دنیس جانسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دنیس جانسون
دنیس جانسون
دنیس جانسون
شماره ۲۴, ۳
پست‌های بسکتبال
اطلاعات شخصی
زاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴(۱۹۵۴-09-۱۸) ‏(۵۹ سال)
San Pedro, California, ایالات متحده آمریکا
درگذشته ۲۲ فوریه ۲۰۰۷ (۵۲ سال)
آستین، تگزاس, USA
قد ثبت‌شده ۶ فوت ۴ اینچ (۱۹۳ سانتیمتر)
وزن ثبت شده ۱۸۲ پوند (۸۳ کیلوگرم)
Career information
دبیرستان Dominguez (کامپتون، کالیفرنیا)
کالج Pepperdine (1975–1976)
NBA draft ۱۹۷۶ / Round: ۲ / Pick: ۲۹
Selected by the سیتل سوپرسانیکز
Pro playing career 19761990
Career history
As player:
۱۹۷۶–1980 Seattle SuperSonics (اتحادیه ملی بسکتبال)
19801983 فینکس سانز (NBA)
1983–۱۹۹۰ بوستون سلتیکس (NBA)
به عنوان مربی:
۱۹۹۹–۲۰۰۰ La Crosse Bobcats (CBA)
2003 لس آنجلس کلیپرز (NBA)
۲۰۰۴–۲۰۰۵ Florida Flame (لیگ ترقی ان‌بی‌ای)
۲۰۰۵–۲۰۰۷ آستین توروس (NBA D-League)
جوایز
اطلاعات مربوط به NBA
Points 15,535 (14.9 ppg)
Assists 5,499 (5.0 apg)
Steals 1,477 (1.3 spg)
آمار در Basketball-Reference.com
Basketball Hall of Fame as player

[۱]

"دنیس جانسون (به انگلیسی: Dennis WayneJohnson) " در ۱۸ سپتامبر۱۹۵۴ به دنیا آمد.بازیکن سیه چرده ی دوران طلائی NBA - اتحادیه ملی بسکتبال که ملیتی آمریکائی دارد و برای تیمهای سیاتل سوپرسونیکز و فینیکس سانز و بوستون سلتیکس بازی کرده و سابقه ی مربیگری لس آنجلس کلیپرز رادارد.وی دانش آموخته ی دبیرستان دومینیگیز (به انگلیسی: Dominiguez) و کالج بندر لس آنجلس و دانشگاه پپرداین (به انگلیسی: Pepperdine) میباشد.لقب "DJ"منسوب به وی میباشد.[۲] بازیکنی که به تنبلی بیش از حد دربین هم تیمی هایش معروف بوده است.البته این تنبلی خاص بیرون از زمین بوده چرا که درتمامی دوران بازیگری اش جزء بهترینبازیکنان گارد راس بوده است.ازتنبلی وی همین قدر بدانیم که با شلوارهای گشاد وزنانه به تمرینات میرفته است.درسال ۱۹۷۶ (میلادی) در برداشت ۲۹ ام توسط سیاتل سوپرسونیکز درفت شد.درابتدا کارخود را در پست گارد شوت شروع کرد و سرانجام درسال ۱۹۷۹ (میلادی) تیم سیاتل سوپرسونیکز را قهرمان لیگ کرد.درهمان سال جایزه باارزش‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای (به انگلیسی: MVP) را از آن خود نمود تا به همگان نشان دهد که از همان سال هایابتدائی آمده است تا دنیس جانسون بزرگ باشد و گام به گام بزرگان قدم بردارد.[۳]

بعد از همراهی مختصری با تیم فینیکس سانز کار خود را درپست ۱ بسکتبال یعنی گارد راس درتیمبوستون سلتیکس آغاز نمود و توانست دو قهرمانی دیگر را با بستون جشن بگیرد. ۵بار درترکیب آل استار (به انگلیسی: ALL-STAR) و ۵ بار درترکیب تیم اول لیگ و یکبار درترکیب تیم دوم لیگ حضور داشت.رکورد ۹ بار حضور در ترکیب تیم تدافعی لیگ خاص وی میباشد.بازیکن مستعدی که بسیاری از سیستم های حال حاضر و رایج بسکتبال از جمله سیستم های MATCHUP و SET را از روی حرکات وی درپست گارد راس پایه ریزی کرده اند.[۴]

