retrieved 2010-02-20.
  2. http://www.bbc.co.uk/newsbeat/article/35529795/wwe-star-daniel-bryan-is-retiring-after-receiving-a-lot-of-concussions
  3. http://www.wwe.com/inside/daniel-bryan-announces-retirement
  4. http://www.f4wonline.com/wwe-news/daniel-bryan-announce-his-retirement-raw-tonight-207196
  5. http://www.wwe.com/shows/smackdown/article/daniel-bryan-makes-huge-announcement
Daniel Bryan
Daniel Bryan im Oktober 2016.

Daniel Bryan im Oktober 2016.

Persönliche Daten
Geburtsname Bryan Danielson
Geburt 22. Mai 1981
Aberdeen, Washington, USA
Nationalität Vereinigte StaatenVereinigte Staaten Vereinigte Staaten
Wohnsitz Phoenix, Arizona, USA
Karrieredaten
Ringname American Dragon
Bryan Danielson
Daniel Bryan
Namenszusätze The American Dragon
Körpergröße 176 cm[1] (5 ft 8 in)
Kampfgewicht 92 kg[1] (209 lbs)
Angekündigt aus Aberdeen, Washington
Kampfstil Allrounder
Techniker
Finishing Move Running Knee Strike
Yes Lock
Trainiert von Shawn Michaels
William Regal
Texas Wrestling Academy
Debüt 4. Oktober 1999

Bryan Danielson (* 22. Mai 1981 in Aberdeen, Washington), besser bekannt unter seinem aktuellen Ringnamen Daniel Bryan, ist ein US-amerikanischer Wrestler, der bei der WWE unter Vertrag steht und dort in der wöchentlichen Fernsehsendung SmackDown auftritt. Er erhielt insgesamt fünfmal den höchsten Titel der Liga.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Ab 2009 lebte Danielson aus gesundheitlichen Gründen eine Zeit lang vegan,[2] konnte dies jedoch aufgrund beruflicher Reisen und einer Sojaintoleranz nicht aufrechterhalten.[3] Dennoch lebt Danielson nun als Vegetarier, der sich „zumeist vegan“ ernährt.[4] Am 29. Januar 2019 hat dieser seinen eigenen Championship Belt vorgestellt, welcher nachhaltig und vegan hergestellt wurde.[5]

Am 11. April 2014 heiratete er Brianna Garcia-Colace, die als Brie Bella ebenfalls bei WWE unter Vertrag steht.[6]

Wrestling-Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Independent Ligen (2000–2009)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Danielson begann seine Karriere als Backyard-Wrestler und wurde danach von Shawn Michaels, Tracy Smothers und William Regal trainiert.[7] Seine aktive Wrestling-Karriere begann 1999 im Alter von 18 Jahren, nachdem er in der Wrestling-Academy von Shawn Michaels trainierte.

In der Vergangenheit trat Danielson unter anderem für Pro Wrestling NOAH, Pro Wrestling Guerrilla, New Japan Pro Wrestling und IWA Mid-South an und war auch in Deutschland von den Promotionen German Stampede Wrestling und westside Xtreme wrestling verpflichtet worden.

Ring of Honor Wrestling (2002–2009)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

ROH World Champion Bryan Danielson im Jahr 2005.

In der Vergangenheit trat Danielson unter anderem für Ring of Honor an.

Danielson engagierte sich als Trainer der Ring of Honor Wrestling Schule in Bristol für den Nachwuchs.

Nachdem Danielson am 17. September 2005 den ROH World Title gegen James Gibson gewinnen durfte, war er über ein Jahr World Champion und musste den Titel erst nach einer langen Fehde Ende 2006 gegen Homicide abgeben. Anschließend pausierte er für sechs Monate, um sich von mehreren Verletzungen zu erholen und kehrte dann wieder zu ROH zurück.

World Wrestling Entertainment (2010)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Am 9. Juni 2008 bestritt Danielson ein Dark Match bei RAW. Einen Vertrag bei World Wrestling Entertainment unterschrieb er jedoch erst am 24. August 2009.

