درمان با گیراندازی نوترون بور
درمان با گیراندازی نوترون بور (به انگلیسی: Boron Neutron Capture Therapy) مشهور به BNCT، نوعی پرتودرمانی است که در آن از ایزوتوپ بور-۱۰، و نیز پرتوهای نوترون استفاده میگردد.[۱]
کاربرد این روش در درمان برخی گونههای سرطان است.[۲]
مراکز معدودی در حال حاضر صاحب این نوع فناوری نوین در فیزیک پزشکی هستند، و این روش هنوز تحت پژوهش قرار دارد، و به صورت جامع وارد پرتودرمانی بالینی نگردیده.[۳] درمان با گیراندازی نوترون بور روشی برای درمان برخی از تومورهاست. در این روش ابتدا به بیمار دارویی تزریق میشود که محل تومور را معلوم میکند. این دارو در واقع ایزوتوپی پایدار از بورون است که بر روی یک حامل، که توانایی یافتن تومور را دارد، سوار میشود. خاصیت مهم این ایزوتوپ این است که دارای سطح مقطع برخورد بالایی میباشد. پس از تزریق بورون بیمار تحت تابش نوترونهای کم انرژی قرار میگیرد. تابش نوترونهای کم انرژی به بورون باعث فعال شدن بورون شده و به تولید پرتوهای سنگین باردار پر انرژی منجر میشود. تابش این ذرات سنگین باعث از بین بردن بافتهای نزدیک به محل تولید این ذارت شده که عملا همان بافت تومور میباشد. نوترونهای کم انرژی و بورون وقتی بطور جداگانه در محلی حضور داشته باشند تأثیر زیادی روی بافت نخواهند داشت.[۴]
یکی از مشکلات اصلی در توسعه این روش مربوط به چشمه نوترونی مناسب و قابل نصب در بیمارستان میباشد. یکی از مهمترین چشمههای نوترونی که در این روش مورد استفاده قرار گرفتهاست، راکتور تحقیقاتی هستهای است.
پیوند به بیرون[ویرایش]
منابع[ویرایش]
 |
این یک مقالهٔ خرد پزشکی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