تیم بوستون سلتیکس به افتخار نام دنیس جانسون شماره ۳# وی را بر بلندای سالن تی دی گاردن (به انگلیسی: TDGARDEN) آویخته است.در ۵ آوریل۲۰۱۰ (میلادی) نام ویرا در تالار مشاهیر بسکتبال ثبت نمودند.*عقیده و نظر بسیاری از خبرنگاران و کارشناسان بسکتبال این است که آن طور که باید دنیس جانسون را نشناخته ایم.[۵]

این بود مقدمه ای مختصر ولی جامع از شرح حسب و حال(به انگلیسی: Auto Biography)بازیکن قهار NBA - اتحادیه ملی بسکتبال دنیس جانسون.حال برگ دیگری از زندگی وی را باهم ورق میزنیم.


سال های اولیه زندگی[ویرایش]

Dennis Wayn Johnsonدر ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴ (میلادی) به عنوان هشتمین فرزند خانواده ی ۱۶ نفری یک مددکار اجتماعی درمنطقه ی Compton کالیفرنیا در حومه ی لس آنجلس به دنیا آمد.وی طرفدار بیس بال بود ولی پدرش به وی بسکتبال را آموخت ولی هرگز انگیزه ای برای پیشبرد هدف خود در یادگیری بسکتبال نداشت (خود را دست کم گرفته بود!) با این حال با قدی معادل ۵ فوت و ۹ اینچ در تیم بسکتبال دبیرستان دومینیگز درهربازی یک دقیقه الی دو دقیقه به بازی گرفته می شد.درکنار دبیرستان و تحصیل کارهای زیادی را تجربه نمود از جمله آنها کار کرد نبه عنوان راننده ی لیفتراک در ازای هر ساعت کارکردن ۲٫۷۵$ بود.[۶]بازی کردن در کنار برادرش در جامهای منطقه ای آمریکا باعث شد قد وی به ۶ فوت و ۳ اینچ تغییرپیدا کند.لقب (پا موشکی) را شاید از این بازیکن نشنیده باشید.این لقب را طرفداران محلی به خاطر پرش های بیش از حد وی در بازی و قاپیدن توپ از دست بلند قامتان به وی دادند.در کالج لس آنجلس مربی تیم جیم وایت(به انگلیسی: Jim White) بازی وی را درزمین های خاکی مشاهده کرد و دید که این بازیکن در بسکتبال خیابانی (به انگلیسی: street basketball) نیز موفق نشان می دهد و بیشتر جلب توجه دفاع بینقص وی شد.[۷]جیم وایت به دنیس پیشنهاد به اسم نویسی در تیم بسکتبال کالج را داد ودنیس پذیرفت و درحالی که وی را هم تیمی هایش به خاطر سیاه بودنش مسخره می کردند، توانست در پست گارد راس رکورد ۱۸٫۳ امتیاز و ۱۲٫۰ ریباند درهربازی را برای خود به ارمغان بیاورد. در دوران حضورش در کالج درطی دوسال ۳ بار از تیم اخراج شد و دلیل آن بی نظمی و تنبلی وی در تمرینات بود.[۸] بعد از تمام شدن کالج دو دانشگاه آزوزا پاسیفیک (به انگلیسی: Azusa Pacific University) و دانشگاه پپرداین (به انگلیسی: Pepperdine University) به وی پیشنهاد دادند که دنیس جانسون دومین دانشگاه را برگزید.در پایان کالج رکورد ۱۵٫۷ امتیاز و ۵٫۸ ریباند و ۳٫۳اسیست را به جای گذاشت.[۹]دراولین سال حضورش در دانشگاه به علت بازی خوب خود توانست شرایط برای حضور در درفت ۱۹۷۶ (میلادی)را کسب کندولی کسی شانسی برای انتخاب شدن وی در درفت را نمیدید چون تیمهای لیگ nba همیشه دنبال بازیکنان مسولیت پذیر ومنظم بودند درحالی که دنیس کاملاً برعکس این موضوع بود.![۱۰]

دوران حرفه ای[ویرایش]

(Seattle SuperSonics (1976–80[ویرایش]

