دفتر کار مجازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دفتر کار مجازی (به انگلیسی: virtual office) به مشتریان خود در ازای دریافت مبلغی خدمات ارتباطی و نشانی پستی، بدون واگذاری فضای اداری فیزیکی، عرضه می‌کند.[۱] دفتر کار مجازی با «سوئیت‌های اداری» تفاوت دارد. سوئیت اداری فضایی فیزیکی و/یا اتاق کنفرانس در اختیار مشتریانش قرار می‌دهد.

دفتر کار مجازی بیشتر برای کسب و کارهای خُرد، نوپا و خانگی به کار می‌رود البته مشتریانی که دارای حجم تماس انبوه هم هستند میتوانند از مزایای مرکز تماس این دفاتر استفاده کنند .

دفتر کار مجازی در ایران[ویرایش]

در سال‌های اخیر در ایران هم دفتر کار مجازی ایجاد شده است و چند شرکت چنین خدماتی را ارائه می‌کنند[۲] و این خدمات عموماً شامل تلفن گویا، منشی مجازی و مرکز تماس مجازی است.

در این میان شرکت هایی که خدمات ارائه شده را به صورت ابری و آنلاین ارائه می کنند از محبوبیت بیشتری برخوردار هستند ، بدین ترتیب مشتری می تواند در هر لحظه ای سناریوی تماس خود را به صورت آنلاین تغییر دهد.

مزایای دفتر کار مجازی باعث شده است که حتی نمایندگان مجلس ایران هم از آن حمایت کنند و یک نماینده مجلس خواستار آن شده که تمام کسب و کارهای اینترنتی دفتر کار مجازی داشته باشند.[۳]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]