دانشگاه برن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

مختصات: ۴۶°۵۷′۰۲″شمالی ۷°۲۶′۱۷″شرقی / ۴۶٫۹۵۰۵۱۹°شمالی ۷٫۴۳۸۱۰۹°شرقی / 46.950519; 7.438109

دانشگاه برن
Universität Bern
Logo Universität Bern.svg
لاتین: Universitas Bernensis
نوععمومی (استانی)
تأسیس‌شدهمیلادی ۱۸۳۴
بودجه۷۳۸ میلیون فرانک سوئیس (وجوه شخص ثالث: ۲۰۹ میلیون فرانک سوئیس)
رئیس دانشگاهمارتین تاوبر
کارمندان مدیریتی۶۲۷۵ (پروفسور: ۳۸۸)
دانشجویان۱۵٬۴۱۲[۱]
نشانیUniversität Bern, CH-3012 Bern, Switzerland، برن، سوئیس
وبگاهhttp://www.unibe.ch/eng/

دانشگاه برن (آلمانی: Universität Bern, فرانسوی: Université de Berne, لاتین: Universitas Bernensis) در پایتخت کشور سوئیس، شهر برن واقع شده و در سال ۱۸۳۴ میلادی تأسیس شده‌است. این دانشگاه توسط ایالت برن اداره و تأمین مالی می‌شود. دانشگاه برن ارائه‌کننده طیف وسیعی از حوزه‌های علمیست که دروس و تحقیقات وابسته به آن‌ها در هشت دانشکده و حدود ۱۶۰ مؤسسه انجام می‌پذیرد. دانشگاه برن در زمینه‌های پژوهشی مانند اکتشاف فضا، دارای موقعیت پیشرو در سطح بین‌المللی است. آموزش و پژوهش در دانشگاه برن به صورت میان رشته ایست برای مثال، مرکز ملی صلاحیت در پژوهش آب و هوا (علوم محیط زیست)، مرکز شمال و جنوب (پایایی)، مقررات تجارت بین‌المللی (تجارت جهانی) و ترانس کی یور (انگلیسی: TransCure)(غشاء بیوراکتور) در برن واقع شده‌اند. دانشگاه برن با حدود ۱۵٬۴۰۰ دانش جو و پژوهشگر، یکی از دانشگاه‌های متوسط سوئیس به‌شمار می‌رود. گذشته از برنامه‌ها و دوره‌هایی که در این دانشگاه برگزار می‌شود، جاذبه‌های دانشگاه عبارتند از: موقعیت جغرافیایی دانشگاه در مرکز شهر برن و کیفیت زندگی بالای آن که همواره به عنوان یکی از بالاترین سطوح در جهان امتیازگذاری شده‌است.[۲]

چشم‌انداز[ویرایش]

نظام اداری[ویرایش]

نمایی از جلو ساختمان یونی تابلر دانشگاه برن، ۲۰۰۳.
دانشجویان در سالن ساختمان یونی اس دانشگاه برن، ۲۰۰۶.

دانشگاه برن در سه سطح: دانشگاه، دانشکده‌ها و مؤسسات دارای فعالیت می‌باشدو سایر واحدهای سازمانی عبارتند از واحدهای درون دانشگاهی که بالاترین مرجع حاکم بر آن‌ها سنا است که مسئول صدور اساسنامه، قوانین و مقررات حاکم بر دانشگاه است. هیئت مدیره دانشگاه به‌طور مستقیم پاسخگو به مجلس سنا است که مسئولیت مدیریت و هماهنگی امور دانشگاه را برعهده دارد. این هیئت شامل رئیس، معاونان و مدیر اداریست. ساختار و وظایف هیئت مدیره دانشگاه واحدهای سازمانی توسط قانون دانشگاه تنظیم می‌شود. دانشگاه برن سالانه در حدود ۴۰ رشته کارشناسی و ۷۰ رشته کارشناسی ارشد کارشناسی ارشد ارائه می‌کند که به ترتیب ۸۰۳۷ دانشجو در کارشناسی و ۳۷۵۱ دانشجو در کارشناسی ارشد در این دانشگاه مشغول به تحصیلند. این دانشگاه همچنین دارای ۲۳۴۷ دانشجوی دکترا است. دانشگاه برن در هرسال در حدود ۲۶۰۰ دانشجویان کارشناسی و ۵۰۰ دانشجوی دکترا فارغ‌التحصیل دارد. همچنین در حال حاضر، دانشگاه بیشترین نسبت دانشجوی دختر به پسر را داراست که این نسبت در پایان سال ۲۰۱۱، ۵۴٪ به نفع دختران دانشجو بوده‌است.