Am 23. Februar 2010 kehrte er in der Show WWE NXT unter dem Namen Daniel Bryan zur WWE zurück. Sein Mentor war hier gemäß ausgearbeiteter Storyline The Miz. In der 12. Episode von NXT wurde Bryan vom WWE Management offiziell eliminiert, da er keines seiner Matches für sich entscheiden durfte. In der Folge begann er ein Fehdenprogramm mit dem Kommentator Michael Cole, der sich abfällig über Danielson äußerte. Dabei durfte Danielson ein Match gegen seinen ehemaligen Storyline-Mentor Miz für sich entscheiden.

Am 11. Juni 2010 gab die WWE Danielsons Entlassung bekannt. Dies geschah, weil er Ringsprecher Justin Roberts beim Debüt des Nexus am 7. Juni 2010 in RAW, welchem Danielson angehörte, mit dessen Krawatte würgte. Seit der Benoit-Tragödie sind in der WWE Aktionen gegen den Hals aber strikt verboten.[8] Danielson nahm Verträge für unabhängige Promotionen an.

Rückkehr zu den Independent Ligen (2010)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Am 3. und 4. Juli 2010 trat er für die in Oberhausen beheimatete Promotion westside Xtreme wrestling an. Am 3. Juli war er Teilnehmer der Veranstaltung Broken Rulez X und einen Tag später, am 4. Juli, war er der Gewinner des Ambition-Turniers, dem ersten Shootfight-Turnier außerhalb Japans. Ambition war auch das erste in Deutschland und damit für Europa veranstaltete Shootfight-Turnier, das offiziell offen und ohne Zeitbegrenzung der Matches veranstaltet wurde, wobei jedem Anwesenden klar war, dass auch bei diesem Turnier die Storyline griff. Am 7. August 2010 nahm Danielson am NWA Fanfest teil, bei dem er gegen den amtierenden NWA-Champion Adam Pearce um den NWA-World-Titel antrat.

Rückkehr zur WWE (seit 2010)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

World Heavyweight Champion und Team Hell No (2010–2013)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

World Heavyweight Champion Daniel Bryan bei WrestleMania XXVIII.

Danielson unterschrieb zwischenzeitlich erneut einen Vertrag mit World Wrestling Entertainment. Dort trat er seit dem 15. August 2010 beim SummerSlam wieder im RAW-Roster an. Parallel dazu durfte er aber noch einige Auftritte im Independentbereich absolvieren, für die er schon vor seiner Wiedereinstellung gebucht wurde. Beim PPV Night of Champions 2010 durfte er den amtierenden United States Champion The Miz besiegen und so selbst den Titel erringen. Ende 2010 wurde Danielson bei der nächsten Staffel NXT Mentor von Derrick Bateman. Am 14. März 2011 verlor er den United States-Titel an Sheamus.

Im Zuge des WWE Draft wurde Danielson am 26. April 2011 zu SmackDown gewechselt. Am 17. Juli 2011 gewann er bei der gleichnamigen Veranstaltung das Money-in-the-Bank-Leitermatch des SmackDown-Rosters. Bei der Großveranstaltung WWE TLC: Tables, Ladders & Chairs 2011 am 18. Dezember 2011 löste er diesen Koffer gegen Big Show ein und gewann die World Heavyweight Championship. Den Titel verlor er in einem Match, das 18 Sekunden dauerte, bei WrestleMania 28 am 1. April 2012 an Sheamus.

Anschließend folgten Fehdenprogramme gegen CM Punk und Kane. Im Zuge der Fehde mit Kane bildete Danielson mit diesem das Tag Team Team Hell No und gewann bei Night of Champions am 16. September 2012 die WWE Tag Team Championship von Kofi Kingston & R-Truth, ehe sie ihn am 19. Mai 2013 an die Shield-Mitglieder Roman Reigns und Seth Rollins abgeben mussten.

