دعای ابوحمزه ثمالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دعا های شیعه
بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
دعای ابوحمزه ثمالی
نقل از ابوحمزه ثمالی
منسوب به امام سجاد

دعای ابوحمزه ثمالی دعاییست که در کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی به نقل ازابو حمزه ثمالی آمده است که امام سجاد در تمام سحرگاهان ماه رمضان آن را پس از نماز می‌خوانده است.[۱] ترجمه این دعا به صورت زیر آغاز می‌شود:

به نام خداوند بخشاینده مهربان.

خدایا مرا به کیفرت ادب منما، و با نقشه‌‏ای با من نیرنگ مکن، پروردگارا از کجا برایم خیری هست، درحالی‌که جز نزد تو یافت نمی‌شود، و از کجا برایم نجاتی است، درحالی‌که جز به تو فراهم نمی‌گردد، نه آن‌که نیکی کرد از کمک و رحمتت بی‌نیاز شد، و نه آن‌که بدی کرد و بر تو گستاخی روا داشت، و تو را خشنود نساخت از عرصه قدرتت بیرون رفت. پروردگارا، پروردگارا، پروردگارا…

مضامین دعا[ویرایش]

دعا پیرامون مضامین زیر است:[۲]

  1. معرفت الهی
    1. گریزناپذیری بنده از حکومت الهی
    2. شناخت خدا توسط خود او
    3. راهنما بودن خداوند
  2. تبیین راه سعادت و نجات انسان
    1. تمسک به رحمت الهی
    2. عمل به فضائل اخلاقی و دوری از بدی‌های اخلاقی
  3. دعا
    1. حمد و ستایش
    2. صلوات
    3. کمک خواستن
  4. اصرار
  5. اقرار به گناهان
  6. تواضع و فروتنی

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مفاتیح‌الجنان
  2. سلیمانی میمند, مریم (1389). "پژوهشی در باب دعای ابوحمزه ثمالی". آیین (30): 23–27. 

پیوند به بیرون[ویرایش]