تاریخچه[ویرایش]

تاریخچه اولیه: دانشکده و آکادمی (۱۵۰۰–۱۸۳۴)[ویرایش]

ریشه دانشگاه برن برمی گردد به قرن شانزدهم، زمانی که در نتیجه اصلاحات پروتستانی، نیاز به یک دانشکده به منظور آموزش روحانیان جدید احساس شد. دولت برن سپس با سازماندهی مجدد آموزش عالی خود در سال ۱۸۰۵، کالج موجود دینی را به یک فرهنگستان با چهار دانشکده تبدیل کرد. پس از این تغییرات بود که ممکن بود علاوه بر الهیات، مطالعه حقوق و پزشکی نیز در برن میسر شد.

دانشگاه قدیمی: شروع جدید و توسعه (۱۸۳۴–۱۹۰۰)[ویرایش]

سیاست غالب در سوئیس قرن نوزدهم همانند دیگر کشورهای اروپا، کشمکش بین جریان محافظه کار و لیبرال بود. در سال ۱۸۳۱ لیبرال‌ها کنترل کانتون برن را به دست گرفتند و در سال ۱۸۳۴ آکادمی برن به دانشگاه برن با هیئت علمی متشکل از ۴۵ نفر و ۱۶۷ دانشجو تبدیل شد. با توجه به اوضاع اجتماعی و سیاسی، پس از اعلام قانون اساسی فدرال در سال ۱۸۴۸ دانشگاه قادر شد تا یک دوره توسعه مسالمت آمیز را اجرا کند. بین سال‌های ۱۸۸۵ و ۱۹۰۰، تعداد دانشجویان دو برابر شد و از ۵۰۰ به ۱٬۰۰۰ رسید. در نتیجه، از قرن بیستم، دانشگاه برن، به بزرگترین دانشگاه در سوئیس مبدل شده بود. این رشد سریع باعث علاقه‌مندی دانشجویان خارجی، مخصوصاً آلمانی‌ها و روس‌ها، که نیمی از کل ثبت نام‌کننده گان را تشکیل می‌دادند به تحصیل در این دانشگاه شد. خصوصاً این که به دختران روسیه در دهه ۱۸۷۰ حق تحصیل داده شده بود.

دانشگاه جدید: ساختمان جدید و تثبیت (۱۹۰۰–۱۹۵۰)[ویرایش]

با رونق در حال رشد شهر برن، دانشگاه در پایان قرن ۱۹ تا خیابان لنگاسه شهر برن گسترش یافت. در سال ۱۹۰۳، یک ساختمان جدید اصلی افتتاح شد و تعدادی از دانشکده‌ها افزایش یافت. در سال ۱۹۰۸–۱۹۰۹، سه نفر برجسته دانشگاه برن مورد توجه وتماشای عموم قرار گرفتند. در سال ۱۹۰۸، آلبرت انیشتین برای اولین بار سه ترم از فیزیک نظری را تدریس می‌کرد. در سال بعد، آنا تومارکین، فیلسوف روسی، به استادی فوق‌العاده‌ای منصوب شد و به این ترتیب اولین استاد زن در یک دانشگاه اروپایی حائز شرایط بررسی پایان‌نامه دکترا و فوق دکترا شد. همچنین در سال ۱۹۰۹، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی به تئودور کوخر، یک جراح برنی، اهدا شد. در سال‌های بعد دانشگاه موقعیت خود را به عنوان یک مرکز کوچک آموزش عالی با ثبت نام از حدود ۲٬۰۰۰ دانش جو پایدارتر نمود.

