درخت گل ابریشم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گل ابریشم
Starr 080531-4752 Albizia lebbeck.jpg
آرایه‌شناسی
فرمانرو: گیاهان
شاخه: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: باقلاسانان
تیره: باقلائیان
سرده: البیزیا
Species: A. lebbeck
نام علمی
Albizia lebbeck

گل ابریشم (به انگلیسی: Albizia lebbeck) نام درختی است که در استان‌های ساحلی جنوب ایران می‌روید. این درخت که در بخش‌هایی از خوزستان درخت برهان نامیده می‌شود بومی منطقه گرمسیری جنوب آسیا است، ولی تا کنون گسترش فراوانی یافته و در بسیاری از مناطق نیمه گرمسیری جهان نیز رشد می‌کند و تکثیر می‌شود. این درخت فراوان‌ترین گونه از مجموعه درختان خانواده (Albizia) در گستره جهان است.

گیاه دیگری از این خانواده به نام شب‌خسب در شمال ایران می‌روید.

بازنمایی[ویرایش]

این درخت به بلندی ۱۸ تا ۳۰ متر می‌رسد و تنه‌ای به قطر نیم متر تا یک متر پیدا می‌کند. برگ‌های این درخت شانه‌ای است و خزان می‌کنند چنان‌که در پایان فصل سرد کاملاً بی‌برگ می‌شود. دانه‌های آن در خوشه سبز رنگی قرار دارند که به تدریج زرد می‌شود. گل‌های این درخت، سفید مایل به زرد و به صورت مجموعه تارهای ظریف و خوشبو به درازی ۳ تا ۴ سانتیمتر و منگوله‌ای شکل است.

سودمندی‌ها[ویرایش]

درخت گل ابریشم تاج کروی‌شکل بزرگ و سبزرنگی ایجاد می‌کند که منظره بسیار زیبایی دارد. به‌همین خاطر به‌عنوان درخت سایه‌دار و زینتی در مناطق شهری کاشته می‌شود. در هند از چوب آن الوار تولید می‌کنند. از غلاف دانه‌ها و برگ‌های این درخت نیز به عنوان خوراک دام برای برخی چارپایان استفاده می‌شود.

منابع[ویرایش]

«ویکی‌پدیای انگلیسی». دریافت‌شده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰.