دارالعلوم زاهدان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نماد دارالعلوم زاهدان

دارالعلوم زاهدان یا حوزه علمیه [مکّی] زاهدان یکی از حوزه‌های علمیه اهل سنت زاهدان به شمار می‌رود. این مدرسه را عبدالعزیز ملازاده در سال ۱۳۴۹ در شهر زاهدان بنیان‌گذاری کرد. این مرکز تا کنون حدود دو هزار طلبه (مرد و زن) داشته است.[۱]

در آغاز مسجد جامع آن زمان مسجدی کوچک بود که روزهای جمعه پر نمی‌شد، عبدالعزیز ملازاده در این مسجد شروع به تدریس نمود. در همین زمان عبدالحمید اسماعیل‌زهی یکی از امامان جمعهٔ اهل سنت مقیم زاهدان و نیز رئیس فعلی حوزه علمیه وارد زاهدان شد و بنابه دعوت عبدالعزیز ملازاده به تدریس اشتغال ورزید.[نیازمند منبع]

عبدالعزیز ملازاده در سال ۱۳۵۹ هـ ش، دچار ناراحتی قلبی شد و در ۲۱ مرداد سال ۱۳۶۶ در شهر مشهد درگذشت و عبدالحمید اسماعیل زهی رئیس این مدرسه شد.

بعد از انقلاب و با وجود آمدن فضای مناسب اسلامی رفته رفته به تعداد طلاب افزوده شد. در سال ۱۳۶۴ محمدقاسم بنی‌کمال (قاسمی) توسط مدیریت حوزه، مولانا عبدالحمید، به این حوزه دعوت شد و مسئولیت امور تعلیم و تربیت به او واگذار شد. در این زمان و با ابتکار او تحول علمی و فرهنگی خاص در حوزه به وجود آمد و آموزش زبان عربی پیشرفت قابل ملاحظه‌ای کرد. طی سالهای بعد تعداد طلاب افزایش یافت و به علت کمبود فضای آموزشی منازل اطراف حوزه خریداری شده و بر آن افزوده شد.

از جمله اقدامات عبدالحمید اسماعیل‌زهی، تأسیس دفتر امور دانشجویی در حوزه علمیه زاهدان، تهیه خوابگاه دانشجویی تحت نظارت این مرکز، و برگزاری جلسات اصلاحی و تربیتی برای دانشجویان بوده است.[۱]

شماره‌های تماس مسجد مکی و دارالعلوم زاهدان:

  1. مخابرات 05433447090 و 05433445539
  2. دفتر مدیریت 05433436840
  3. معاونت اداری 05433448553
  4. معاونت آموزشی 05433414756
  5. دارالافتاء 05433441767 و 05433420615
  6. ندای اسلام 05433442378
  7. کتابخانه مرکزی 05433437740

کتابخانه[ویرایش]

«کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان» در سال ۱۳۵۰، زیر نظر حوزه علمیه اهل سنت زاهدان تأسیس شد. اسناد این کتابخانه حدود 50000 جلد کتاب در موضوعات مختلف دارد و تمرکز بیشتر منابع بر موضوعاتی چون علوم اسلامی، عقاید و کلام، علوم قرآن و تفسیر، علوم حدیث و رجال، علم فقه و اصول، تاریخ اسلام و جهان، ادبیات و زبان عربی و فارسی است. گستره زبانی آن شامل منابع فارسی، عربی، اردو، انگلیسی و برخی از زبان‌های محلی ایران است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید در یک نگاه». پایگاه اطلاع‌رسانی عبدالحمید اسماعیل‌زهی. بازبینی‌شده در ۱۳ مه ۲۰۱۴. 
  2. «مشخصات کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان». پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانه‌های ایران. بازبینی‌شده در ۱۳ مه ۲۰۱۴. 

پیوند به بیرون[ویرایش]