دانشگاه مدرن: گسترش و سازماندهی مجدد (۱۹۵۰–۲۰۰۰)[ویرایش]

دانشگاه امروزی: اصلاحات بولونیا و بازسازی (از سال ۲۰۰۰)[ویرایش]

اصلاحات بولونیا باعث ایجاد سیستم انتقال و تجمیع واحد در اروپا در دوره درسی کارشناسی و ساختار مدرک کارشناسی ارشد شد. دانشگاه اولویت‌های تحقیقات استراتژیک خود را، مانند تحقیقات آب و هوا، و ترویج همکاری‌های بین دانشگاه‌ها تعیین نمود. در همان زمان، دانشگاه دانشکده‌های خود را دوباره سازمان دهی کرد. با اصلاح قانون دانشگاه در تابستان سال ۲۰۱۰، هیئت مدیره دانشگاه این حق را به دست آورد تا استادان عادی خود را انتخاب کند و حساب‌های خود را جدا از حساب‌های دولت نگه دارد.

ساختار[ویرایش]

دانشکده‌ها[ویرایش]

ورودی باغ گیاه‌شناسی برن

دانشگاه برن دارای هشت دانشکده است:

سلول‌های دیواره مثانه انسان که هسته و برخی از پروتئین‌های آن رنگ شده

مؤسسات عمومی دانشگاه[ویرایش]

چهار نهاد عمومی وابسته با دانشگاه برن وجود دارد:

  • کولگیوم جنراله
  • انجمن دانشگاه و جامعه
  • مرکز میان رشته‌ای مطالعات جنسیتی
  • مرکز آموزش مداوم دانشگاه

مراکز میان رشته‌ای[ویرایش]

هسته یخ OCCR برای بازسازی آب و هوا، ۲۰۰۶.

۱۲ مرکز میان رشته‌ای در دانشگاه برن وجود دارد:

اعتبار[ویرایش]

امروزه در رتبه‌بندی شانگهای، دانشگاه برن یکی از ۲۰۰ دانشگاه برتر در جهان می‌باشد.[۳]

کتابشناسی[ویرایش]

  • Im Hof, Ulrich et al. (ed.). Hochschulgeschichte Berns 1528–1984. Zur 150-Jahr-Feier der Universität Bern 1984. Bern: Universität Bern, 1984.
  • Im Hof, Ulrich et al. (ed.). Die Dozenten der bernischen Hochschule. Ergänzungsband zu: Hochschulgeschichte Berns 1528–1984. Bern: Universität Bern, 1984.
  • Rogger, Franziska. "Die Universität Bern und ihre gesammelte(n) Geschichte(n)", UniPress, 139 (دسامبر ۲۰۰۸), pp. 12–31.
  • Rogger, Franziska, and Bankowski, Monika. Ganz Europa blickt auf uns! Das schweizerische Frauenstudium und seine russischen Pionierinnen. Baden: Hier + jetzt Verlag für Kultur und Geschichte GmbH, 2010. ISBN 978-3-03919-146-8

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Statistics of the University of Bern Retrieved on 12 April 2012
  2. City rankings of the Mercer study Retrieved on 4 August 2011.
  3. QS World University rankings 2012/13 Retrieved on 11 September 2012.
University of Bern
Universität Bern
UniBern-2.JPG
Latin: Universitas Bernensis
TypePublic (cantonal)
Established1834
BudgetCHF 884 million (third-party funds: CHF 330 million)[1]
RectorChristian Leumann[2]
Administrative staff
4'610 (professors: 575)
Students18'019 (female enrollment: 55%) [3]
Address
Universität Bern, CH-3012 Bern, Switzerland
, , ,
AffiliationsGuild of European Research-Intensive Universities
Websitewww.unibe.ch (engl.)

