تدفین کشته‌شدگان جنگ در دانشگاه صنعتی شریف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دفن شهدای گمنام، در دانشگاه صنعتی شریف (در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۴)، باعث بروز اختلافاتی شد. طی این جریان پیکر بی‌نشان سه شهید جنگ ایران و عراق در شبستان شمالی مسجد دانشگاه به خاک سپرده شدند.

آغاز ماجرا و قول مسئولین دانشگاه[ویرایش]

حرکت دانشجویان از ساختمان ابن سینا به سمت دفتر ریاست دانشگاه در تجمع پیشگیرانهٔ دانشجویان معترض طرح تدفین، ۲۱ اسفند ۱۳۸۴

با گسترده شدن زمزمه‌های طرح تدفین شهدا در دانشگاه، واحد صنفی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اقدام به برگزاری یک نظر سنجی با از دانشجویان کرد. علی‌رغم کوتاه بودن زمان نظرسنجی (۳ ساعت) بیش از ۱۲۰۰ نفر از دانشجویان در آن شرکت کردند. از این بین بیش از ۸۳ درصد از دانشجویان با این طرح مخالف بوده و عده‌ای نیز به آن رای ممتنع دادند. (در صحت و بی طرفی این اطلاعات تردید جدی وجود دارد چرا که اخذ حتی یک رای موافق هم ذکر نشده).

پس از این اقدام، انجمن اسلامی، طی فراخوانی از دانشجویان خواست تا با برگزاری یک تجمع نسبت به اجرای این طرح به اعتراضی پیشگیرانه دست بزنند. تجمع در ساعت ۱۲ روز ۲۱ اسفند در ساختمان ابن سینا دانشگاه و با حضور بیش از ۳۰۰ نفر از دانشجویان برگزار شد. پس از ساعتی دانشجویان معترض به سمت دفتر ریاست دانشگاه به حرکت درآمدند و با ادامه تجمع در مقابل این دفتر خواهان حضور دکتر سعید سهراب‌پور، رئیس دانشگاه، در جمع خود شدند، خواسته‌ای که برآورده نشد و در مقابل دکتر وثوقی وحدت، معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه به نمایندگی از ریاست دانشگاه در جمع دانشجویان حاضر شده و کتباً تعهد داد که این طرح تا پایان تعطیلات نوروزی اجرا نشده و پس از آن نیز در میان دانشجویان به رفراندوم گذاشته شود. این وعده عملی نشد.

روز تدفین[ویرایش]

حلقهٔ دانشجویان مخالف طرح تدفین شهدای گمنام در دانشگاه در جلوی شبستان شمالی مسجد
دانشجویان معترض در پشت در بسته مسجد دانشگاه
افتادن نرده‌های ضلع جنوبی دانشگاه، جنب در اصلی، در اثر فشار دانشجویان پس از جریان دفن

فردای آن روز و علی‌رغم وعده‌های مسئولین دانشگاه، دانشجویان به هنگام ورود به دانشگاه متوجه تغییراتی در حال و هوای دانشگاه شدند. این تغییرات حاکی از آن بود که طرح تدفین شهدا در آن روز به اجرا در خواهد آمد. نوشته‌های تبلیغاتی بسیج دانشجویی نیز که بر روی دیوارهای دانشگاه نصب شده بود این موضوع را تصدیق می‌کرد.

دانشجویان که تمامی تلاش‌های روز گذشته خود را از بین رفته می‌دیدند، با مراجعه به انجمن اسلامی، خواستار اقدام در جهت برگزاری یک تجمع دیگر شدند. اعضای انجمن تصمیم به برگزاری یک تجمع دیگر گرفتند. هرچند از شروع اقدام انجمن جهت برگزاری تجمع (ساعت ۹)، تا موعد برگزاری آن (ساعت ۱۱) فرصت کافی وجود نداشت، این تجمع با حضور غیرمنتظره بیش از ۵۰۰ دانشجو، شامل دانشجویان مخالف و موافق تدفین شهدا، در مقابل ساختمان ابن سینا برگزار شد.

