دارکوب ماژلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دارکوب ماژلان
Magellanic Woodpecker Male (Campephilus magellanicus).jpg
پرندهٔ نر
Magellanic Woodpecker (Campephilus magellanicus).jpg
پرندهٔ ماده
وضعیت بقا
آرایه‌شناسی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: دارکوب‌سانان
تیره: دارکوبان
سرده: Campephilus
Species: C. magellanicus
نام علمی
Campephilus magellanicus
(کینگ، ۱۸۲۸)

دارکوب ماژلان با نام علمی Campephilus magellanicus یکی از انواع دارکوب‌های بزرگ‌جثه است و می‌توان آن را در شیلی در حاشیهٔ کوه آند و در بخش‌هایی از جنوب‌غربی آرژانتین مشاهده نمود. این پرنده جنوبی‌ترین نمونه از سردهٔ Campephilus است که دارکوب‌های منقارعاجی را نیز شامل می‌شود.

مشخصات[ویرایش]

دارکوب ماژلان ۴۵ سانتی‌متر طول دارد و وزن آن در پرندگان نر بین ۳۱۲ تا ۳۱۶ و در پرندگان ماده بین ۲۷۶ تا ۳۱۲ گرم است. این پرنده بزرگترین دارکوب آمریکای جنوبی و یکی از بزرگترین دراکوب‌های جهان است (از گونه‌های موجود تنها دارکوب سیاه و دارکوب بزرگ از دارکوب ماژلان بزرگترند).

این دارکوب‌ها عمدتاً سیاهرنگ بوده و نوک بال‌هایشان سفید است و منقاری اسکنه‌مانند دارند. نرها سر و تاجی سرخ‌رنگ دارند اما سر ماده‌ها عمدتاً سیاهرنگ است و تنها در ناحیه‌ای در نزدیکی رویشگاه منقارشان رنگ قرمز دیده می‌شود. جوجه‌ها به پرندگان ماده شباهت دارند اما تاجشان کوچکتر است و از نظر رنگ قهوه‌ای‌ترند.

آواهایی همچون «کی-ییو» و «پی-کاا»، معمولترین آواهای پرنده هستند.

تغذیه[ویرایش]

لارو حشرات و سوسک‌های بالغ غذای اصلی دارکوب‌های ماژلان را تشکیل می‌دهند. این پرنده همچنین از خزندگان کوچک نیز تغذیه می‌کند.

تولیدمثل[ویرایش]

دارکوب‌های ماژلان در اواخر پاییز تا اوایل زمستان به جفت‌گیری و تولیدمثل می‌پردازند. آنها لانه‌شان را در فاصلهٔ ۵ تا ۱۵ متری بالاتر از سطح زمین در درختان حفر می‌کند و پرندهٔ ماده بین ۱ تا ۴ تخم می‌گذارد.

منابع[ویرایش]