سیاتل سوپرسونیکز در برداشت ۲۹ از دور دوم درفت همان سال وی را برگزید و ۴ سال با وی قرارداد بست.این درحالی بود که دنیس جانسون در سال اول حضورش در تیم ۴۵٫۰۰۰$ و در پایان قرار داد ۹۰٫۰۰۰$ در حساب خود می دید.دراولین سال حضورش در لیگ درفصل ۷۶-۷۷ رکورد ۹٫۲ امتیاز و ۱٫۵ پاس منجر به گل درهربازی برای دنیس ثبت شد.همان سال سیاتل سوپرسونیکز ۴۰ بازی را برد و ۴۲ بازی را باخت و پلی آفس (به انگلیسی: Playoff) ۱۹۷۷ را از دستداد.درابتدا بیل راسل بزرگ هدایت سیاتل سوپرسونیکز را برعهده داشت ولی به دلیل ناکامی های متعدد و ۱۷ باخت از ۲۲ بازی وی را کنار گذاشتند و به سراغ مربی بزرگ دیگری به ناملنی ویلکنس (به انگلیسی: lennywilkens) دنیس جانسون توانست در ترکیب اصلی قرار گیرد و ۱۲٫۷ امتیاز و ۲٫۸ پاس منجر به گل درهر بازی را کسب نماید.[۱۱]لقب "dj" را گزارشگر آن زمان برنامه های بسکتبال باب بلکبرن (به انگلیسی: Bob Blackburn)برای کوتاه سازی اسم دنیس جانسون استفاده نمود و همان لقب برایش باقی‌ماند.در آن سال بود که دنیس در ترکیب اصلی بازی می کرد.سیاتل سوپرسونیکز۴۷ برد و ۳۵ باخت کسب نمود و توانست راهی رقابتهای پلی آف سال ۱۹۷۸ شود.بعد از حذف نمودن لس آنجلس لیکرزبترتیب تیم قهرمان پورتلند تریل بلیزرز و دنور ناگتس را شکست دادند و راهی فینال شدند و درمقابل واشنگتن بولتس قرارگرفتند و در ۷ مسابقه ی طاقت فرسا این تیم شهر واشنگتنبود که با نتیجه ی ۹۳-۹۲سیاتل را شکست داد و قهرمان شد.[۱۲]در طی ۷ مسابقه دنیس جانسون ۷ بلاک شات را در یکی از بازیها به نمایش گذاشت که تاکنون برای پست گارد راس بیشتراز ۷ بلاک شات رکوردی ثبت نشده است.در بازی آخر یعنی ۷ ام بسیاری علت باخت سیاتل را ازدست دادن ۱۴ پرتاب از۱۴ تلاش دنیس جانسون میدانستند و تا مدتها دنیس جانسون در شک آن بازی قرار داشت.۱۴پرتاب که هر ۱۴ پرتاب ازدست رفت.[۱۳]

در فصل۱۹۷۸-۷۹ طبق قرعه و تلاش سخت سیاتلی ها باری دیگر در بازی انتقام تیم سیاتل درمقابل واشنگتن بولتس قرار گرفت.بازی اول را در فینال به این تیم باختند و بقیه ۴بازی را به کمک دنیس برنده شدند و قهرمان فصل ۱۹۷۸-۷۹ شدند.[۱۴]دنیس جانسون ۲۳ امتیازو ۶ ریباند و ۶ پاس منجر به گل ازخود درهر بازی میانگین باقی گذاشت.در بازی ۴ ام در در ot ( over time)با ۳۲ امتیاز برنده ی جایزه باارزش‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای (به انگلیسی: MVP)شد.درپایان فصل دنیس نام خود را به عنوان بهترین گارد راس لیگ معرفی نمود و در لیگهای بعدی ۱۵٫۹ امتیاز و ۳٫۵ پاس منجر به گل درهربازی میانگین کار وی بود.[۱۵]درسال بعدی بااینکه آمار دنیس بهتر شده بود و ۱۹٫۱ امتیاز و ۴ پاس منجر به گل به ارمغان می آورد ولی درپلی آفس کنفرانس غرب مقلوب لس آنجلس لیکرز شدند و از راهیابی به فینال باز ماندند علت این باخت هم حضور دو اعجوبه به نام های مجیک جانسون و کریم عبدالجبار در تیم لس آنجلس لیکرزبود.در پایان همان سال مربی willkensبا دنیس جانسون به خصومت پرداخت و نتیجه آن شد که دنیس جانسون به تیم فینیکس سانز انتقال شد.درفصل بعدی تیم سیاتل سوپرسونیکز تنها توانست ۲۲ برد کسب نماید و بدترین دوران خود در مسابقات را به نمایش بگذارد.[۱۶] مترجم گو میخوره ![۱۷]

