دانشگاه گلاسگو
| شعار | لاتین: Via, Veritas, Vita |
|---|---|
| نوع | دانشگاه تحقیقاتی دولتی |
| بنیانگذاری شده | ۷ ژانویه ۱۴۵۱ |
| وابستگی آکادمیک | گروه راسل یونیورسیتاس ۲۱ انجمن دانشگاهی اروپایی |
| موقوفه مالی | ۲۳۴٫۳ میلیون پوند (۲۰۲۳)[۱] |
| بودجه | ۹۴۴٫۲ میلیون پوند (۲۰۲۲/۲۳)[۱] |
| رئیس دانشگاه | کاترین گرینجر |
| اعضای هیئت علمی | ۵۵۸۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)[۲] |
| کارمندان مدیریتی | ۴۲۶۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)[۲] |
| دانشجویان | ۳۹۷۵۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)[۳] |
| کارشناسی | ۲۳۸۴۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)[۳] |
| تحصیلات تکمیلی | ۱۵۹۱۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)[۳] |
| موقعیت | گلاسگو، اسکاتلند، بریتانیا |
| وبگاه | |
دانشگاه گلاسگو (به انگلیسی: University of Glasgow) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در گلاسکو واقع در غرب اسکاتلند است که در سال ۱۴۵۱ میلادی بنیاننهاده شده و یکی از دانشگاههای باستانی بریتانیا و چهارمین دانشگاه قدیمی انگلیسیزبان جهان است. دانشگاه گلاسگو یکی از صد دانشگاه برتر جهان است.[۴]
این دانشگاه دارای تشکیلات پژوهشی و اداری در حاشیه دریاچه لوموند نیز میباشد.
دانشگاه گلاسگو، همراه با دانشگاههای سنتاندروز، آبردین و ادینبرو، در قرن هجدهم بخشی از جنبش روشنگری اسکاتلند بود.[4][۵]
از نظر تعداد کل دانشجویان، این دانشگاه دومین دانشگاه بزرگ اسکاتلند و هشتمین دانشگاه بزرگ بریتانیا محسوب میشود.[5][۶]
همانند بسیاری از دانشگاههای دوران پیشامدرن، دانشگاه گلاسگو در ابتدا عمدتاً دانشجویانی از طبقات مرفه را آموزش میداد؛ با این حال، در قرن نوزدهم به یکی از پیشگامان آموزش عالی در بریتانیا تبدیل شد، زیرا به نیازهای دانشجویان طبقه متوسط شهری و تجاریِ در حال رشد نیز پاسخ داد.[6][۷]
این دانشگاه دانشجویان خود را برای ورود به حرفههایی مانند حقوق، پزشکی، خدمات کشوری، آموزش و کلیسا آماده میکرد و همچنین تعداد کمتر اما روبهافزایشی را برای فعالیت در علوم و مهندسی تربیت نمود.[7][۸]
دانشگاه گلاسگو دارای پنجمین موقوفه بزرگ در میان دانشگاههای بریتانیا است و درآمد سالانه این مؤسسه در سال مالی ۲۰۲۴–۲۰۲۵ برابر با ۱٫۰۵ میلیارد پوند بوده که ۲۴۱٫۱ میلیون پوند آن از محل کمکهزینهها و قراردادهای پژوهشی تأمین شده است؛ در حالی که میزان هزینهها ۹۸۲٫۸ میلیون پوند گزارش شده است.[8]
این دانشگاه عضو شبکههای Universitas 21، Russell Group و انجمن دانشگاههای پژوهشمحور اروپا است.[9][۹]
دانشگاه در ابتدا در خیابان هایاستریت شهر گلاسگو قرار داشت؛ اما از سال ۱۸۷۰ میلادی، پردیس اصلی آن در گیلمورهیل در بخش غربی شهر مستقر شده است.[10][۱۰]
افزون بر این، تعدادی از ساختمانهای دانشگاه در نقاط دیگر قرار دارند؛ از جمله دانشکده دامپزشکی در بیرزدن و پردیس کرایتون در دامفریز.[11][۱۱]
رتبهبندی
[ویرایش]
در رتبهبندی دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه گلاسکو در رتبه ۶۷دنیا و یازدهم بریتانیا قرار گرفتهاست.[۱۲] همچنین بر اساس رتبهبندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۹۹ دانشگاههای جهان قرار دارد.[۱۳]
دانشکدهها
[ویرایش]دانشکدهها و کالجهای دانشگاه گلاسکو عبارتند از:[۱۴]
- کالج هنر
- کالج پزشکی، دامپزشکی و علوم زیستی
- کالج مهندسی و علوم
- کالج علوم اجتماعی
- دانشکده کسبوکار آدام اسمیت
- دانشکده دندانپزشکی
- دانشکده شیمی
- دانشکده علوم محاسبات
- دانشکده فرهنگ و هنرهای خلاق
- دانشکده آموزش
- دانشکده مهندسی جیمز وات
- دانشکده مطالعات انتقادی
