دستور زبان هلندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

این صفحه یک نمای کلی از دستور زبان هلندی را ارایه می کند.

ترتیب واژه ها[ویرایش]

از لحاظ ساخناری زبان هلندی زبان یک زبان دارای ترتیب واژه V2 است. یعنی اینکه در عبارت اصلی جمله فعل صرف شده در مکان دوم قرار می گیرد. ترتیب کلمات در عبارت های اصلی جمله بصورت "نهاد-فعل-مفعول" و در عبارت های وابسته جمله بصورت "نهاد-مفعول-فعل" است. تحقیقات یک فرض عمومی را نشان می دهد که زبان هلندی متضمن ترتیب واژگان "نهاد-مفعول-فعل" است. [۱] [۲] [۳].

Jan zei dat hij zijn moeder wilde gaan helpen
یان گفت که او مال او مادر میخواسته برود.مصدر کمک کند.مصدر
`یان گفت که او میخواسته برود به مادرش کمک کند.´

در جملات پرسشی از وارونگی فاعل و فعل استفاده می شود.

Jij ging naar de winkel
تو رفتی آن(حرف تعریف معین) مغازه
`تو به مغازه رفتی´
Ging jij naar de winkel?
رفتی تو به سمت آن(حرف تعریف معین) مغازه
`آیا به آن مغازه رفتی؟´

همچنین حالت وارونگی زمانی اتفاق می افتد که اولین عبارت در جمله فاعل آن جمله نباشد. حال چند قانون درباره ی اینکه در یک جمله ی هلندی کلمات را در کجا قرار دهیم بیان می شود:

  • صفت ها همیشه قبل از اسمی که به آن تعلق دارند می آیند.
rode appels - سیب های قرمز
  • در عبارات فاعل یا اول می آید یا سوم و فعل کمکی دوم می آید. اگر فعل کمکی وجود نداشته باشد فعل اصلی دوم می آید. اگر یک پیشوند جداشدنی وجود داشته باشد به آخر جمله می رود. وهمین اتفاق هم برای فعل اصلی (اکر دارای یک پیشوند جداشدنی در ابتدای آن باشد) می افتد اگر یک فعل کمکی وجود داشته باشد.
  • در سوال های بلی/خیر، فعل معمولا اول می آید و فاعل دوم. و اگر یک فعل کمکی یا پیشوند جداشدنی وجود داشته باشد، برای اینکه کدام قسمت در انتها قرار می گیرد از قانونی که در بالا گفته شد تبعیت میکند.
  • در جملات دستوری فعل اول جمله می آید.
  • پیراینده ی زمان معمولا قبل از پیزاینده ی مکان می آید.
Ik ben dit jaar naar Frankrijk geweest
من هستم این سال به فرانسه بوده ام
`من امسال به فرانسه رفتم.´

در مثال زیر، ترتیب واژگان "نهاد-مفعول-فعل" در "عبارت وابسته ی جمله" باعث شده است که عبارت های اسمی متعددی از فعلی که آن ها را معرفی میکند جدا شوند.

Ik zie dat de ouders de kinderen Jan het huis hebben laten helpen schilderen.
من می بینم که والدین بچه ها یان خانه hebben،(این زمان، در دستور زبان فارسی وجود ندارد) اجازه دادند کمک کنند رنگ کردن خانه
`من می بینم که والدین به بچه ها اجازه داده اند که به یان در رنگ کردن خانه کمک کنند.´

سیستم عددی[ویرایش]

زبان هلندی از سیستم عددی ده-دهی استفاده میکند.

0 nul        
1 een 11 elf 10 tien
2 twee 12 twaalf 20 twintig
3 drie 13 dertien 30 dertig
4 vier 14 veertien 40 veertig
5 vijf 15 vijftien 50 vijftig
6 zes 16 zestien 60 zestig
7 zeven 17 zeventien 70 zeventig
8 acht 18 achttien 80 tachtig
9 negen 19 negentien 90 negentig

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ 22 نوامبر 2010.