(Phoenix Suns (1980–83[ویرایش]

در تیم فینیکس سانز دنیس جانسون کیفیت را ملاک کار خود قرار داد.در طی ۳ سالحضورش در فینیکس سانزحد نصاب امتیاز بین ۱۴ تا ۲۰ درهر بازی را به ارمغان آورد و دفاع بی نقصی درپست گارد راس به جامعه ی بسکتبال معرفی نمود.بهترین بازیکن امتیاز آور تیم فینیکس سانز درزمان هایی که درپست دو قرار میگرفت دنیس جانسون بود.در دوسال اول حضوردر سانز تیم فینیکس روی شانس را به خود دید و هر دوسال تا نیمه نهایی کنفرانس غرب بالا آمد.در آخرین سال حضورش در سانز نیز همان اتفاقات حضورش در سیاتل سوپرسونیکز این بار در فینیکس سانز برایش تکرار شد و با مربی تیم دعوا گرفت و به تیم بوستون سلتیکس در ازای بازیکن آن تیم ریک رابی (به انگلیسی: Rick Robey) معاوضه شد.[۱۸]

یک نکته بسیار جالب، بعداز این که دنیس جانسون از سیاتل سوپرسونیکز خط خورد و با بازیکن تیم فینیکس سانز westphal معاوضه شد تیم سیاتل سوپرسونیکز بدترین حضور خود در لیگ با ۲۲ برد را کسب نمود.عین این مطلب نیز برای تیم فینیکس سانز تکرار شد.بعد از معاوضه شدن دنیس با ریک روبی از بوستون سلتیکس تیم فینیکس سانز بدترین حضور خود درلیگ را با تنها ۱۲ برد تجربه نمود.

(Boston Celtics (1983–90[ویرایش]

تاقبل از فصل ۱۹۸۳-۸۴ تیم بوستون سلتیکس درتمامی بازیهایی که درمقابل فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز قرار میگرفت پشت سرهم میباخت و تنها دلیل باخت بوستون سلتیکس و برتری فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز گارد راس ماهر آن زمان فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز، اندرو تونی Andrew Toneyبود که درتمامی بازیها دفاع پشت خط ۳ امتیازی بوستون سلتیکس وهر تیم دیگری را به طرز ماهرانه ای دور میزد و به هم میریخت و تا آن زمان کسی نمیتوانست مقابل وی و سرعت و چالاکی اش قد علم کند تا اینکه مدیر کل بستونرد ایرباچ Red Auerbach بازیکن داستان ما یعنی دنیس جانسون را به ترکیب تیم اضافه نمود.[۱۹]با حضور دنیس جانسون و ترکیب استثنائی وی با ۳ بازیکن دیگر یعنی دنیس جانیون+کوین میشل،لری برد، رابرت پاریش " Robert parish,,LarryBird,,Kevin Mchale+Dennis Johnson تا این لحظه بهترین ترکیب nbaدر نیمه ی حریف بودند" سلتیکس به تیمی سراسر هجومی تبدیل شد.دنیس جانسون برای سومین بار در نوع بازی خود تغییر ایجاد نمود و به فنی نمودن مهارتهای خود پرداخت.[۲۰] وی بعد ازشناخته شدن با اسلم دانک هایش در سیاتل سوپرسونیکز و پرتابهای منطقه ای اش درفینیکس سانز حالا به بهترین گارد راسی تبدیل شده بود که توانایی بازی سازی و کسب امتیازبه شکلی دیگر را داشت تبدیل شده بود.[۲۱]دراولین فصل حضورش درسلتیکس میانگین ۱۳٫۲امتیاز و ۴٫۲ پاس منجر به گل بار دیگر به بهترین تیم تدافعی nba وارد شد.در فینال فصل ۱۹۸۴ (میلادی)بستون توانست به فینال لیگ راه یابد و کینه ی قدیمی برد لیکرز در فینال را از سال ۱۹۶۰ (میلادی)از بین ببرد و به نوعی طلسم را بشکند.سلتیکس با ۴ برد و ۳ باخت قهرمان فصل شد واینبار بازی دنیس جانسون بود که بر دستان پرتوان ستاره ی آن دوران لیکرز مجیک جانسون چربید و باعث شد در آن بازی به مجیک جانسون لقب(به انگلیسی: tragic Johnson) داده شود.بازی نرم و روان دنیس جانسون جای هیچ شبهه ای را باقی نگذاشت و تمامی ستارگان لیکرز به برد منصفانه سلتیکس اعتراف نمودند. در فصل ۱۹۸۴ (میلادی)با ۱۶٫۹ امتیاز درهربازی و ۷٫۳ پاس منجر به گل توانست بار دیگر به تیم تدافعی لیگ دعوت شود.[۲۲]