- دانشکده علوم جغرافیایی و علوم زمین
- دانشکده علوم انسانی
- دانشکده مطالعات میان رشتهای
- دانشکده حقوق
- دانشکده علوم زندگی
- دانشکده ریاضیات و آمار
- دانشکده پزشکی، دندانپزشکی و پرستاری
- دانشکده زبانها و فرهنگهای مدرن
- دانشکده فیزیک و نجوم
- دانشکده روانشناسی
- دانشکده علوم اجتماعی و سیاسی
مشاهیر دانشگاه گلاسگو
[ویرایش]- آدام اسمیت: نظریهپرداز اصلی نظام سرمایهداری مدرن
- جیمز وات: مخترع موتور بخار و پدر انقلاب صنعتی
- ویلیام تامسون (لُرد کلوین): فیزیکدان مشهور و بنیانگذار مقیاس دمای ترمودینامیکی کلوین
- جوزف بلک: کاشف گاز دیاکسید کربن، کاشف گرمای نهان و بنیانگذار کمیت ظرفیت گرمایی ویژه
- جیمز مکگیل: بنیانگذار دانشگاه مکگیل در کانادا
- جان برد: مخترع تلویزیون
برندگان جایزه نوبل
[ویرایش]- ویلیام رمزی: برنده جایزه نوبل شیمی (۱۹۰۴) برای کشف گازهای نجیب و گسترش جدول تناوبی
- فردریک سودی: فیزیکدان و برنده جایزه نوبل شیمی (۱۹۲۱) برای کشف ایزوتوپ
- جان بوید اور برنده جایزه نوبل صلح (۱۹۴۹) برای تعیین استاندارد تغذیه در سازمان ملل متحد
- الکساندر تاد برنده جایزه نوبل شیمی (۱۹۵۷) برای کشف اسید نوکلئیک
- دریک بارتون برنده جایزه نوبل شیمی (۱۹۶۹) برای مدلسازی ایزومرهای ساختاری
- جیمز بلک برنده جایزه نوبل پزشکی (۱۹۸۸) برای کشف پروپرانولولهای دارویی
نخست وزیران
[ویرایش]- هنری کمپبل بنرمن: حزب لیبرال بریتانیا
- اندرو بونار لا: حزب محافظهکار بریتانیا
نخبگان ایرانی
[ویرایش]- هادی حیدری، پروفسور نانوالکترونیک و رئیس دپارتمان الکترونیک و مهندسی نانو، دانشکده جیمز وات.
نگارخانه
[ویرایش]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامGlasgowFinancialStatementوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - 1 2 "Who's working in HE?". www.hesa.ac.uk. Higher Education Statistics Agency. Archived from the original on 29 July 2019. Retrieved 31 July 2021.
- 1 2 3 "Where do HE students study? | HESA". hesa.ac.uk. Higher Education Statistics Agency. Archived from the original on 10 February 2018. Retrieved 9 February 2018.
- ↑ "لیست ۱۰۰ دانشگاه برتر جهان" (به انگلیسی). روزنامه گاردین. 8 اکتبر 2009.
- ↑ "Scottish Enlightenment". Wikipedia (به انگلیسی). 8 فوریه 2026.
- ↑ "HE Student Data | HESA". www.hesa.ac.uk (به انگلیسی). Retrieved 8 February 2026.
- ↑ "Front Matter". History of Education Quarterly. 32 (3). 1992. ISSN 0018-2680.
- ↑ «University of Glasgow - Explore». www.gla.ac.uk. دریافتشده در ۲۰۲۶-۰۲-۰۸.
- ↑ www.russellgroup.ac.uk https://www.russellgroup.ac.uk/about/our-universities/university-of-glasgow/. دریافتشده در ۲۰۲۶-۰۲-۰۸. پارامتر
|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک) - ↑ «University of Glasgow - Explore - Maps and travel». www.gla.ac.uk. دریافتشده در ۲۰۲۶-۰۲-۰۸.
- ↑ https://www.gla.ac.uk/undergraduate/locations/
- ↑ "QS World University Rankings 2020". Top Universities (به انگلیسی). 5 ژوئن 2019. Retrieved 12 March 2020.
- ↑ "World University Rankings". Times Higher Education (THE) (به انگلیسی). 20 اوت 2019. Retrieved 12 March 2020.
- ↑ «University of Glasgow». www.gla.ac.uk. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۳-۱۲.
پیوند به بیرون
[ویرایش]- وبگاه
- شورای نمایندگان دانشجویی دانشگاه گلاسگو
- راهنمای زندگی دانشجویی در دانشگاه گلاسگو از انتشارات لونلی پلانت
- دانشگاه گلاسگو در یک نگاه از روزنامه تایمز
- دانشگاه گلاسگو در یک نگاه از روزنامه گاردین