دشت گروگرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دشت گروگرد
مراتع کوهستانی
اطلاعات کلی
نام گروگرد
نوع چراگاه، سرزمین
مقرّ دژ گروگرد
مرزبان تژاو
موقعیت حد فاصل میان ایران و توران
سایر اطلاعات
شناخته شده مراتع و چراگاه وسیع
آیین ناشناخته
دیرینگی هزاره‌یکم پ م.

گروگرد بر مسیر ایران و توران قرار داشت و اختصاصاً مشتمل به یک دژ تورانی به همین نام نیز بود. دژ گروگرد احاطه بر سرزمین کوهستانی وسیع داشت که تژاو از جانب افراسیاب مرزبان آن بود. در حقیقت ارگ یا قلعه‌گروگرد تفرّج‌گاه شاهزاده خانم تورانی اسپنوی بود، چون تژاو اصالتاً ایرانی ولی داماد افراسیاب شاه توران محسوب می‌شد که به حکمرانی یا ساتراپی این ناحیه مرزی گمارده شده بود.

گروگرد در شاهنامه[ویرایش]

زمانی‌که لشکر ایران به سپهسالاری طوس از گردنه صعب‌العبور و برفی کوه‌هیزم گذشت[۱] و تنگه میان ایران و توران گشوده شد سپاه کیخسرو رسماً به خاک توران داخل شد. بعد از تخریب کاسه‌رود و چَرَم نوبت ویرانی گرگرد حادث شد و اکنون سپاه ایران در دشت گرودگرد به پیشروی ادامه می‌داد. وقتی مهاجمان ایرانی به ناحیه گروگرد قدم نهادند طلایه‌ای بنام کبوده که چوپان ستوران افراسیاب محسوب می‌شد حمله ایرانیان را به تژاو رساند. تژاو کبوده را شبانه و بصورت پنهانی به جاسوسی از سپاه ایران گسیل کرد امّا شیهه اسب کبوده بهرام طلایه‌دار سپاه ایران را متوجه حضور دشمن ساخت و در تجسس بهرام تیری در تاریکی بطرف بصدا رها کرد که آن تیر به کمر کبوده اصابت نمود سپس گرفتار شده امان خواست امّا بهرام او را کشت.

چون تا صبحگاهان از کبوده خبری نشد تژاو با گردان خویش بجانب ایرانیان تاخت و سد راه سپهسالار طوس شد. مذاکرات چهره به چهر با بزرگان ایرانی نظیر گیو صورت گرفت امّا نتیجه بخش نبود و منجر به جنگی تمام عیار شد که در پایان روز تژاو هزیمت یافت و در دژ گروگرد پناه گرفت. اسپنوی همسر تژاو منتظر او بود وقتی تژاو به درون دژ رفت نقشه فرار به توران مطرح شد. هر دو پیش از سپده‌دم فقط با یک اسب متواری شدند امّا چون اسب ایشان خسته بود نتوانست آن دو را حمل نماید به همین خاطر اسپنوی جا ماند و تژاو تنها رفت. ساعاتی بعد اسپنوی توسط بیژن اسیر و به اردوگاه ایرانیان آورده شد.

پانویس[ویرایش]

  1. این کوه هیزم توسط گیو به آتش کشیده شد سه هفته مدام سوخت و از لهیب آتش توان گذر لشکر به آنسوی نشد امها هفته چهارم شعله‌ها که فروکش نمود

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]