The University of Bern (German: Universität Bern, French: Université de Berne, Latin: Universitas Bernensis) is a university in the Swiss capital of Bern and was founded in 1834.[4][5] It is regulated and financed by the Canton of Bern. It is a comprehensive university offering a broad choice of courses and programs in eight faculties and some 150 institutes.[6] With around 18,019 students,[7] the University of Bern is the third biggest University in Switzerland.[8]

Organization[1][9]

academic year students[3]
2014/2015 17‘428
2015/2016 17‘430
2016/2017 17'514
2017/2018 17'882
2018/2019 18'019

The University of Bern operates at three levels: university, faculties and institutes. Other organizational units include interfaculty and general university units. The university's highest governing body is the Senate, which is responsible for issuing statutes, rules and regulations. Directly answerable to the Senate is the University Board of Directors, the governing body for university management and coordination. The Board comprises the Rector, the Vice-Rectors and the Administrative Director. The structures and functions of the University Board of Directors and the other organizational units are regulated by the Universities Act.[9] The University of Bern had 18,019 students in 2018. Of these, 43 percent (7,692) were registered in bachelor programs and 26 percent (4,602) in master's programs, 16 percent (2,966) were doctoral students, and another 15 percent were enrolled in continuing education programs. On a regional basis, 37 percent are from the Canton of Bern itself, 12 percent are from abroad, and the remaining 51 percent were from elsewhere in Switzerland.[3] There were 1,638 bachelor degree graduation, 1,629 master's degree graduations and 640 PhD student graduations in 2018.[1] For some time now, the university has had more female than male students. At the end of 2018, women accounted for 55% of students.[3]

Physical environment[10]

Main building of the University of Bern

The University of Bern does not have a single large campus on the edge of the city, but has consistently pursued the principle of a university in the city. Most institutes and clinics are still in the Länggasse, the traditional university district adjoining the city centre, within walking distance of one another. The Faculty of Theology and various institutes in the Faculty of Humanities are now housed in an old chocolate factory (the Unitobler), and in 2005 the former women's hospital was refurbished to serve as a university centre for institutes in the Faculty of Law and Department of Economics (the UniS).[11] The vonRoll site, another former factory building, is in the process of being refurbished to house the Faculty of Human Sciences and the Department of Social Sciences.

History[4][5]

Early history: Collegiate school and academy (1500–1834)

The roots of the University of Bern go back to the sixteenth century, when, as a consequence of the Reformation, a collegiate school was needed to train new pastors. As part of its reorganization of higher education, the government of Bern transformed the existing theological college into an academy with four faculties in 1805. Henceforth, it was possible to study not only theology in Bern, but also law and medicine.

The old university: New beginning and development (1834–1900)

As in other countries of Europe, nineteenth century politics in Switzerland were dominated by the struggle between conservative and liberal currents. The liberals gained control of the Canton of Bern in 1831 and in 1834 turned the academy into a university, with an academic staff of 45 to teach 167 students. Owing to the political situation, it was not until the promulgation of the federal constitution in 1848 that the university was able to embark on a period of peaceful development. Between 1885 and 1900, the number of students doubled from 500 to 1,000. As a result, at the turn of the twentieth century the University of Bern was the largest university in Switzerland. This rapid growth reflected the university's attraction for foreign students, in particular Germans and Russians, who accounted for half of the total enrolment. It was also Russian female students who in the 1870s won the right for women to study.

The new university: New building and consolidation (1900–1950)

With the growing prosperity of the city of Bern, the university in the Länggasse quarter expanded at the end of the 19th century. In 1903, a new Main Building was inaugurated on the Grosse Schanze and the number of faculties increased. In 1908–09, three prominent persons put the University of Bern in the limelight. In 1908, Albert Einstein taught the first of three semesters of theoretical physics. The following year, Anna Tumarkin, a Russian philosopher, was appointed to an extraordinary professorship and thus became the first female professor at a European university entitled to examine doctoral and post-doctoral theses. Also in 1909, Theodor Kocher, a Bernese surgeon, was awarded the Nobel Prize in Medicine. In the following years the university consolidated its position as a small centre of higher learning with a stable enrollment of about 2,000 students.

The modern university: Expansion and reorganization (1950–2000)

After World War II, a growing number of voices called for the expansion of tertiary education in Switzerland. The rapid growth in the 1950s and 1960s (enrolment at the University of Bern had already reached 5,000 in 1968) – generated pressure for expansion. The completely revised University Act of 1996 transformed the University of Bern from an administrative division of the Department of Education of the Canton of Bern into an autonomous institution. a legal entity in its own right. The Act clearly defined the competencies of the university and of the state. The university passed another milestone in 1992, when its enrolment reached 10,000.

