دبیرستان کزازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دبیرستان کزازی
نام دبیرستان کزازی
کشور  ایران
شهرستان کرمانشاه
اطلاعات اثر
کاربری آموزشی
کاربری کنونی موزهٔ آموزش و پرورش کرمانشاه
بانی اثر سید حسین کزازی
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۲۲۲۶
تاریخ ثبت ملی ۲۷ دی ۱۳۷۷

دبیرستان کزازی مربوط به شئونات ملی است و در کرمانشاه، شرق مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

ساخت مدرسۀ کزازی از مدت‌ها پیش از آن‌که رضاخان به قدرت برسد و دولت اقدام به ساخت مدارس مدرن در سراسر کشور کند، از سوی سید حسین کزازی دنبال می‌شد. سید حسین کزازی برای ساخت یک مدرسۀ مدرن اقدام به جمع‌آوری اعانه و برگزاری تئاتر کرده‌بود،‌ اما کمبود پول برای ساخت این مدرسه حل‌نشده باقی مانده‌بود. در نهایت با بازگشت وزیر فرهنگ وقت سلیمان‌میرزا اسکندری از هند، در روز ۲۸ بهمن ۱۲۹۹ (۱۷ فوریۀ ۱۹۲۱) کلنگ ساخت این مدرسه به زمین زده‌شد و کمیسیونی به ریاست اکبر صارم‌الدوله برای پیگیری ساخت آن تشکیل شد. با این حال کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ سبب تعطیلی کار کمیسیون شد. کزازی به تلاش خود ادامه داد و یک سال بعد،‌ در روز ۱۸ بهمن ۱۳۰۰ (۷ فوریۀ ۱۹۲۲) کمیسیون دیگری تشکیل داد و با جمع‌آوری اعانه و برگزاری تئاتر کوشید تا هزینۀ ساخت مدرسه را تأمین نماید. او در نهایت از احمد امیراحمدی که ار مقامات نظامی بود کمک خواست و بار دیگر در آبان ۱۳۰۱ (اکتبر یا نوامبر ۱۹۲۲) در منزل امیراحمدی کمیسیونی برای تأمین هزینۀ ساخت مدرسه تشکیل شد و ثروتمندان شهر وجوهی را پرداخت کرده و این بار بخش مهمی از عملیات ساختمانی مدرسه انجام شد.[۲]

زمین مدرسه در ابتدا ۹ هزار متر مربع وسعت داشت،‌اما در دهۀ ۳۰ خورشیدی بخشی از ضلع شمالی حیاط را جدا کرده و مدرسۀ‌ دیگری در آن تأسیس کردند و بدین ترتیب مساحت مدرسه به نصف کاهش پیدا کرد. همچنین قسمی تز ضلع شرقی حیاط مدرسه نیز در سال‌های پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ از آن جدا شده و ضمیمۀ مسجد جامع شیعۀ کرمانشاه شد.[۳]

ویژگی‌های معماری[ویرایش]

ساختمان مدرسه در ضلع جنوبی زمین مدرسه قرار گرفته و ساختمانی برون‌گرا است که تأثیر معماری اروپایی یا معماری روسی را نشان می‌دهد.[۳] نام طراح، معمار یا مهندس آن مشخص نیست.[۴]

موزهٔ آموزش و پرورش[ویرایش]

ساختمان دبیرستان کزازی هم‌اکنون از سوی سازمان آموزش و پرورش استان کرمانشاه به موزهٔ آموزش و پرورش تبدیل شده‌است.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  2. خدیوی، سیامک، ۱۳۸۵: ۱۶۸.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ خدیوی، سیامک، ۱۳۸۵: ۱۷۸.
  4. خدیوی، سیامک، ۱۳۸۵: ۱۸۰.
  5. خبرگزاری کُردپرس، تنها ۱۰ درصد از دانش‌آموزان کرمانشاهی در مدارس غیردولتی تحصیل می‌کنند، نوشته‌شده در ۶ آبان ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶.

منابع[ویرایش]