داوری مدنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

داوری یکی از روش‌های حل اختلاف در بیرون از دادگستری است. داوری هرچند غیر رسمی است اما رای داور مانند رای قاضی دادگستری الزامی و دارای ضمانت اجرا است. باب هفتم قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۷۹ و قانون داوری تجاری بین‌المللی مصوب ۱۳۷۶ به مقررات داوری اختصاص پیدا کرده‌اند.

از دیگر روش‌های حل اختلاف غیر قضایی می‌توان به میانجیگری، سازش و مذاکره، پایمردی اشاره نمود.

منابع[ویرایش]

۱.باب هفتم قانون آیین دادرسی مدنی، مصوب ۱۳۷۹.

۲.قانون داوری تجاری بین‌المللی، مصوب ۱۳۷۶.

۳.کنوانسیون شناسایی و اجرای احکام خارجی نیویورک ۱۹۵۸

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]