دبیرستان ادب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۲°۳۹′۹٫۱۷″ شمالی ۵۱°۴۰′۲۶٫۲۱″ شرقی / ۳۲٫۶۵۲۵۴۷۲°شمالی ۵۱٫۶۷۳۹۴۷۲°شرقی / 32.6525472; 51.6739472

دبیرستان ادب
موقعیت
اصفهان، بلوار هشت بهشت، رو به روی سازمان آموزش و پرورش
اطلاعات
نوع مدرسه هیئت امنایی
مدیر مؤمنی

دبیرستان ادب از دبیرستان‌های قدیمی اصفهان است که توسط کشیش رابرت بروس در حدود سال ۱۲۴۹، در محله جلفای اصفهان به عنوان مدرسه و سپس کالج بنیان نهاده شد.

تاریخچه[ویرایش]

شالوده تأسیس این دبیرستان توسط رابرت بروس انگلیسی در حدود سال ۱۲۴۹ (خورشیدی)/(۱۸۷۰ میلادی) در محله جلفای اصفهان بنیان نهاده شد. پس از بروس، اسقف استیورت در سال ۱۲۷۲ کالج را از جلفا به خانه امین الشریعه واقع در چهار سوق شیرازی‌ها (نام کنونی: خیابان هشت بهشت) منتقل کرد.[۱] پس از اسقف استیورت در سال ۱۳۰۰ آقایان الیس و واکر ولینتن به ریاست رسیدند.

Adabhg.jpg

ساختمان کالج در سال ۱۳۰۲ بازسازی شد و اسقف استیورت مموریل کالج نامیده شد. در سال ۱۳۱۲ به دستور رضا شاه نام استیورت مموریل کالج به دبیرستان ادب تغییر یافت. دبیرستان ادب و دبیرستان بهشت آیین و ده‌ها مدرسه دیگر که مدارس ممتاز ایران به‌شمار می‌آیند طی قراردادی به مبلغ ۲۰۰۰۰ لیره استرلینگ به صورت اقساط به وزارت فرهنگ دولت شاهنشاهی واگذار می‌گردد و سند رسمی تنظیم شده در سال ۱۳۱۹ (خورشیدی) که در وزارت خارجه موجود است گویای تاریخ شفاف می‌باشد.

طبق امریه دولت ایران در سال ۱۳۱۹ که تمامی مدارس خارجی باید بسته شود پس از مذاکراتی دبیرستان ادب با اثاثه‌اش به دولت ایران فروخته شد و از آن به بعد تحت نظر مستقیم وزارت فرهنگ قرار گرفت. اسقف تامسن و آیلیف آخرین رؤسای دبیرستان بودند و تا سال ۱۳۱۹ (خورشیدی) که دبیرستان به وزارت فرهنگ منتقل شد در این مقام باقی بودند. در سال ۱۳۱۹ (خورشیدی) از طرف اداره فرهنگ که ریاست آن با مهدی بیاتی بود منصور منصوری که یکی از کارمندان لایق و دانشمند فرهنگ بود به ریاست دبیرستان و حسین عریضی به عنوان معاون انتخاب شدند. پس از انقلاب نام این دبیرستان به دبیرستان شهدای ادب تغییر کرد. با پایان یافتن دوره مدیریت شیشه‌گر و ادغام دبیرستان شهدای ادب ۲ با دبیرستان شهدای ادب ۱ در تاریخ ۲/۳/۹۰ با صدور ابلاغ جدید مجید پاکدل نیا به عنوان مدیر دبیرستان منصوب شد.

تاریخچه کتابخانه دبیرستان ادب[ویرایش]

کارهای آموزشی میسیون‌ها و مبلغین کلیسای پروتستان انگلستان در ربع اول قرن نوزدهم در جنوب ایران، با تأسیس مدارس دخترانه و پسرانه در جلفای اصفهان آغاز شد.