پس از مدتی تجمع کنندگان موافق و مخالف به سمت مسجد دانشگاه، محلی که برای دفن شهدا در نظر گرفته شده بود حرکت کردند که در این زمان تعداد تجمع کنندگان تا نزدیک به ۸۰۰ نفر نیز افزایش یافت.

پس از مدتی توقف در پشت درهای قفل شده مسجد، با بازشدن این درها، دانشجویان موافق و مخالف به صحن مسجد وارد شده و در مقابل رواقی سه قبر در درون حفر شده بود تجمع کردند.

در طول بیش از چهار ساعت حضور دانشجویان موافق و مخالف، تجمع با برگزاری یک تریبون آزاد با شرکت مخالفین و موافقین ادامه یافت. پس از آن حاج سعید حدادیان، مدّاح سرشناس پشت تریبون رفت و با ذکر روایت جلوگیری از دفن پیکر امام حسن بن علی (ع) در صدر اسلام از دانشجویان درخواست کرد جلو دفن شهدا را نگیرند. پس از آن نیز دانشجویان با ورود سه تابوت به داخل صحن دانشگاه غافل گیر شدند.

حمل کنندگان تابوت‌ها به سرعت به سمت شبستان شمالی که قبرها در آنجا حفر شده و دانشجویان مخالف نیز در همان‌جا تجمع کرده بودند، حرکت کردند و در حالی که سعی در پراکنده کردن مخالفین داشتند خود را به قبرها رسانده و ضمن اقامه نماز بر پیکر سه شهید، ایشان را دفن نمودند. پس از آن برخی رسانه‌ها خبر از ضرب و شتم دانشجویان مخالف یا استفاده از اسپری فلفل دادند، با این حال هیچ مدرکی از این ادعا در تصاویر و فیلم‌های متعددی که از مراسم تهیه شده وجود ندارد.

پس از آن، عده‌ای از مخالفان به سمت دفتر ریاست دانشگاه حرکت کردند و رئیس دانشگاه را مضروب کردند، که در نتیجه وی بستری و پس از مدتی از بیمارستان مرخص شد.

در این روز مهرداد بذرپاش مشاور رئیس جمهور، رئیس گروه مشاوران جوان محمود احمدی‌نژاد و رئیس سابق بسیج دانشجویی دانشگاه در مسجد حضور داشت. (گزارش بی‌بی‌سی)

پیامدها[ویرایش]

پس از گذشت تقریباً یک ماه از درگیریها ۱۸ نفر از دانشجویان مخالف به کمیتهٔ انضباطی دانشجویان احضار شدند که در میان آنان سه تن، خود، فرزند شهید بودند.[۱][۲] بر اساس برگه‌های احضاریه دانشجویان، تمامی احضار شدگان به اخلال در نظم عمومی دانشگاه متهم شده بودند و تنها یکی از آنها اقدام به ضرب و شتم ریاست دانشگاه را در پرونده خود داشت.

صدور حکم کمیتهٔ انضباطی[ویرایش]

در روز ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۵ حکم دو نفر از دانشجویان به طور غیررسمی از طرف رئیس کمیتهٔ انضباطی اعلام شد. یکی از آنها که به اتهام ضرب و شتم رئیس دانشگاه با دو ترم تعلیق از تحصیل مواجه شده بود و خود نیز فرزند شهید بود در آخر شب اقدام به خودکشی کرد. پس از آنکه دوستانش از روی بسته‌های قرص متوجه خودکشی او شدند او را به بیمارستان لقمان رساندند.[۳] پس از آن این ماجرا این دو حکم لغو و تکذیب شد و حکم کمیته انضباطی افراد دیگر درگیر در ماجرا نیز بسیار سبک بود.

پیوند به بیرون[ویرایش]

عکس[ویرایش]

رسانه‌ها[ویرایش]

موافقین طرح[ویرایش]

پانویس[ویرایش]