دستگاه گیرنده دیجیتال تلویزیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک رسیور تلویزیون ماهواره‌ای از برند Zehnder

دستگاه گیرنده دیجیتال تلویزیون که در ایران به آن رسیور یعنی گیرنده هم میگویند، (به انگلیسی: STB: Set-Top Box)، یک دستگاه سامانه اطلاعاتی است که معمولاً دارای یک تیونر تلویزیون برای ورودی است و خروجی را یه تلویزیون میدهد، این دستگاه سیگنال‌ها را از یک منبع خارجی مانند کابل اترنت، ال ان بی، کابل کواکسیال یا حتی آنتن آنالوگ دریافت می‌کند و سپس آن‌ها را رمزگشایی و برای تلویزیون میفرستد، گیرنده دیجیتال یا رسیور در انواع گوناگونی برای پشتیبانی و استفاده از تلویزیون ماهواره‌ای، تلویزیون زمینی، تلویزیون اینترنتی و تلویزیون کابلی تولید می‌شوند، در ایران به‌طور معمول به گیرنده‌های دیجتال تلویزیون زمینی همان "گیرنده دیجیتال" گفته می‌شود در حالیکه به گیرنده‌های دیجتال تلویزیون ماهواره‌ای "رسیور" میگویند.

نحوه کارکرد[ویرایش]

دستگاه گیرنده دیجیتال مبدلی است که سیگنال را از منابع مختلف (برحسب نوع گیرنده دیجیتال) دریافت کرده و طی یک فرایند پردازش، آن را تبدیل به صدا و تصویر نموده و آماده استفاده برای تلویزیون می نماید. البته این تبدیل می‌تواند به صورت رله‌ای و تکرار باشد یعنی آر اف را دریافت و برای ورودی تلویزیون، خروجی آر اف را مهیا نماید یعنی تلویزیون فقط به عنوان یک نمایشگر عمل می‌کند (دریافت صدا، تصویر و نمایش آن) که در این صورت نقش گیرنده دیجیتال حدود ۸۰٪ و نقش تلویزیون تنها ۲۰٪ خواهد بود. گیرنده دیجیتال فقط در حد یک مبدل ساده که در تلویزیون‌های آنالوگ وجود دارد نیست بلکه دارای عملکرد پیچیده تری است.[۱]

جستار‌های وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ساختار،کاربرد و ویژگی‌های فنی. فصل نامه موج، شماره۴۷زمستان۱۳۸۸. صفحه۱۶.