The university today: Bologna Reform and restructuring (since 2000)

The Bologna Declaration ushered in the era of ECTS credits and the bachelor's and master's degree structure. The university set strategic research priorities, such as climate research, and promoted inter-university cooperation. At the same time, the university reorganized its faculties. With the amendment to the University Act in summer 2010, the University Board of Directors acquired the right to choose its own ordinary professors and keep its own accounts separate from the state. The University Board of Directors formulated a strategy in 2013, that builds on the previous strategy of 2006, the 2012 mission statement and the performance mandate for the University from the Cantonal Government.[12]

Structure[13][1]

Faculties

Entrance to the Botanic Garden

The University of Bern has eight faculties:

The medical faculties of the Universities of Bern and Basel have formed a strategic alliance in the fields of cardiac surgery, neurosurgery, pathology and microbiology. The Vetsuisse Faculty was created in 2006 through the merger of the Faculties of veterinary medicine of the Universities of Bern and Zurich. The Humanities Faculty is comparable to the arts and sciences departments of American universities and offers majors in the three areas of art and culture, archaeology and history, and languages and literature. The Faculty of Science focuses on the natural and life sciences. The Human Sciences Faculty was founded in 2005 and offers study programmes in education, sports and psychology.

General university institutions

There are four general institutions associated with the University of Bern:

  • Collegium generale (CG)
  • Forum for University and Society (Forum für Universität und Gesellschaft, FUG)
  • Interdisciplinary Centre for Gender Studies (Interdisziplinäres Zentrum für Geschlechterforschung, IZFG)
  • Centre for Continuing University Education (Zentrum für universitäre Weiterbildung, ZUW)

The function of these general university institutions is to promote dialogue between students in different disciplines and faculties through interdisciplinary events for academic staff and students. The Centre for Continuing University Education (ZUW) focuses on scientific further education. The selection of topics in the ZUW programmes ranges from public administration through dentistry to spiritual guidance. In addition, the University of Bern has also taken the lead in the German-speaking world in creating a number of novel study programmes, for instance Evaluation.[14]

Interdisciplinary centres[15]

Ice core of the OCCR for climate reconstruction, 2006

The university has defined specific focuses of research as strategic and has established interdisciplinary centres of excellence for these that pursue an interdisciplinary approach to research and teaching. For example the biomedical engineering programmes of the Artificial Organ (ARTORG) Center for Biomedical Engineering Research and the Public Management and Policy programme of the Center of Competence for Public Management (CCPM).

There are 11 interdisciplinary centres at the University of Berne:

A number of the University's centers of excellence focus on the challenges of sustainability. The Centre for Development and Environment (CDE) manages research programmes in the field of sustainable development, focusing on its particular areas of expertise in integrated regional development and natural resource management. The World Trade Institute (WTI) manages research, education, and outreach focused on global economic governance, including global sustainability policy. The Oeschger Centre for Climate Change Research (OCCR) is at the forefront of international research on climate science and policy, and its researchers have participated as co-chair, coordinating lead authors or lead authors in all the assessment reports so far published by the IPCC.[16]

The Center for Space and Habitability (CSH) leads the European CHEOPS (CHaracterising ExOPlanets Satellite) project. CHEOPS is a planned European space telescope for the study of the formation of extrasolar planets, with a launch window in October to November 2019.

Several of the centers offer specialized graduate programmes. For example: the biomedical engineering programmes of the Artificial Organ (ARTORG) Center for Biomedical Engineering Research; the Public Management and Policy programme of the Center of Competence for Public Management (CCPM); the WTI (offering MAS, LLM, and PhD programs in international economics and economic law);[17] and the OCCR graduate school (offersing an MSc and a PhD program in Climate Sciences, as well as a Swiss Climate Summer School).[18]

Academic Programs[19]

Steel container for the Rosetta mission of the ESA, 2009.