Yes! Movement und Aufstieg in den Main Event (2013–2014)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

WWE World Heavyweight Champion Daniel Bryan nach seinem Sieg bei WrestleMania XXX.

Am 18. August 2013 beim PPV SummerSlam gewann Danielson zum ersten Mal die WWE Championship von John Cena, die er aber am selben Abend wieder an Randy Orton abgeben musste, nachdem dieser seinen Money-in-the-Bank-Koffer einlöste. Bei Night of the Champions am 15. September 2013 besiegte Danielson Randy Orton und wurde zum zweiten Mal WWE Champion. Am Abend darauf wurde ihm der Titel von Triple H nach dem kontroversen Ende des Titelmatches von Night of Champions abgenommen und für vakant erklärt. Daraufhin sollte es zu einem Rückkampf gegen Randy Orton beim PPV Battleground kommen, der allerdings in einem No Contest endete. Erst das zweite Rückmatch drei Wochen später beim darauffolgenden PPV Hell in a Cell brachte eine Entscheidung zu Ungunsten Bryans, als sein Mentor Shawn Michaels, der in diesem Kampf als Special Referee fungierte, Bryan angriff, sich somit gegen ihn stellte und Randy Orton zum Sieg verhalf. Diese Fehde wurde nach Hell In A Cell beendet.

Gemeinsam mit CM Punk bestritt Bryan ein Fehdenprogramm mit der Wyatt Family, bevor Bryan Ende 2013 kurzzeitig selbst zum Mitglied jener Gruppierung gemacht wurde.[9]

Nach dem Austritt aus der Wyatt Family fehdete Bryan gegen Triple H. Diese Fehde mündete in einem Match am 6. April 2014 bei WrestleMania XXX gegen diesen. Später am selben Abend erhielt Bryan zum dritten Mal die WWE World Heavyweight Championship nach einem Triple Threat Match gegen Randy Orton und Batista.

Verletzungen und Rücktritt (2014–2015)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Wenige Wochen später musste Danielson den Titel aufgrund einer Nackenverletzung wieder abgeben. Danielson kehrte zum Royal Rumble 2015 in die WWE zurück und fehdete gegen Roman Reigns um dessen garantierte Titelchance bei WrestleMania, da Reigns zuvor das Royal Rumble-Match gewonnen hatte. Das Match gegen Reigns beim Februar-PPV Fastlane verlor Danielson und durfte somit nicht um die WWE World Heavyweight Championship bei WrestleMania antreten.

Stattdessen geriet er in eine Fehde um den WWE Intercontinental Title, welchen er am 29. März 2015 bei WrestleMania in einem Laddermatch erringen durfte. Somit wurde er der 26. Triple Crown Champion der WWE, hatte also den WWE World Heavyweight Title, den WWE Tag Team Title und den WWE Intercontinental Title in seiner Karriere gewonnen.[10] Am 11. Mai 2015 bei Raw trat Bryan aus gesundheitlichen Gründen als Träger des Intercontinental-Titels zurück.

Am 8. Februar 2016 erklärte Daniel Bryan auf Twitter seinen Rücktritt vom aktiven Wrestling. Bryan litt zuletzt unter anhaltenden Nackenproblemen sowie einer Gehirnerschütterung und erhielt von den WWE-Ärzten keine Ring-Freigabe mehr.[11]

SmackDown General Manager und Rückkehr zum Ring (2016–2018)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Am 18. Juli 2016 kehrte er in neuer Rolle zur WWE zurück und übernahm das Amt des SmackDown General Managers[12], welches er bis zum April 2018 innehatte.