رقابت فینال و بازی ۴ ام سال ۱۹۸۴-۸۵ و جدال و رویارویی دوباره ی سلتیکس و لیکرز درفینال.لحظه ی بزرگ دنیس جانسون در زمانی از بازی که هردو تیم درامتیاز ۱۰۵ مساوی بودند و توپ در آخرین ثانیه ها در دستان لری برد بود که توسط دو غول لیکرز کریم عبدالجبار و مجیک جانسون دابل تیم شده بود(به انگلیسی: double team)پاس لری بردد به فضایی که دنیس جانسون در آن آزاد بود و از فاصله ی۱۹ فوت زمین _(وسطهای زمین تقریباً)_ توانست توپ را به سمت حلقه ی لیکرز نشانه رود و دو امتیاز بیشتر باعث شود که بازی برای سلتیکس باشد.با این حال لیکرز انتقام خودرا گرفت و سری فینال را به لطف بازیکن ۳۸ ساله و موتور تهاجمی خود کریم عبدالجباربرنده شود.درطی مصاحبه ای با دنیس جانسون وی بیان کرد که فینال آن سال یکی ازسالهایی است که تا مدتها باید در حسرت آن باشیم.سلتیکس به راحتی میتوانست بار دیگرقهرمان شود.ولی ما نتوانستیم کار را یکسره کنیم."" (نقل قول دنیس جانسون)[۲۳] فصل بعد سلتیکس با پیروزی بر میلواکی باکس در فینال کنفرانس شرق به فینال راهذیافت.فینالی که اینبار تیم مقابل قرمز به تن داشت و دیگر از زردو بنفش لیکرز خبرینبود.

سلتیکسvsهیوستون راکتس. هیستون راکتس ی که در ترکیب خود (برج دوقلو) را میدید.(اشاره به لقب دوبازیکن آنزمان هیوستون یعنی حکیم اولاجوان و رالف سامپسونبستون با بازی خوب لری برد توانست ۴-۲ قهرمان شود و دنیس جانسون سومین قهرمانی خود را جشن بگیرد.[۲۴] ماجرا برای بستون و دنیس ادامه یافت تا فصل ۱۹۸۷-۸۸ که در فینال بستون سلتیکس توانایی مقابله با دیترویت پیستونز را نداشت. فصل بعد بستون بدترین دوران خود را پشت سرگذاشت و به زحمت توانستند با رکورد۴۲ برد و ۴۰ باخت به پلی آفس راه یابند.درآن سال دنیس جانسون نیز آمار خوبی نسبت به فصل های گذشته نداشت و ۱۰ امتیاز و ۶ اسیست درهربازی از وی انتظار نمیرفت.درآخرین فصل بازی بسکتبال دنیس جانسون ۳۵ ساله در بستون سلتیکس در فصل ۱۹۸۹-۹۰ دنیس جانسون اغلب اوایل فصل برروی نیمکت مینشست و بیشتر بازیکن جوان بستون جان بگلی (به انگلیسی: John Bagley) بازی میکرد.این گارد راس جوان درتمرینات از ناحیه کتف مصدوم شد و بار دیگر دنیس جانسون در ترکیب اصلی بستون وارد زمین شد.اینبار لقب (به انگلیسی: our glue man) را بدست آورد. [۲۵]این لقب به معنای (مردچسبناک ما) .منظور این است که دنیس جانسون در این سن نیز دست از سماجت و اذیت گارد راس های تیم حریف برنمیداشت وهمچنان صلابت یک گارد راس ایده‌آل را به رخ تمامی بازیکنان می کشید. در آخرین فصل۶۵ بازی از ۷۵ بازی را استارتر بازی کرد و ۷٫۱ امتیاز و ۶٫۵ اسیست نهایت تلاش وی در آخرین فصل حضورش در لیگ بود.آن سال در دور اول پلی آفس بستون از راهیابی بهدوربعد باز ماند و حذف شد.[۲۶]

