دریای بی‌بن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دریای بی بن)
پرش به: ناوبری، جستجو
دریای بی بن
اطلاعات کلی
نام دریای بی‌بن
نوع آب بی‌پایان
سایر اطلاعات
شناخته شده نا مفتوح
دیرینگی هزاره یکم پ.م.

دریای بی‌بن در شاهنامه کنایه از دریایی است که بیکران باشد یعنی فاقد مرز یا برای رسیدن به آنسوی ساحل تلاش‌ها بی‌ثمر باشد؛ به عبارت دیگر یعنی اقیانوس. در این راستا ایرانیان فقط می‌توانستند راجع به اقیانوس هند چنین تصوراتی داشته باشند چون از کهن‌ترین ایام راه دریایی از این مسیر به زنگبار یا حبشه یافته بودند.

دریای بی‌بن در شاهنامه[ویرایش]

به غیر از ایرانیان شاهنامه، ایرانیان باستان نیز از راه دریا به جهانگشایی و فتوحات اراضی پرداخته بودند؛ داریوش یکم که به اراضی رود نیل و کشور مصر باستان تسلط یافت. اکثر محققان بر این باورند که بخش عظیمی از لشکرکشی هخامنشیان به آن سرزمین از راه خلیج‌فارس و دریای سرخ صورت گرفته است. امّا شاهنامه پیش از فتوحات دریایی هخامنشیان از فتوحات دریایی کیخسرو یاد می‌کند و می‌گوید سپاه تحت فرمان کیخسرو پس از ماه‌ها سرگردانی در دریا عاقبت در ساحلی لنگر می‌اندازند که شمار زیادی حیوانات عجیب و غریب که تا آن زمان برای ایرانیان تازگی داشت، مشاهده کردند.[۱]

یادکرد از دریای بی‌بن در سفر هفت‌خوان اسفندیار در خوان هفتم است. اسفندیار بعد از پایان هفت مانع سخت و رسیدن به مرز کشور خلخ که مرکز سیاسی نظامی آن رویین‌دژ بود در مقابل خویش و سپاهیانش با مانع آبی عظیم روبرو گشت که گذر از آن بدون راهنما خطر باتلاق و غرق شدن به همراه داشت:

چو یک پاس بگذشت از تیره شب به پیش اندر آمد خروش جلب
بخندید بر بارگی شاه نو ز دُمّ سپه رفت تا پیش‌رو
سپهدار چون پیش لشکر کشید یکی ژرف دریای بی‌بن بدید[۲]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]