As a comprehensive university, Bern covers a wide range of classical university courses in some 39 bachelor, 71 master and 69 advanced study programs. The Physics Institute contributed to the first flight to the moon and still carries out experiments and provides apparatus for NASA and ESA space missions on a regular basis.[20][21]

In addition to the classical disciplines, the University of Bern has also established programmes in newer ones such as sports science and theatre studies. It is the only institution in Switzerland with a theatre studies course that enables students to major in dance in their master program.[22] The Graduate Schools for doctoral candidates offer further-reaching programmes that are closely linked to the University's research priorities in the fields of climate science, health care and penal law and criminology.[23]

Notable people

Professors

A number of professors at the University of Bern were pioneers in their field. The Russian-born Anna Tumarkin was the first female professor in Europe with the right to examine doctoral and post-doctoral students. The physician Gabriel Gustav Valentin was the first Jewish professor to be elected to a chair at a German-speaking university. Theodor Oskar Rubeli was co-responsible for founding the first faculty of veterinary medicine in the world. Finally, the ice core analyses of physicist Hans Oeschger played a pioneering role in the development of climate research. Other notable academics at the University of Bern include (by faculty):

Theology

Eduard Herzog, Ulrich Luz, Adolf Schlatter, Lukas Vischer, Eduard Zeller

Law

Carl Hilty, Eugen Huber

Medicine

Jakob Klaesi, Emil Theodor Kocher, Hugo Kronecker, Theodor Langhans, Ludwig Lichtheim, Maurice Edmond Müller, Fritz de Quervain, Hermann Sahli, Gabriel Gustav Valentin

Humanities

Andreas Alföldi, Elisabeth Ettlinger, Carl Heinrich Wilhelm Hagen, Julius Pokorny, Ignaz Paul Vitalis Troxler, Anna Tumarkin, Hermann Usener, George van Driem

Natural sciences

Albert Einstein, Heinrich Greinacher, Hans Oeschger, Ludwig Schläfli, Bernhard Studer, Hugo von Mohl, Heinrich von Wild, Hugo Hadwiger

Economics

Alfred Amonn, Max Weber

Others

Theodor Oskar Rubeli

Students

The following prominent persons studied at the University of Bern (occupation in parentheses):

Researchers

Honorary doctorates

In the course of its history, the University of Bern has awarded honorary doctorates to outstanding people for contributions in different fields of society.[27][28][29]

Medicine

Sir Edward Albert Sharpey-Schafer, Sir Charles Scott Sherrington, César Roux, SIr Alan Lloyd Hodgkin, Georg von Békésy, Stephen W. Kuffler, George Emil Palade, Willy Burgdorfer, Iván Böszörményi-Nagy, David Sackett, Luc Pettavino[30]

Natural sciences

Johann Büttikofer, Hans von Euler-Chelpin, Gerold Schwarzenbach, Richard R. Ernst, David Southwood

Economics and business

Ernst Karl Abbe, Auguste and Louis Lumière, Jean-Daniel Gerber, Thomas J. Sargent, Maureen O'Hara (professor)

Humanities

Albert Samuel Gatschet, Erwin Heinz Ackerknecht

Art

Joseph Simon Volmar, Albert Anker, Cuno Amiet, Rudolf Münger, Alberto Giacometti, Walter Linsenmaier, Ilya Kabakov

Literature

Charles Ferdinand Ramuz, René Gardi, Kurt Marti, Stefan Heym, John Edgar Wideman, John le Carré, Eveline Hasler

Politics

Charles Albert Gobat, Rudolf Minger, Annemarie Huber-Hotz, Adolf Ogi, Angela Merkel, Prince Albert II of Monaco

Others

Hermann Müller-Thurgau, Eduard Herzog, Mathis Wackernagel, Heidi Tagliavini, Hannah Cotton, Stephen Kosslyn

Rankings

Today the University of Bern is one of the top 150 universities in the world. In the QS World University Rankings 2019 it ranked 139th.[31] The Shanghai Ranking (ARWU) 2018 ranked the University of Bern in the range 101st–150th in the world.[32] In the Leiden Ranking 2015 it ranked 122nd in the world and 50th in Europe.[33] In the Times Higher Education World University Rankings it ranked 110th in 2018/2019[34] and 2016/2017 (and 82nd in Clinical, pre-clinical & health 2017.[35]).