در سال ۱۲۷۳ اسقف استیورت که در آن زمان کشیش بود، مدرسه را از جلفا به خانهٔ امین الشریعه واقع در چهارسوق شیرازی‌ها و بعد به خانه‌ای واقع در خیابان پشت مطبخ و در سال ۱۲۹۳ شمسی به عمارت جدید به نام «استیورت مموریل کالج»انتقال داد. در سال ۱۳۰۱ شمسی اسقف تامسن نسبت به ساخت عمارت شبانه‌روزی آن اقدام نمود. مدرسه با حدود ۲۵ محصل و داشتن عمارت کوچک کتابخانه و قرائت‌خانه به کار خود ادامه داد.

در سال ۱۳۱۲ شمسی به دستور رضاشاه، نام «استیورت مموریل کالج» به «دبیرستان ادب» تغییر می‌یابد و منصور منصوری و سپس بدر الدین کتابی از فرهنگیان شایسته و باتقوای وزارت فرهنگ، مدیریت مدرسه را به عهده گرفتند.

مدیران از آغاز تاکنون[ویرایش]

مدیران: تامسون، ایلیف، منصور منصوری، بدرالدین کتابی، حسین عریضی، ابراهیم هورفر، ابراهیم نیلفروشان، حسین مصاحبی، رضا سیدالاسلامی، تقی بهدادفر، حسام قاضی، حسینعلی بهدادفر، سید مجید عاملیان، علیرضا مجلسی، ناصر منوچهری، اشرفی، قیصری، شیشه‌گر، محمد علی پوربافرانی، مهدیان، پاکدل نیا، مؤمنی.

چند تن از مدیران قدیمی دبیرستان ادب

کادر فعلی دبیرستان[ویرایش]

ردیف نام و نام خانوادگی سمت
۱ مؤمنی مدیر
۲ کاظمی معاون آموزشی کلاس‌های دوازدهم
۳ سرتیپی معاون آموزشی کلاس‌های دهم تجربی و دوازدهم تجربی
۴ طباطبایی معاون آموزشی و پرورشی
۶ طباطبایی معاون پرورشی
۷ شاهمرادی معاون آموزشی دهم ریاضی
۸ کریمی معاون آموزشی یازدهم
۹ قدیرعلی جعفری معاون اجرایی
۱۰ محمدرضا ثالثی حسابدار
۱۱ حسن صفایی مرام خدمتگزار
۱۲ رضا سوسنی سرایدار

گردهمایی دانش آموختگان[ویرایش]

اردیبهشت هر سال، کارکنان و فارغ التحصیلان قدیمی دبیرستان، گرد هم می‌آیند و با بیان خاطرات گذشته، یاد آن دوران بیاد ماندنی را گرامی می‌دارند. ضمناً این جشن از ساعت شش بعد از ظهر آغاز می‌گردد و روز آن از طریق وبسایت دبیرستان ادب در فروردین ماه به اطلاع می‌رسد.

دانش‌آموختگان سرشناس[ویرایش]

بهرام صادقی
رضا ارحام صدر
حمید مصدق
حسن کامشاد
حسن کسایی
هوشمند عقیلی
داریوش فروهر
محمدعلی کشاورز
حامد کمیلی
محمد حقوقی
هوشنگ گلشیری
مهدی جمالی‌نژاد
علی‌اصغر غروی
حسین خرازی
مجید شریف واقفی
ابراهیم اسرافیلیان
حسن شماعی زاده
منصور معظمی
جهانبخش پازوکی
جهانگیر فروهر

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "EPISCOPAL". Encyclopaedia Iranica. December 15, 2011 [December 15, 1998]. Retrieved 2019-09-16.
  2. «فصلنامه آموزه». بانک اطلاعات نشریات کشور. magiran.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۸-۰۳.
  3. «فصلنامه فرهنگ اصفهان». بانک اطلاعات نشریات کشور. magiran.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۸-۰۳.
  4. «فرهنگ اصفهان-پایگاه مجلات تخصصی نور». دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۱۹.
  5. «یادنامه ادب». پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانه‌های ایران. مؤسسه علمی - فرهنگی دارالحدیث. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۸-۰۳.