Am 20. März 2018 verkündete die WWE über sämtliche Social-Media-Kanäle, dass Danielson wieder die Ringfreigabe erhalten hat. Am gleichen Abend wurde er von Kevin Owens und Sami Zayn attackiert, nachdem diese im Rahmen der Storyline von ihm entlassen worden waren. Nachdem er nun wieder aktiv an Matches teilnahm, trat er vom Amt des General Managers von SmackDown Live zurück. Dies wurde in der Sendung vom 10. April 2018 bekannt gegeben, Paige wurde seine Nachfolgerin. In den ersten Monaten knüpfte er an seine Rolle als Babyface an und auch das Tag Team Hell No mit Kane wurde für kurze Zeit reaktiviert[13]. Er fehdete mit Big Cass, The Miz und AJ Styles.

The New Daniel Bryan (seit 2018)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

WWE Champion Daniel Bryan im Jahr 2019.

Seit Ende 2018 wandelte Bryan seinen Charakter jedoch vom Face zum Heel ("Heel-Turn"; Wandel vom Guten zum Bösen). Er kritisiert in seiner Rolle die Menschheit für ihren arglosen, verschwenderischen und zerstörerischen Umgang mit ihrer Umwelt und der Natur. Um sich von seiner vorhergehenden Face-Rolle deutlich abzugrenzen, führt er seine ehemals charakteristischen "Yes!"-Rufe und Gesten nicht mehr aus, die vom Publikum stets begeistert nachgeahmt wurden. Zudem bezeichnet er sich nun als The New Daniel Bryan. Auslöser für den Heel-Turn war das Titelmatch gegen AJ Styles am 13. November 2018. Hier konnte er die WWE Championship zum vierten Mal in seiner Karriere gewinnen, jedoch erfolgte dies nach einem verbotenen Schlag unterhalb der Gürtellinie, einem klassischen Heel-Move im Wrestling.

Nach einigen weiteren Matches und der Weiterentwicklung von Bryans Rolle zu einem aggressiven Öko-Aktivisten schloss sich ihm während des Royal Rumbles am 27. Januar 2019 der von einer Verletzungspause zurückkehrende Rowan an, indem er zu seinen Gunsten in ein Titelmatch mit AJ Styles eingriff[14]. In der folgenden SmackDown Live-Sendung warf Bryan seinen WWE Championship-Gürtel angewidert in eine Mülltonne, da der Gürtel aus Leder und somit aus einem Produkt bestand, für das Tiere sterben mussten. Gleichzeitig präsentierte er eine neue Titelversion aus nachwachsenden, veganen Materialien (u. a. Hanf für den Gürtel und Eichenholz für die Verzierungen)[15]. Diese Neugestaltung des Titels hatte er bereits mehrere Wochen zuvor angekündigt. Seine Regentschaft als WWE Champion ging 145 Tage, er verlor den Titel am 7. April 2019 bei WrestleMania 35 gegen Kofi Kingston. Bryan verletzte sich in diesem Match und setzte einem knappen Monat aus, genauere Details zur Verletzung wurden nicht bekannt.

Am 7. Mai 2019 gewann Bryan mit seinem Tag Team Partner Rowan die vakanten WWE SmackDown Tag Team Championship, hierfür besiegten Sie The Usos. Ein weiteres Match gegen The Usos bestritten Bryan und sein Tag Team Partner Rowan am 19. Mai 2019 bei WWE Money in the Bank, dieses Match verloren sie. Am 23. Juni 2019 verteidigten sie die Titel gegen The Heavy Machinery bei WWE Stomping Grounds. Am 17. Juli 2019 verloren sie schlussendlich die Titel an The New Day bei Extreme Rules, diese Regentschaft hielt 68 Tage. Am 6. Oktober 2019 bestritt er ein Tornado Tag Team Match mit Roman Reigns gegen Luke Harper und Erick Rowan, dieses Match gewann er. Am 24. November 2019 bestritt er bei WWE Survivor Series ein Match um den WWE Universal Championship von Bray Wyatt, dieses Match verlor er.

