دنبلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دنبلان بز برای فروش در اسپانیا

دُنبَلان یا دُنبالان به بیضه چارپایان اهلی مانند بز، گوسفند و گاو گفته می‌شود. دنبلان غده‌ای سفید و پرچربی است که وزن آن به ۱۰۰ گرم نیز می‌رسد. در خاورمیانه و کشورهای مدیترانه‌ای دنبلان را به عنوان خوراک تهیه می‌کنند. در کشورهای دیگر دنبلان گاو پرطرفدار است.

بیشتر مسلمانان و شیعیان خوردن دنبلان را حرام می‌دانند.

معنی واژه[ویرایش]

واژهٔ دنبالان مشتقی از واژه دنب و دنباله‌است. در لغت‌نامه دهخدا، در توصیف دنبلان آمده‌است: تخم گوسپند، خایه گوسفند و بزغاله و غیره. بیضه غنم. خصی المواشی، بیضه گوسفند که کباب کرده خورند.

در اسلام[ویرایش]

بیشتر مراجع تقلید شیعه خوردن دنبلان را حرام می‌دانند. در نظر اهل سنت و با توجه به عبارات فقهی در ذخیره کتب اهل سنت خوردن دنبلان حرام و در بعضی موارد مکروه تحریمی یعنی نزدیک به حرام است وقتی حیوانی به روش شرعی ذبح شده باشد نیز مصرف هفت عضو حرام می‌باشد که عبارت است: ۱) آلت تناسلی نر، ۲) آلت تناسلی ماده، ۳) بیضه، ۴) مثانه (شاش‌دان)، ۵) کیسه صفرا (زهره)، ۶) خونی که در زمان سر بریدن از گلوی حیوان خارج می‌شود، و ۷) غده‌های موجود در گوشت[۱][۲]

منابع[ویرایش]