دروازه شهر (والتا)
| دروازهٔ شهر | |
|---|---|
Bieb il-Belt | |
 دروازهٔ شهر در سال ۲۰۱۹ | |
 | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | تکمیلشده |
| گونه | دروازه |
| موقعیت | والتا، مالت |
| مختصات | ۳۵°۵۳′۴۶″ شمالی ۱۴°۳۰′۳۳″ شرقی / ۳۵٫۸۹۶۱۱°شمالی ۱۴٫۵۰۹۱۷°شرقی |
| آغاز ساخت | ۲۰۱۱ |
| پایان | ۲۰۱۴ |
| مالک | دولت مالت |
| جزئیات فنی | |
| مواد | سنگ آهک و فولاد |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | رنتسو پیانو |
دروازهٔ شهر (مالتی: Bieb il-Belt، بهمعنای تحتاللفظی «درِ شهر») یک دروازه در ورودی والتا در مالت است. دروازهٔ کنونی، که پنجمین دروازه در این محل است، بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ بر اساس طرحهای معمار ایتالیایی رنتسو پیانو ساخته شد.
نخستین دروازهای که در این محل قرار داشت پورتا سان جورجو بود که در سال ۱۵۶۹ بر اساس طرحهای فرانچسکو لاپارلی یا جیرولامو کسار ساخته شد. این دروازه حدود سال ۱۵۸۶ به پورتا رئاله (مالتی: Putirjal) تغییر نام یافت و سپس در سال ۱۶۳۳، احتمالاً بر اساس طرحهای توماسو دینگلی، بازسازی شد. در دوران اشغال فرانسه در مالت در سال ۱۷۹۸ برای مدتی کوتاه پورت ناسیونال نام گرفت، اما پس از قرار گرفتن مالت تحت حاکمیت بریتانیا در سال ۱۸۰۰، نام آن دوباره به پورتا رئاله بازگشت. در سال ۱۸۵۳، این دروازه بار دیگر با دروازهای بزرگتر جایگزین شد که با نامهای کینگزگیت یا کینگزوی نیز شناخته میشد. این سه دروازهٔ نخست همگی دروازهٔ استحکامی بودند و بخشی از دیوارهای شهر والتا را تشکیل میدادند. این دروازه همچنین بهطور غیررسمی پورتا دی ترا (بهمعنای «دروازهٔ زمینی») نامیده میشد، زیرا تنها مسیر زمینی ورود به شهر بود.
آخرین دروازهٔ استحکامی در سال ۱۹۶۴ تخریب شد و با دروازهای به سبک معماری راسیونالیستی طراحیشده توسط آلزیرو برگونتسو جایگزین گردید. این دروازه نیز در سال ۲۰۱۱ تخریب شد و در نهایت با دروازهٔ طراحیشده توسط پیانو که در سال ۲۰۱۴ تکمیل شد، جایگزین گردید.
موقعیت
[ویرایش | اشتراکگذاری]_Malta_-_pic12_Porta_Reale,_Valletta.jpg)
دروازهٔ شهر در «پورتا رئاله کِرتِن» واقع شده است، که یک دیوار پردهای در مرکز جبههٔ زمینی والتا میان سنگرهای سنت جیمز و سنت جان قرار دارد.[۱] پلی که از روی خندق عمیق والتا عبور میکند، به این دروازه میرسد. این دروازه در اصل توسط یک «کوور پورت»، یک خندق پیشرفته و یک لونت به نام لونت سنت مادلین محافظت میشد.[۲] در دورهٔ حاکمیت بریتانیا، لونت تخریب شد و بخشی از خندق پیشرفته پر گردید. این محل بعدها به پایانهٔ اتوبوس تبدیل شد و فوارهٔ تریتون در مرکز آن قرار گرفت. میدان اطراف فواره بعدها به یک منطقهٔ پیادهمحور تبدیل شد.[۳]
این دروازه آغاز خیابان جمهوری (مالتی: Triq ir-Repubblika) را مشخص میکند، که خیابان اصلی والتا است و تا قلعه سنت المو (مالت) در سوی دیگر شهر امتداد دارد. ساختمانهای اطراف دروازهٔ شهر شامل ساختمان پارلمان مالت، ویرانههای خانهٔ اوپرای سلطنتی والتا و مرکز خرید دروازهٔ شهر هستند. کاولیر سنت جیمز و کاولیر سنت جان نیز بهترتیب در دو سوی دروازه و در نزدیکی ساختمان پارلمان و مرکز خرید قرار دارند.
دروازهٔ شهر یکی از سه دروازهٔ اصلی ورودی شهر بود؛ دو دروازهٔ دیگر، دروازهٔ مارسامشِت و دروازهٔ دل مونته بودند که در انتهای غربی و شرقی شهر قرار داشتند.[۴] دروازهٔ مارسامشِت در اوایل قرن بیستم تخریب شد، در حالی که دروازهٔ دل مونته در سال ۱۸۸۵ با دروازهٔ ویکتوریا (والتا) جایگزین گردید.[۵]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "Porta Reale Curtain – Valletta" (PDF). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. 28 June 2013. Archived from the original (PDF) on 13 July 2015.
- ↑ "Advanced Ditch – Valletta" (PDF). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. 28 June 2013. Archived from the original (PDF) on 13 July 2015.
- ↑ "Valletta's entrance is to get a radical facelift". Times of Malta. 31 July 2016. Archived from the original on 1 August 2016.
- ↑ Zuccagni-Orlandini, Attilio (1842). Corografia fisica, storica e statistica dell'Italia e delle sue isole (in Italian). presso gli editori. p. 685.
- ↑ Serracino, Joseph (16 December 2017). "Dawra kulturali mal-Port il-Kbir" (PDF). Orizzont. p. 23.
- ساختمانها و سازهها در والتا
- ساختمانها و سازههای تخریبشده در ۲۰۱۱ (میلادی)
- ساختمانها و سازههای کاملشده در ۱۶۳۳ (میلادی)
- ساختمانها و سازههای کاملشده در ۱۸۵۳ (میلادی)
- ساختمانها و سازههای کاملشده در ۱۹۶۵ (میلادی)
- ساختمانها و سازههای کاملشده در ۲۰۱۴ (میلادی)
- ساختمانهای رنزو پیانو
- مناقشههای سده ۲۰ (میلادی)
- مناقشههای سده ۲۱ (میلادی)
- مناقشههای معماری