دنبلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دنبلان بز برای فروش در اسپانیا

دُنبَلان به بیضه چارپایان اهلی مانند بز، گوسفند و گاو گفته می‌شود. دنبلان غده‌ای سفید و پرچربی است که وزن آن به ۱۰۰ گرم نیز می‌رسد. در خاورمیانه و کشورهای مدیترانه‌ای دنبلان را به عنوان خوراک تهیه می‌کنند. در کشورهای دیگر دنبلان گاو پرطرفدار است. مسلمانان شیعه آن را حرام و اهل تسنن خوردن دنبلان را حلال می‌دانند.

معنی واژه[ویرایش]

در لغت‌نامه دهخدا، در توصیف دنبلان آمده‌است: تخم گوسپند، خایه گوسفند و بزغاله و غیره. بیضه غنم. خصی المواشی، بیضه گوسفند که کباب کرده خورند.

در اسلام[ویرایش]

بیشتر مراجع تقلید شیعه خوردن دنبلان را حرام می‌دانند. در نظر شیعه با توجه به عبارات فقهی خوردن دنبلان حرام و در بعضی موارد مکروه تحریمی یعنی نزدیک به حرام است وقتی حیوانی به روش شرعی ذبح شده باشد نیز مصرف هفت عضو حرام می‌باشد که عبارت است: ۱) چشم ۲) آلت تناسلی ماده ۳) گوش ۴) مثانه (شاش‌دان) ۵) کیسه صفرا (زهره) ۶) خونی که در زمان سر بریدن از گلوی حیوان خارج می‌شود ۷) و غده‌های موجود در گوشت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «حوزه». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۶ اوت ۲۰۱۱.