Titel und Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Intercontinental Champion Daniel Bryan bei Raw im Jahr 2015.
  • All Star Wrestling
    • World Mid-Heavyweight Championship (1×)
  • CBS Sports
    • Best Promo of the Year (2018)
    • Comeback Wrestler of the Year (2018)
  • East Coast Wrestling Association
    • ECWA Tag Team Championship (1× mit Low Ki)
  • Extreme Canadian Championship Wrestling
    • NWA Canadian Junior Heavyweight Championship (1×)
  • Full Impact Pro
    • FIP World Heavyweight Championship (1×)
  • Memphis Championship Wrestling
    • MCW Southern Light Heavyweight Championship (1×)
    • MCW Southern Tag Team Championship (1× mit Spanky)
  • NWA Mid-South
    • NWA Southern Junior Heavyweight Championship (1×)
  • Pro Wrestling Illustrated
    • Comeback of the Year (2018)
    • Feud of the Year (2013 vs. The Authority)
    • Inspirational Wrestler of the Year (2014)
    • Match of the Year (2013 vs. John Cena)
    • Most Popular Wrestler of the Year (2013)
    • Wrestler of the Year (2013)
    • Platz 1 im PWI 500 (2014)
  • Texas Wrestling Alliance
    • TWA Tag Team Championship (1× mit Spanky)
  • World Series Wrestling
    • WSW Heavyweight Championship (1×)

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. a b [1] Danielsons cagematch.de - Profil
  2. Ingo: Daniel Bryan: Echt straffe Muckis als Veganer! In: promiflash.de. 13. April 2012, abgerufen am 8. April 2018.
  3. Rhys Muldoon: Tackling a WWE star. Bryan Danielson is a WWE wrestler with an unexpected sensitive side. In: brisbanetimes.com.au. Brisbane Times, 2. August 2013, abgerufen am 8. April 2018 (englisch).
  4. Ian Williams, Sean Newell: Daniel Bryan is No Longer Fun and That's Just How He Wants It. In: Sports. 18. Dezember 2018, abgerufen am 2. Februar 2019 (amerikanisches Englisch).
  5. WATCH: Daniel Bryan Unveils Vegan WWE Champ Belt. 31. Januar 2019, abgerufen am 2. Februar 2019 (amerikanisches Englisch).
  6. Emily Longeretta: Brie Bella & Daniel Bryan’s Wedding — Why They’re Marrying During WrestleMania. In: hollywoodlife.com. Hollywood Life, 7. April 2014, abgerufen am 8. April 2018 (englisch).
  7. Profil bei Daily-Wrestling.de (Memento vom 19. Februar 2008 im Internet Archive)
  8. Entlassung Daniel Bryan
  9. Bericht « WWE Monday Night RAW #1075. In: cagematch.net. CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, 30. Dezember 2013, abgerufen am 8. April 2018.
  10. Cruncher: Wrestlemania 31 Fallout: Bray Wyatt trat mit Verletzung an! – Spannungen zwischen Steve Austin und Vince McMahon – Lita und Stratus vor Comeback? – Stand Heyman vor der Entlassung? – Und vieles mehr › Wrestling News. In: wrestling-infos.de. 30. März 2015, abgerufen am 8. April 2018.
  11. chuckeh: Daniel Bryan beendet seine Wrestling Karriere! In: rautemusik.fm. 8. Februar 2016, abgerufen am 8. April 2018.
  12. Stephanie und Shane McMahon verkündeten die General Manager für RAW und SmackDown Live. In: de.wwe.com. 18. Juli 2016, abgerufen am 8. April 2018.
  13. WWE SmackDown Live: Is Team Hell No Here To Stay? In: Daily DDT. 28. Juni 2018, abgerufen am 31. Januar 2019 (amerikanisches Englisch).
  14. Konstantinos Lianos: Royal Rumble: WWE superstar makes surprise return to help Daniel Bryan beat AJ Styles. 28. Januar 2019, abgerufen am 31. Januar 2019 (englisch).
  15. Daniel Bryan has unveiled a new 'vegan' WWE Championship belt. 30. Januar 2019, abgerufen am 31. Januar 2019 (englisch).

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Bryan Danielson – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien