دعای مجیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دعای مجیر یکی از دعاهایی است که شیعیان دوازده‌امامی در شب‌های ماه رمضان می‌خوانند. این دعا از محمد بن عبدالله روایت شده است.[۱]

دعای مجیر هشتاد و هشت بند دارد که در هر بند عبارت «أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ: پناه بده من را از آتش ای پناه دهنده» تکرار شده است. خواندن این دعا در ایام البیض ماه رمضان (۱۳، ۱۴ و ۱۵ ماه رمضان) برای آمرزش گناهان توصیه شده است.

سند[ویرایش]

دعای مجیر از محمد بن عبدالله روایت شده و دعایی است که جبرئیل برای آن حضرت هنگامی که در مقام ابراهیم مشغول نماز بودند؛ آورد. کفعمی در البلد الامین[۲] و «مصباح»[۳] و شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان[۴] به این دعا اشاره کرده‌اند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «خواندن به موقع دعای مجیر تمام گناهان را می‌آمرزد+متن». مشرق نیوز. بازبینی‌شده در 14 تیر ۱۳۹۴. 
  2. کفعمی، بلدالامین، ص 498 ـ 495
  3. کفعمی، مصباح، ص 358
  4. قمی، مفاتیح ص 153 ـ 146