See also

Notes and references

  1. ^ a b c d "Annual Report 2018: University of Bern". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 8 May 2019.
  2. ^ "Rektor Täuber verlässt Uni auf August Martin Täuber, Rektor der Uni Bern tritt nach fünf Jahren an der Spitze der Universität ab und übergibt an Christian Leumann". Der Bund (13 July). Der Bund Publishing Group. 2016. Retrieved 12 March 2019.
  3. ^ a b c d "Facts and Figures: Current Students". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 8 May 2019.
  4. ^ a b "History". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  5. ^ a b "University of Bern Universitieshandbook". Archived from the original on 2014-04-07. Retrieved 2014-04-03. Cite journal requires |journal= (help)
  6. ^ "University of Bern". www.unibe.ch.
  7. ^ "University of Bern Jahresbericht". Cite journal requires |journal= (help)
  8. ^ "Annual Report". unibe.ch. Retrieved 8 May 2019.
  9. ^ "History and Architecture". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  10. ^ Leitziele für die räumliche Entwicklung der Universität Bern Retrieved on Märch 25, 2011.
  11. ^ "Rektorat - Universität Bern". rektorat.unibe.ch. Retrieved 4 March 2017.
  12. ^ "Faculties and Institutes". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  13. ^ Website of the ZUW Archived 2013-08-16 at the Wayback Machine Retrieved on 9 August 2013.
  14. ^ "Centers of Excellence". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  15. ^ Intergovernmental Panel on Climate Change, Assessment Reports
  16. ^ "Program Overview". wti.org. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  17. ^ "Studies: Oeschger Centre for Climate Change Research (OCCR)". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  18. ^ "Studies: Degree Programs & Courses". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  19. ^ Overview of the international collaborations of the NASA Archived 2013-02-15 at the Wayback Machine Retrieved on 12 August 2013.
  20. ^ The ROSINA/ROSETTA project on the website of the ESA Retrieved on 12 August 2013.
  21. ^ "Master's in Theatre Studies/Dance Studies". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  22. ^ "Doctoral Studies at the University of Bern". unibe.ch. University of Bern. Retrieved 12 March 2019.
  23. ^ Charles Albert Gobat - Biographical, The Nobel Peace Prize 1902 Retrieved on 30 January 2017.
  24. ^ NASA Retrieved on 30 January 2017.
  25. ^ Sir Paul Nurse - Biographical, The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2001 Retrieved on 30 January 2017.
  26. ^ Database of the honorary doctorates Retrieved on 19 August 2011.
  27. ^ Honorary doctorates of the Faculty of Theology Retrieved on 9 August 2013.
  28. ^ Honorary doctorates of the Faculty of Medicine Archived 2011-08-14 at the Wayback Machine Retrieved on 19 August 2011.
  29. ^ "Only Watch continues to drive research". journal.hautehorlogerie.org. FHH Journal. Retrieved 14 March 2019.
  30. ^ [1] Retrieved 12 March 2019.
  31. ^ [2] Retrieved 12 March 2019.
  32. ^ CWTS Leiden Ranking 2015, Retrieved 12 July 2015.
  33. ^ [3], Times Higher Education World University Rankings, Retrieved 12 March 2019
  34. ^ "Times Higher Education World University Ranking 2016/17". Times Higher Education. Retrieved 29 January 2017.

Bibliography

  • Im Hof, Ulrich et al. (ed.). Hochschulgeschichte Berns 1528–1984. Zur 150-Jahr-Feier der Universität Bern 1984. Bern: Universität Bern, 1984.
  • Im Hof, Ulrich et al. (ed.). Die Dozenten der bernischen Hochschule. Ergänzungsband zu: Hochschulgeschichte Berns 1528–1984. Bern: Universität Bern, 1984.
  • Rogger, Franziska. "Die Universität Bern und ihre gesammelte(n) Geschichte(n)", UniPress, 139 (December 2008), pp. 12–31.
  • Rogger, Franziska, and Bankowski, Monika. Ganz Europa blickt auf uns! Das schweizerische Frauenstudium und seine russischen Pionierinnen. Baden: Hier + jetzt Verlag für Kultur und Geschichte GmbH, 2010. ISBN 978-3-03919-146-8

External links

Coordinates: 46°57′02″N 7°26′17″E / 46.950519°N 7.438109°E / 46.950519; 7.438109