بازنشستگی[ویرایش]

دنیس جانسون بعد از اینکه بستون دیگر رغبتی به ثبت قرار داد با وی را نداشت درسال ۱۹۹۱ خود را بازنشسته کرد.این بازنشستگی عکس العملهایی از بزرگان nba را نیز در پی داشت بطوریکه مجیک جانسون در طی تلگرافی از بزرگی دنیس جانسون تقدیر نمود.متن این تلگراف تنها یک خطبود که بصورت شخصی از طرف مجیک جانسون به دنیس ارسال شده بود و متن آن اینچنین بود:

"بهترین مدافع نیمه عقب زمین در تمامی دوران....."[۲۷]

بازیکن بزرگ دیگر لری برد بود که ۳ بار mvp شده بود و درپی بازنشستگی دنیس اظهارداشت که "بهترین هم تیمی که تا به حال داشته ام......" بعد از بازنشستگی دنیس جانسون در پاره ای اوقات دستیار مربی سلتیکس بود و مدت۴ سال نیز کمک مربی کلیپرز بود.بعد از مدتی حضور درکادر فنی پرتلند تریل بلیزرزدرسال ۲۰۰۴ (میلادی) راهی دی لیگ (به انگلیسی: d league)شد و هدایت تیم فلوریدا فلیم (به انگلیسی: florida flame)را برعهد داشت.[۲۸][۲۹]

میراث[ویرایش]

در هزارو ۱۰۰ بازی دنیس رکورد ۱۵٫۵۳۵ امتیاز و ۴٫۲۴۹ ریباند و ۵٫۴۹۹ اسیست را به یادگار گذاشت.

۱۴٫۱ امتیاز و ۳٫۹ ریباندو ۵٫۰ اسیست درهربازی نیز میانگین متوسط وی بود.درپایان بازنشستگی وی جزء ۱۱ بازیکن برتر تاریخ بسکتبال است که بعد از ۱۱ فصل حضوردر لیگ از مرز ۱۵ هزار امتیاز و ۵ هزار اسیست عبور کرد.[۳۰]

در ۱۳ دسامبر ۱۹۹۱ (میلادی) بود که شماره ۳ # وی بازنشسته شد و جمله ی تاریخی وی بهیادگار ماند.

"(من همیشه یک سلتیک باقی خواهم ماند)"[۳۱]

و اشکهایی که برصورت وی جاری شد قلب بسیاری از بزرگان را تحت تاثیرقرار داد.

زندگی شخصی[ویرایش]

در ۳ آوریل۲۰۱۰ (میلادی) شبکه ای‌اس‌پی‌ان (به انگلیسی: espn)بطور غیرمنتظره ای نام وی را درلیست بازیکنانی قرار داد که قرار بود در ۵ آوریل یعنی دوروز بعد در تالار مفاخر حضور یابند. دوروز بعد نام وی در تالار مشاهیر بسکتبال صدازده شد ولی دیگر هیچ دنیس جانسونی دربین حضار از روی صندلی اش بلند نشد تا برروی سکو رفته و برای حضار از زندگی اش بگوید.[۳۲]زندگی که پراز فرازونشیب بود.بازیکنی که تامدتها سوژه خبرنگاران بود که تا وقتی زنده بود میبایست خود را در تالار مافخر میافت ولی بخت با او یار نبود.این همان ظلمی بود که در متن قبل ازین به آن اشاره نمودم و در پاراگراف اول ستاره گذاشتم تا درمورد آن توضیح بدهم که دنیس جانسون خیلیهارا تحت تاثیر قرار داد . شوهر زنی ۳۱ ساله به نام donna بود و پدر ۳ بچه بنامهای Dwayne.denise.daniel. انسانی که به مدل موی آفریقائی آمریکائی خود معروف بود.سیاه پوستی که در کودکی وی را تمسخر میکردند و به خاطر تنبلی اش سرزنش میشد امروز همان کسی است که درموردش صحبت میکنیم.یکی از افرادانگشت شماری که پس از مرگ نامش در تالار مشاهیر بسکتبال یادشد.[۳۳]

