دنبلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دنبلان بز برای فروش (اسپانیا)

دُنبالان به بیضه چارپایان اهلی مانند بز، گوسفند و گاو گفته می‌شود. دنبالان غده‌ای سفید و پر چربی است که وزن آن به ۱۰۰ گرم نیز می‌رسد. در خاورمیانه و کشورهای مدیترانه‌ای دمبالان را به عنوان خوراک تهیه می‌کنند. در کشورهای دیگر دنبالان گاو پرطرفدار است.

بیشتر مسلمانان و شیعیان خوردن دنبالان را حرام می‌دانند.

معنی واژه[ویرایش]

واژهٔ دنبالان مشتقی از واژه دنب و دنباله‌است. در فرهنگ دهخدا، در توصیف دنبلان آمده‌است: تخم گوسپند، خایه گوسفند و بزغاله و غیره. بیضه غنم. خصی المواشی، بیضه گوسفند که کباب کرده خورند.

در اسلام[ویرایش]

بیشتر مراجع تقلید شیعه خوردن دنبالان را حرام می‌دانند. در نظر اهل سنت و با توجه به عبارات فقهی در ذخیره کتب اهل سنت خوردن دنبلان حرام و در بعضی موارد مکروه تحریمی یعنی نزدیک به حرام است وقتی حیوانی به روش شرعی ذبح شده باشد نیز مصرف هفت عضو حرام می‌باشد که عبارت است آلت تناسلی نر آلت تناسلی ماده بیضه مثانه (شاش دان) کیسه صفرا (زهره) خونی که در زمان سر بریدن از گلوی حیوان خارج می‌شود و غده‌های موجود در گوشت[۱][۲]

منابع[ویرایش]

http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/devon/3651400.stm http://www.sheepscreek.com/recipes/donbalaan.html