مرگ[ویرایش]

در ۲ فوریه ۲۰۰۷ (میلادی) بر اثر ایست قلبی در همایش منطقه ی Austin به بیمارستان منتقل شد که بعد از چندساعت مرگ وی اعلام شد. مرگ دنیس جانسون تا مدتها شوک شدیدی به بازیکنان هم دوران خود وارد نمود و تا مدتها اشکهارا بر گونه ی بازیکنانی چون مجیک جانسون لری برد و غیره جاری ساخت. بازیکن افسانه ای بستون danny ainge با عنوان مظلوم ترین بازیکن تاریخ nbaازاین سانحه یاد کرد.[۳۴]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.basketball-reference.com/players/j/johnsde01.html
  2. Interpreter:bigticket http://irannba.com/ftopicp-51795.html#51795
  3. http://www.nba.com/history/players/djohnson_bio.html
  4. http://www.celtic-nation.com/interviews/dennis_johnson/dennis_johnson_page1.htm
  5. http://sports.espn.go.com/espn/page2/story?page=simmons/070222
  6. http://sports.espn.go.com/nba/columns/story?id=2776021
  7. http://www.basketball-reference.com/teams/SEA/
  8. http://www.nba.com/history/players/johnsonm_bio.html
  9. http://www.basketball-reference.com/playoffs/NBA_1987_finals.html
  10. http://www.basketball-reference.com/playoffs/NBA_1987_finals.html
  11. http://sports.espn.go.com/boston/nba/news/story?id=5052939
  12. http://www.basketball-reference.com/playoffs/NBA_1979_finals.html
  13. http://www.nba.com/history/this_date_may.html
  14. http://www.nba.com/history/this_date_may.html
  15. http://news.google.com/newspapers?nid=1367&dat=19801002&id=F-IVAAAAIBAJ&sjid=QxMEAAAAIBAJ&pg=4554,409468
  16. http://www.usatoday.com/sports/nba/01playoffs/finals/records.htm
  17. http://blog.thephoenix.com/BLOGS/medialog/archive/2007/02/23/Dennis-Johnson-the-rest-of-the-story.aspx
  18. http://www.basketball-reference.com/teams/PHO/
  19. http://www.basketball-reference.com/teams/BOS/1990.html
  20. http://www.nytimes.com/1990/10/02/sports/sports-people-pro-basketball-johnson-not-offered-contract-by-celtics.html
  21. http://www.nytimes.com/1990/10/02/sports/sports-people-pro-basketball-johnson-not-offered-contract-by-celtics.html
  22. http://seattletimes.nwsource.com/html/percyallen/2003585213_soni23.html
  23. http://sports.espn.go.com/nba/news/story?id=2783681
  24. http://sports.espn.go.com/boston/nba/news/story?id=5052939
  25. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9B00E6D7173EF932A15753C1A961958260
  26. http://sports.espn.go.com/nba/news/story?id=2783681
  27. http://www.nytimes.com/1990/10/02/sports/sports-people-pro-basketball-johnson-not-offered-contract-by-celtics.html
  28. http://www.basketball-reference.com/teams/BOS/1990.html
  29. http://temple3.wordpress.com/2007/03/02/remembering-dennis-johnson/
  30. http://www.boston.com/sports/basketball/celtics/articles/2007/02/23/he_always_rose_to_the_occasion/
  31. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9B00E6D7173EF932A15753C1A961958260
  32. http://www.boston.com/sports/basketball/celtics/articles/2007/02/24/the_man_in_dennis_johnson/
  33. http://www.nba.com/history/players/laimbeer_bio.html
  34. http://www.nba.com/history/players/djohnson_bio.html

پیوند به بیرون[ویرایش]

صفحه ی دنیس جانسون در سایت رسمی NBA

صفحه ی رسمی دنیس جانسون در فیسبوک

آمار کامل دنیس جانسون در سایت رسمی NBA